The Open: Burns bovenaan op Birkdale

Het mag gerust opvallend genoemd worden. Al drie keer werd de afgelopen dagen een 62 binnengebracht. Een evenaring van de laagste score in een major ooit. Nadat gisteren Sam Burns en Lucas Herbert dit kunstje uithaalden, was het zaterdag de vroege gestarte Ryan Fox die hetzelfde deed en daarmee een forse sprong op het leaderboard maakte.

Je zou denken dat de leidende score dan ook wel ruim in de dubbele cijfers zou zijn, maar niets is minder waar. Slechts één speler staat na drie dagen The Open op -10 en daardoor gaat Sam Burn zondag met een voorsprong van minimaal twee slagen op de rest van het veld, als koploper op jacht naar zijn eerste majorzege.

Grillen van de links

Royal Birkdale was op moving day nog wat geler, wat harder en wat droger dan de afgelopen dagen. Het zorgde ervoor dat de bal bleef gaan, maar je moest ook een behoorlijke dosis geluk hebben om bij dat rollen alle mansdiepe bunkers te ontwijken. Dat viel nog lang niet mee en droeg er zeker aan bij dat er weliswaar laag gescoord kon worden, maar dat na 54 holes niemand een echt lage score achter zijn naam had staan. Niet alleen moet je goed spelen, er is ook een portie geluk nodig om niet gegrepen te worden door de grillen van de links.

De Amerikaanse koploper Sam Burns - die als tweede naam 'Holland' heeft - zal er, na opnieuw een uitstekende ronde, van doordrongen zijn dat hij, ondanks zijn goede spel, helemaal niet zeker is dat de goede bounces ook morgen met hem zullen zijn. De volgende week dertig jaar wordende kersverse vader (hij overwoog zelfs even niet te komen spelen vanwege de geboorte van zijn kind) had na zijn 62 van gisteren vandaag slechts 65 slagen nodig en liep daarmee uit op de rest van het veld, maar weet dat hij met de kleine voorsprong die hij heeft nog lang geen aanspraak kan maken op de claret jug. Niet alleen omdat hij nog nooit in de top 20 van een major eindigde, maar vooral ook dat een grote groep spelers binnen vijf slagen staat en als een van hen zondag de goede bounces krijgt...

'Dit was een heel solide ronde', keek Burns na afloop terug. 'We wisten wat we moesten doen en voerden dat goed uit. Golf is een bijzonder spel en je probeert de goede beslissingen te maken. Mijn vrouw moedigde me aan om gewoon te gaan spelen, en, nou ja, hier sta ik dan. Ik moet morgen vrijuit spelen en niet bezig zijn met hoe het afloopt. Dat is iets dat ik heb geleerd in de afgelopen jaren. Ik moet vooral proberen te genieten en dan zien we wel wat dat oplevert.'

Kanshebbers genoeg

Wie de naaste achtervolgers zijn? Ryan Fox dus, die vroeg op de dag van level par naar -8 schoot door een ronde in 62 slagen. See Woo Kim, die na een tweede opeenvolgende 67 op diezelfde score staat. Beiden hebben op hun beurt maar één slag voorsprong op Ryan Gerrard die ondanks een ronde is slechts één onder par op -7 nog allerminst kansloos is. Iets dat ook gezegd kan worden over Ludvig Aberg en de na zijn regelcontroverse van gisteren vol door het publiek gesteunde Bryson DeChambeau die volgen op -6. En vooruit, ook de spelers die volgen op -5 en -4 (onder meer publieksfavoriet Tommy Fleetwood en 's werelds nummer 1 Scottie Scheffler) hebben nog kans om er met de zege vandoor te gaan.

Het belooft zondag een klassiek spannende slotdag te worden. Niet zoals afgelopen jaar toen Scheffler van de slotronde een formaliteit maakte. Niet zoals in 2023 toen Brian Harman de slotronde in ging met vijf slagen voorsprong, maar misschien wel zoals in 2024 toen Xander Schauffele op de slotdag op een bomvol leaderboard iedereen te slim af was en zich champion golfer of the year mocht noemen.

Wie dat in 2026 mag doen? Sam Burns mag de beste papieren hebben maar alles is nog mogelijk op een even onvoorspelbaar als lastig Birkdale.

Van de 122 edities van The Open die zijn gespeeld sinds de overstap naar een format van 72 holes in 1892, werden er 69 gewonnen door een speler die na 54 holes aan de leiding ging (al dan niet gedeeld) en slechts 13 spelers wisten The Open te winnen nadat ze na 54 holes een achterstand van vier of meer slagen op de leider hadden. Op dit moment bevinden twintig spelers zich binnen vier slagen van de leider. Eveneens zijn er slechts 13 spelers die The Open wisten te winnen terwijl ze na 54 holes niet in de top vier stonden; de laatste was Francesco Molinari in 2018 op Carnoustie.

Maar ja, kwam Paul Lawrie in 1999 niet terug van een achterstand van tien slagen?