Women’s Open: cijfers en feiten na 54 holes

Leiders
Yealimi Noh 67, 70, 69 – 206 (-7)
Esther Henseleit 73, 69, 67 – 209 (-4)
Lucy Li 72, 68, 69 – 209 (-4)
Jeeno Thitikul 64, 73, 72 – 209 (-4)
Shiho Kuwaki 66, 70, 73 – 209 (-4)
Haeran Ryu 66, 69, 74 – 209 (-4)
Lottie Woad 69, 71, 70 – 210 (-3)

Yealimi Noh 67, 70, 69 – 206 (-7)
De Amerikaanse Yealimi Noh (foto) gaat als leider de slotronde van het AIG Women’s Open in. Met een totaal van zeven onder par heeft zij een voorsprong van drie slagen.
Noh noteerde in de derde ronde een 69 met vijf birdies en drie bogeys. Haar tweede negen holes in 33 slagen (drie onder par) waren de beste back nine van de dag.
Opvallend genoeg sloeg Noh tijdens haar ronde van 69 slechts acht van de veertien fairways en tien van de achttien greens in regulation.
Ze jaagt op haar eerste AIG Women’s Open-titel en zou de tiende Amerikaanse winnares van het kampioenschap worden, en de eerste sinds Lilia Vu in 2023.
Noh heeft één LPGA Tour-overwinning op haar naam staan: de Founders Cup van 2025. Haar beste resultaat in een major is een derde plaats in het Amundi Evian Championship van 2021, waar ze één slag tekortkwam voor een play-off.
Tot deze week had Noh op de LPGA Tour sinds de derde ronde van het Chevron Championship in april geen enkele ronde onder par meer gespeeld – een reeks van vijftien opeenvolgende ronden.
Nog nooit heeft een speelster die na 54 holes een voorsprong van drie slagen had, het AIG Women’s Open niet weten te winnen.
Vijf speelsters delen de tweede plaats: Esther Henseleit, Lucy Li, Jeeno Thitikul, Shiho Kuwaki en Haeran Ryu.

Gemiddelde score
Het gemiddelde aantal slagen in de derde ronde bedroeg 73,103. Het gemiddelde over de eerste drie ronden komt daarmee uit op 73,349.

Moeilijkste en gemakkelijkste hole
De 15de hole was, net als een dag eerder, de moeilijkste hole van de ronde met een gemiddelde score van 4,397. Er werden vier birdies, 37 pars, 24 bogeys, twee dubbele bogeys en één hogere score (een 7 van Auston Kim) gemaakt.
Tijdens eerdere edities van het AIG Women’s Open op Royal Lytham & St Annes, waaronder die van 2018, was de 15e nog een par-5 en behoorde deze tot de twee gemakkelijkste holes van de week. Inmiddels is het een par-4.
De 6de hole, een par-5, was opnieuw de gemakkelijkste van de dag met eveneens een gemiddelde score van 4,397. Het was een van de drie holes die gemiddeld onder par werden gespeeld; de andere waren de 9de en de 1d6e.
Op de 6de hole werden twee eagles gemaakt (door Shannon Tan en Jenny Shin), naast 41 birdies, 22 pars, twee bogeys en één dubbele bogey (van Lauren Coughlin).

Positie van de uiteindelijke kampioenen na drie ronden
Let op: in 1992 werd het kampioenschap na twee dagen ingekort tot 54 holes omdat de tweede speeldag volledig verloren ging door hevige regen.
Van de 49 winnaressen van het AIG Women’s Open stonden 27 na drie ronden alleen aan de leiding of deelden zij de leiding:
Jenny Lee Smith (1976), Janet Melville (1978), Alison Sheard (1979), Ayako Okamoto (1984), Jane Geddes (1989), Penny Grice-Whittaker (1991), Karen Lunn (1993), Liselotte Neumann (1994), Karrie Webb (1995), Emilee Klein (1996), Karrie Webb (1997), Sherri Steinhauer (1999), Sophie Gustafson (2000), Jeong Jang (2005), Sherri Steinhauer (2006), Lorena Ochoa (2007), Catriona Matthew (2009), Yani Tseng (2010), Jiyai Shin (2012), Ariya Jutanugarn (2016), In-Kyung Kim (2017), Hinako Shibuno (2019), Sophia Popov (2020), Anna Nordqvist (2021), Ashleigh Buhai (2022), Lilia Vu (2023) en Miyu Yamashita (2025).

Slechts twee van de laatste tien winnaressen stonden na drie ronden níét aan de leiding of gedeeld aan de leiding:

• Georgia Hall (2018), één slag achter de leidster.
• Lydia Ko (2024), drie slagen achter de leidster.

In totaal stonden 40 van de 49 uiteindelijke winnaressen na drie ronden aan de leiding of binnen twee slagen van de koppositie.

De grootste achterstand die ooit in de slotronde werd goedgemaakt bedraagt vier slagen. Dat gebeurde tweemaal:

• Sherri Steinhauer in 1998 op Royal Lytham & St Annes.
• Se Ri Pak in 2001 op Sunningdale.

Zeven speelsters kwamen terug van een achterstand van drie slagen in de slotronde:
Vivien Saunders (1977), Debbie Massey (1980), Laura Davies (1986), Karrie Webb (2002), Mo Martin (2014), Inbee Park (2015) en Lydia Ko (2024).
De overwinning van Vivien Saunders was de enige van deze negen comebacks van drie of meer slagen waarbij twee speelsters gelijk eindigden. Saunders won destijds op basis van een card countback, nadat zij op dezelfde eindscore was uitgekomen als Mary Everard.