Solheim Cup: De volgende keer mét Dewi?

Op zondag 28 juni beleefde Dewi Weber haar grote doorbraak. Met een derde plaats in het KPMG Women's PGA Championship schreef ze niet alleen Nederlandse golfgeschiedenis, ze bewees vooral zichzelf een grote dienst. De redactie van Golfers Magazine gooide de indeling van het drukklare blad om, maakten een nieuwe cover en hoofdredacteur Martijn Paehlig schreef een artikel dat hoorde bij de grote prestatie. Omdat ze geen lid was van de LET kwam ze er niet door in aanmerking voor een plek in de Solheim Cup maar misschien over twee jaar?

Weber opent deur naar de toekomst

Het is alweer dertien jaar geleden, maar het moment staat me nog helder voor de geest. Het was vrijdag 24 mei 2013 en achter de green van de laatste hole van The International stond een totaal ontredderde Dewi Weber met ongeloof in haar ogen in het niets te staren. Als 16-jarige had ze eerder die dag mogen debuteren in het Deloitte Ladies Open. Dat deed ze met grote dromen en misschien ook wel grote verwachtingen. Niet zo gek ook. De Groningse liet nagenoeg elke wedstrijd waar ze aan de start verscheen zien hoeveel talent ze had. Alleen al in 2013 eindigde ze, ondanks haar jonge leeftijd, als tweede op het NK Strokeplay en won ze het Nationaal Open Strokeplay. Naast natuurlijk een bak aan goede resultaten in de juniorentoernooien. Dat ze dus een uitnodiging ontving om haar debuut te mogen maken tussen de beste speelsters van Europa, was niet meer dan logisch. En niemand had er raar van opgekeken als ze de cut nog had gehaald ook. Zijzelf niet in de laatste plaats.

Het liep anders. En hoe. 'Dit is zo erg, zó erg! Het ging eerst nog wel goed, maar nadat ik een negen had gemaakt, kon ik niet meer omschakelen. Er schoot van alles door me heen. Wat de mensen wel niet moesten denken. Of ik het wel waard was om hier te zijn. Het was echt erg. Ik had me één ding voorgenomen voor deze week: ik wilde hier vooral genieten... Nou, dat is niet echt gelukt', stamelde ze, ook in de wetenschap dat haar debuut op het hoogste niveau tot overmaat van ramp ook nog eens beperkt zou blijven tot die ene ronde in negentig slagen. De LET was onverbiddelijk: wie meer dan veertien boven par scoort in een ronde, mag de volgende dag niet meer starten. Weg droom.

Voorlopig dan.

Blik omhoog

Natuurlijk moest ik eraan denken toen ze in de loop van het derde major van het jaar gestaag bleef stijgen op het leaderboard. Net zoals ik moest denken aan de open brief die ik haar schreef kort na dat desastreus verlopen debuut. Helaas is dat schrijven verdwenen in de donkere spelonken van internet, maar de kern kan ik me nog net zo goed herinneren als die blik na afloop van de ronde. Dat ze trots mocht zijn op wat ze op die leeftijd al had laten zien. Dat het teleurstellend mocht zijn geweest, pijnlijk misschien zelfs, maar dat het in de loop van haar loopbaan een waardevol leermoment zou blijken te zijn. En dat het niet het einde van de wereld was, misschien eerder het begin. Dat ze door moest gaan en dat haar talent er op een dag echt wel uit zou komen. Opbeurende woorden, en recht uit het hart, omdat ik te doen had met dat jonge meisje, maar ook omdat ik er oprecht van overtuigd was dat ze goed genoeg was om er te komen.

Waar te komen? Amerika. Hoewel Weber zich reeds in 2014 revancheerde voor haar teleurstellende debuut (nu haalde ze de cut wel en eindigde ze bovendien als beste amateur op de gedeeld 25ste plaats), wist ze al snel dat haar toekomst aan de overkant van de oceaan lag en niet op de Ladies European Tour. Misschien zelfs nog wel voordat ze in Miami ging studeren, had ze haar pad bepaald. College, q-school, LPGA Tour – hooguit misschien met een omweg via de Symetra Tour, de tweede Amerikaanse divisie voor vrouwen.

Ze excelleerde op college en kwam tot de twintigste plaats op de wereldranglijst voor amateurs. In 2019 werd ze pro en speelde ze, mede door corona misschien wat langer dan gehoopt, drie seizoenen op de Symetra Tour, voor ze in 2022 eindelijk haar kaart voor de LPGA Tour veiligstelde. En hoewel ze die eind 2023 weer verloor, keerde ze een jaar later alweer terug op de LPGA Tour, behield ze in 2025 haar kaart en gaat ze deze in 2026 opnieuw behouden. Want dat laatste kan haar na haar prestatie op Hazeltine niet meer ontgaan, opgeklommen als ze is naar de top 50 van de order of merit. De rest van het jaar hoeft de inmiddels 30-jarige Nederlandse niet langer onder zich te kijken of ze wel bij de beste honderd blijft, maar kan de blik naar boven om te zien tot hoe ver ze kan reiken.

Omgaan met tegenslagen

Bladerend door oude interviews met de nummer 82 van de wereld valt één ding met name op: het gaat bij Weber altijd over leren. Over hoe ze leerde alleen te zijn op college. Over hoe ze moest leren haar tijd efficiënt in te delen als pro. Over leren omgaan met teleurstellingen. Over leren opkomen voor zichzelf.

Ondanks al dat leren verliep haar ontwikkeling niet in een rechte lijn. Wanneer gebeurt dat wel? En ook na die indrukwekkende podiumplaats in het rijkst gedoteerde vrouwentoernooi is ze nog lang niet uitgeleerd, alhoewel ze haar topnotering mede dankte aan een paar recent geleerde lessen. 'In het verleden bracht een goede positie vaak extra spanning met zich mee. Nu liet ik me niet verleiden tot het doen van gekke dingen. Een slechte bal was gewoon een slechte bal, zonder verdere consequenties. Dat gaf me heel veel vrijheid.'

Het makkelijk naast zich neer kunnen leggen van teleurstellingen, zo concludeerde ze na afloop zelf ook, was misschien wel de grootste winst van de week en daarmee de sleutel voor de toekomst. Tot nog niet zo lang geleden zou ze tegenslagen niet zo eenvoudig van zich af hebben kunnen laten glijden. Neem nu die keer dat ze in 2021 op qualifying school een paar strafslagen opgelegd kreeg, omdat haar caddie tegen de regels in informatie had gedeeld. De strafslagen kon ze accepteren ('niemand deed moedwillig iets slechts, maar het zijn nu eenmaal de regels'), maar het incident bleef de rest van de dag door haar hoofd spoken. 'Ik weet nog dat ik die nacht geen oog heb dichtgedaan. Volgens mij heb ik me inmiddels voldoende ontwikkeld om nu wél goed met zo'n incident om te kunnen gaan', zei ze er later over.

Geweldig resultaat

Zou ze nog wel eens aan haar debuut hebben teruggedacht? Of aan die strafslagen? Haar verloren en weer herwonnen kaart? Vast wel, maar waarschijnlijk niet in de finale van het KPMG Women's PGA Championship. Waar ze gestaag bleef klimmen op het leaderboard. Waar ze met nog twaalf holes te spelen zelfs even alleen aan de leiding ging. En waar ze uiteindelijk als gedeeld derde eindigde.

Dat ze zo goed presteerde, had ze niet in eerste instantie aan haar goede spel als wel aan haar mentale instelling te danken, zo meende ze zelf. 'Hóe ik dit heb gedaan is veel belangrijker dan alleen het resultaat', vatte ze de in haar ogen grootste winst zelf samen. 'Ik ben niet bezig met technische swinggedachtes en dat heb ik lang niet gehad. Ik voel me heel comfortabel en zie nog veel mogelijkheden', zei ze daar al over na een eerdere top 10 dit seizoen.

Na die wonderweek in Minnesota lijken de mogelijkheden nog groter dan gedacht. Alsof Weber met haar ontspannen houding in de baan, de swagger in haar tred, de voortdurende glimlach op haar gezicht, de drempel van een nieuw tijdperk is overgestapt. Eén zwaluw maakt natuurlijk nog geen zomer, maar als de voortekenen ons niet bedriegen, en ze erin slaagt deze mindset vast te houden, dan staan er nog mooie dingen te gebeuren.

Waar ze zich in het (recente) verleden nog wel eens kon verliezen in negatieve gedachtes, of juist te graag het goede wilde afdwingen, slaagt ze er nu in om in het hier en nu te blijven. Niet bezig met wat was, niet bezig met wat gaat komen, en al helemáál niet bezig met wat de mensen wel niet zullen denken.

Al was dat laatste niet zo heel moeilijk te raden. Wat een geweldig resultaat!

Abonnee worden?

Dit artikel was eerder te lezen in Golfers Magazine. Altijd alle verhalen lezen? Dat kan: ga nu naar de winkel of beter nog: sluit een abonnement af en ontvang hét golftijdschrift van Nederland en België vanaf volgende maand thuis. Tien keer per jaar, 132 pagina's met alles wat je over jouw sport wilt weten.