Door: Martijn Paehlig
Banen, clubs & amateurs
6

Terug naar The Dutch

Nog een paar dagen, dan begint het KLM Open

Van 14 tot en met 17 september wordt de 98ste editie van het Internationaal Golfkampioenschap van Nederland op The Dutch gespeeld. Is het succes van 2016 te evenaren? 

Alles zat mee tijdens het KLM Open van 2016. En dan echt alles. De Nederlandse golfers wilden met eigen ogen zien wat voor baan The Dutch was en dat had sowieso al drommen toeschouwers tot gevolg.

Daarnaast was het de hele week mooi weer en – last but not least – Joost Luiten was kansrijk, zeker na de 64 op dag twee.

Drie belangrijke elementen die het KLM Open een jaar geleden tot een succes maakten. En dat terwijl het veld bepaald niet geweldig was. Het afzeggen van Thomas Pieters – na een prik van een bij op maandag – was een domper. In feite waren naast Joost Luiten alleen de Oostenrijker Bernd Wiesberger en de Engelse Ryder Cup-speler Chris Wood van topniveau.

Wood werd anoniem 59ste, maar Wiesberger maakte zijn reputatie gelukkig waar en hij zorgde ervoor dat Luiten lange tijd niet zeker was van de overwinning: na zeventig holes was het verschil maar één slag. Der Bernd liet op zondag een 65 noteren, maar dat was niet voldoende om te winnen.

De Nederlandse nummer een maakte op de par-71 baan tien birdies voor een 63 – een nieuw baanrecord – en een totaal van 265, negentien onder par. Dat was drie slagen beter dan Wiesberger, die op zeventien een fatale bogey had gemaakt.

 

Uitstraling

De datum van het KLM Open is gunstig voor de publieke belangstelling en voor de grote sponsors. De vakanties zijn voorbij en men is wel weer aan een uitje toe. Bovendien maakt de nabijgelegen tijdelijke, verharde parkeerplaats het mogelijk om niet al te ver van de ingang de auto te stallen. En dat is altijd een pré voor Nederlandse liefhebbers, die in tegenstelling tot bijvoorbeeld Amerikaanse fans een broertje dood hebben aan een half uurtje in een bus.

Daarnaast heeft ons Open een aankleding en een uitstraling die op de meeste wedstrijden van de Europese Tour ontbreken. Robbie van Ervens Dorens legde begin jaren tachtig de basis voor een fraai en goed Open. TIG Sports trok de door hem ingezette koers vanaf 2004 mooi door.

Vorig jaar werd Beat The Pro geïntroduceerd en dat ‘evenement’ gaat in september op herhaling. Het stadionnetje rond de 122 meter lange par-3 veertiende wordt vergroot en dat zal ongetwijfeld een nog spannendere atmosfeer voor publiek en de hypernerveuze amateurs opleveren. Vooralsnog zijn dag een en drie gereserveerd voor Beat The Pro, al is er gedacht om ook op vrijdag amateurs te laten afslaan. Het grote bezwaar is dat dag twee voor velen in het teken staat van het al dan niet halen van de cut. Dan kan Beat The Pro een ongewenste afleiding veroorzaken en hoe je het ook wendt of keert: de wedstrijd moet te allen tijde centraal staan.

 

Deelnemersveld

Het KLM Open heeft echter nog steeds het probleem van het prijzengeld. Dat is met 1,8 miljoen euro nog altijd van hetzelfde niveau van de editie van het TNT Open van 1998 op Hilversum. Een week voor The Dutch kan er in Zwitserland 2,7 miljoen worden verdeeld en een week na ons Open twee miljoen in Portugal. Vervolgens staat het Brits Masters op het programma: ruim 3,4 miljoen euro.

Voeg daarbij de concurrentie van de play-offs van de PGA Tour en je weet dat de kans op de komst van een grote Europese naam klein is.

In dit licht bezien, is toernooidirecteur Daan Slooter ongetwijfeld niet ontevreden met de betere spelers die – naast titelverdediger Joost Luiten – hebben toegezegd te komen: Lee Westwood, Bernd Wiesberger, Chris Wood en Andy Sullivan.

Vooralsnog ontbreekt Thomas Pieters, de kampioen van 2015 die aan de vooravond van de titelstrijd op The Dutch geblesseerd/vermoeid afhaakte. Als Pieters niet komt, is dat jammer voor het kampioenschap en zeker ook jammer voor de Belgische golfliefhebbers die een kans missen om hun held dicht bij huis in actie te zien. We gaan er voor het gemak maar even voor uit dat Thomas Detry en Nicolas Colsaerts wel aan de start verschijnen.

Aan de baan kan het niet liggen, als er mensen besluiten niet mee te doen. De feedback van de spelers was vorig jaar heel positief. De baan werd positief beoordeeld, maar ook de oefenfaciliteiten en het clubhuis. Dat alles ook nog eens dicht bij elkaar ligt, wordt door spelers als heel prettig ervaren.
De drivingrange heeft na het KLM Open van vorig jaar een nieuwe pitching area met een lengte van een meter of honderd gekregen. Die is niet alleen vanwege het kampioenschap aangelegd, maar ook omdat The Dutch zich nadrukkelijk als een baan voor (Nederlandse) topgolfers aan het profileren is. In een rap tempo worden naast en in het oude clubhuis naast de toegangspoort tal van andere faciliteiten ontwikkeld.

 

Hardere greens

De ideale weersomstandigheden van vorig jaar zorgden ervoor dat de scores in de breedte lager waren dan vooraf werd aangenomen. ‘Ik hoop dat er wind is’, zei architect Colin Montgomerie in de aanloop naar het KLM Open tegen Golfers Magazine.’ Dat was echter niet of nauwelijks het geval.

De fairways waren niet zacht, maar ook niet zo hard als Montgomerie had gehoopt: ‘Als dat wel het geval is komen de elementen die karakteristiek zijn voor een inland linkscourse als The Dutch het best tot zijn recht. Je kunt de pins op lastige plekken plaatsen, zodat het aanspelen van de greens niet eenvoudig is. Reken erop dat de vele run-off area’s en false fronts dan in het spel komen.’

Monty en ondergetekende berekenden samen dat een score van -16 tot -18 in de lijn der verwachtingen lag. Joost Luiten won zoals gezegd met 19 onder par en hij vestigde twee keer een baanrecord: 64 op vrijdag en 63 op zondag. In totaal waren er vijftien spelers die in de dubbele cijfers scoorden. De cut viel op een onder par.

Als er dit jaar meer wind is, dan zouden de scores in de breedte en in de top weleens een stuk hoger kunnen uitvallen, al kan tournament director Miguel Vidaor van de Europese Tour lustig ‘spelen’ met de verschillende tees. Dat deed hij vorig jaar onder andere op achttien, door spelers uit te dagen met de tweede slag voor de green te gaan.

‘Vidaor was tijdens een recent bezoek aan The Dutch heel tevreden’, aldus Niek Molenaar, directeur van The Dutch. ‘Hij wil echter wel dat de rough dit jaar zwaarder wordt. Hoofdgreenkeeper Niall Richardson vond vorig jaar dat zeven centimeter al hoog genoeg was, maar Vidaor wil dat het in de komende editie echt negen centimeter wordt. Vidaor wil verder dat de greens minder goed gaan houden dan vorig jaar het geval was. ‘Ze moeten dus harder worden’, zegt Molenaar. ‘En dat krijgen we voor elkaar door meer zand over de greens te strooien.’

Vorig jaar was het de vraag hoe The Dutch gespeeld zou worden en wat er nodig was om een gooi naar de titel te doen. Het venijn zat 'm duidelijk in de staart: de hole zestien, zeventien en achttien hadden in de week van het Open een stroke-index van respectievelijk 6, 5 en 7.

Lange drives en precisie vanaf de tee waren in 2016 niet belangrijkste factoren om goed te scoren. Maar het statistische element greens-in-regulation was dat zeker wel. Luiten scoorde hoog in de categorie en hij was ook nog eens de beste op de par-4 holes. Als hij dat dit jaar weer voor elkaar krijgt, dan komt de Nederlandse nummer een ongetwijfeld dicht bij een topresultaat.

Kan Joost Luiten het weer? Pieken op The Dutch.

 

(Dit artikel van Jan Kees van der Velden stond eerder in Golfers Magazine 6 / Foto's Poppe de Boer en Getty Images)

 

Word nu abonnee van Golfers Magazine!

JA, IK WORD NU ABONNEE!

Gerelateerd nieuws