Door: Redactie Golfersmagazine Fotografie: Familiearchief Del Court van Krimpen
World
5

Uit Golfers Magazine 6: Een golfer 'hors-concours' - III

Dit jaar vindt het Dutch Open voor de 99ste keer plaats. Een blik op de erelijst leert dat alle voorgaande edities door pro's werden gewonnen, behalve die van 1916 en 1915.

Bij die laatste editie, 1916, prijkt de naam van de enige Nederlandse amateur op de palmares: Gerry del Court van Krimpen. Niet alleen de beste vooroorlogse speler, maar ook een ‘groot ijveraar voor golf in Nederland’.

Tekst Arnout Janmaat

Ook op bestuurlijk vlak nam Gerry Del Court van Krimpen zijn verantwoordelijkheid. Hij bekleedde bestuursfuncties voor de Rosendaelsche, de Haagsche en de Noordwijksche en was tevens van 1916 tot 1939 secretaris-penningmeester van het Nederlands Golf Comité. In Nederland was zijn autoriteit dan ook boven iedere twijfel verheven en zelfs in het buitenland werd zijn grote betekenis voor de golfsport opgemerkt. Als eerste Nederlander werd hij in 1928 voor het lidmaatschap van de Royal & Ancient Golfclub uit St. Andrews gevraagd, een buitengewone eer waar hij uiteraard graag op inging.

De geest van het spel

Ondanks zijn glanzende palmares hechtte Gerry meer waarde aan ‘de geest’ waarin het spel gespeeld diende te worden. Snouck kende zijn vriend goed: ‘Hij haatte regels, nimmer zou hij er een beroep op doen. Hij speelde het spel om het spel, niet om te winnen.’

Een kleine anekdote uit zijn interlandcarrière illustreert dit. Het was 1938, het Nederlands team maakte zich op voor het vierlandentoernooi met Duitsland, Frankrijk en Italië dat tijdens het pinksterweekend van dat jaar op de Kennemer zou worden georganiseerd. ‘Gedwongen rust op doktersadvies’ hield Gerry van spelen af. Het jeugdige talent van De Dommel, de 23-jarige ‘Bib’ van Lanschot, maakte hierdoor zijn debuut in de selectie van non-playing captain ‘kappie’ Del Court. En zoals gebruikelijk met nieuwe internationals werd ook hij bij Del Court in Wassenaar ontboden voor het diner, samen met de oudere spelers. Van Lanschot was natuurlijk zenuwachtig voor deze ontmoeting, maar kreeg niet wat hij verwachtte: ‘Ik dacht dat ze wel veel over golf zouden praten. Niets was minder waar. Men sprak over van alles behalve over golf. Na het diner kreeg ik de teamdas met de woorden: "Je hoeft niet altijd te winnen, maar als je ooit een hole claimt vlieg je eruit!"’

Tweede Wereldoorlog

De Tweede Wereldoorlog trof de familie Del Court van Krimpen hard. Dochter Martine was met koningin Juliana en de kleine prinsessen Beatrix en Irene naar Canada vertrokken. In haar afwezigheid kwam haar man in de problemen vanwege zijn verzetswerk. Op 29 augustus 1942 werd Gerry’s schoonzoon Willem gefusilleerd. Twee andere schoonzonen, Harry Linthorst Homan en Albert Swane, zaten eveneens in het verzet, wat voor angstige momenten zorgde. Ook Gerry’s geliefde golf ontkwam niet aan de nieuwe realiteit.

De fairways van de Rosendaelsche Golf Club, nog ontworpen door zijn vader, werden door de Duitsers als racebaan gebruikt. De meeste kustbanen werden verwoest door de aanleg van de Atlantikwall, de Duitse verdedigingslinie langs de kust. Heel soms probeerde Gerry nog voordeel uit de benarde situatie te halen.

Toen de Duitsers hem opdroegen hout te leveren besloot hij zijn bos rond de Rosendaelsche zo te kappen dat het ruimte opleverde voor de uitbreiding naar de tweede negen holes van de club waar hij al plannen voor had. Zover was het echter nog niet. De oorlog kwam nog dichter bij huis. De nazi’s vorderden Rijksdorp in Wassenaar, waar de familie Del Court van Krimpen sinds 1923 woonde. Ze kregen vier dagen om huis en haard te verlaten.

Noodgedwongen verhuisde het gezin naar Villa Schoonoord in ’s-Gravenzande, waar Gerry al snel ziek werd. Terwijl hij nog vol plannen voor de ontwikkeling van golf in Nederland zat, voelde hij dat zijn einde naderde. Zijn vriend Alfred Calkoen van Limmen, zelf nog niet hersteld van een ziekte, kwam door de felle koude tijdens de hongerwinter naar ’s-Gravenzande gefietst en sprak met Gerry over deze plannen. Onder meer de uitbreiding van de Rosendaelsche kwam aan bod. Calkoen sprak er later over: 

Ik heb het voorrecht gehad, hem tijdens zijn laatste levensdagen nog te kunnen bezoeken. Het was opvallend en bewonderenswaardig, hoe hij, niettegenstaande zijn verzwakten toestand, nog tot in détails kon praten over de plannen die hij had uitgewerkt voor diverse courses. Uit onze laatste gesprekken bleek mij nog eens hoeveel belangstelling hij voor deze zaken had en hoeveel tijd en moeite hij daaraan in zijn leven heeft besteed.’

Nalatenschap

Op 10 december 1944 stierf Gerry del Court van Krimpen. Zijn nalatenschap is groot. Dochter Renée stond bijvoorbeeld aan de wieg van Golfclub Lauswolt. Ze werd erelid van de club waar zij nieuwe leden de etiquette van het spel bijbracht, geheel in de geest van haar vader. Dody - beter bekend als mevrouw Swane - werd van grote invloed op het jeugd- en vrouwengolf in Nederland. Kleinzoon Victor Swane was Nederlands beste amateurgolfer in de jaren ’70 en achterkleinzoon Robin Swane werd golfprofessional. Voor het personeel op golfclubs had Gerry del Court van Krimpen eveneens oog. Zijn laatste brief wijdde hij aan de oprichting van een fonds voor hen: 

Ik verzoek mijn erfgenamen aan het Nederlandsche Golf Comité aan te bieden drieduizend gulden, waarvoor in het leven te roepen een fonds ter behartiging van de belangen van personeel van Nederlandsche Golfclubs, hieronder te verstaan zoowel professionals, greenkeepers als arbeiders. Ik laat het betere geheel aan het beleid van het bestuur van het Ned. Golf Comité over, doch beveel dit fonds met warmte aan. Ik hoop dat de clubs, zowel als golfenthousiasten door jaarlijkse bijdragen, of giften ineen, het fonds zoo sterk zullen maken, dat uit de jaarlijkse inkomsten menig hulpbehoevende (vooral bij degenen, die wegens hooge ouderdom ontslagen worden) gesteund zal kunnen worden.’

Na zijn overlijden werd Gerry del Court geëerd met een herinneringsbank op de Haagsche Golf Club, precies zoals voor zijn vader op de Rosendaelsche was gebeurd.

 

(Dit artikel stond eerder in Golfers Magazine 6. Auteur Arnout Janmaat is historicus en schrijft op onregelmatige basis historische artikelen over de golfsport voor Golfers Magazine)

Gerelateerd nieuws