Belangrijk: in Nederland alle dagen live op Viaplay TV, een open kanaal dat door de grote providers wordt aangeboden: Ziggo (kanaal 431) en KPN (kanaal 51). Donderdag en vrijdag van 12.30 - 2.00 uur. Zaterdag van 16.00 - 2.00 uur en zondag van 17.00 - minimaal 1.00 uur.
Live scoring -- startlijst dag 1 en 2 -- alles over de baan
Shinnecock Hills Golf Club is voor de zesde keer gastheer van het U.S. Open. Eerder gebeurde dat in 1896, 1986, 1995, 2004 en 2018.
Daarnaast werd op de baan het U.S. Amateur (1896), het U.S. Women’s Amateur (1900), het U.S. Senior Amateur (1967) en de Walker Cup (1977) gespeeld.
Tijdens de laatste vier U.S. Opens op Shinnecock Hills (1986, 1995, 2004 en 2018) eindigden slechts drie spelers van de in totaal 624 deelnemers onder par voor de week: winnaar Raymond Floyd: 1 onder par (1986) ; Winnaar Retief Goosen: 4 onder par (2004); Runner-up Phil Mickelson: 2 onder par (2004)
Van de 446 officiële ronden tijdens het U.S. Open van 2018 op Shinnecock Hills was er geen enkele bogeyvrij. De laatste bogeyvrije ronden op Shinnecock tijdens een U.S. Open dateren uit de tweede ronde van 2004: Phil Mickelson, Fred Funk en Daniel Chopra. Sindsdien zijn er 578 scorekaarten ingeleverd en elke kaart bevatte minstens één bogey of erger.
Brooks Koepka won het U.S. Open van 2018 op Shinnecock Hills ondanks een moeizame start. Hij opende met een 75 (+5) en stond daarmee gedeeld 46ste. Dat is vergelijkbaar met Nelly Korda, die recentelijk na de eerste ronde van het U.S. Women’s Open 2026 gedeeld 56se stond. Corey Pavin was na de eerste ronde van het U.S. Open van 1995 op Shinnecock Hills net als Koepka 23 jaar later gedeeld 46ste
De enige andere U.S. Open-kampioen die na de eerste ronde 46ste of lager stond was Steve Jones,: gedeeld 84ste in 1996 op Oakland Hills.
Hoge scores
De gemiddelde score tijdens het U.S. Open van 2018 op Shinnecock Hills bedroeg 74,65 slagen, oftewel 4,65 boven par.
Dat is het hoogste gemiddelde ten opzichte van par van alle U.S. Opens van de afgelopen achttien jaar. Men moet terug naar Oakmont in 2007 om een U.S. Open te vinden met een gemiddelde score van minstens 4,65 boven par. Ter vergelijking: op Oakmont in 2025 bedroeg het gemiddelde 74,18 slagen, oftewel 4,18 boven par.
De gemiddelde score van het veld lag in iedere U.S. Open-ronde op Shinnecock Hills sinds de slotronde van 1986 minstens twee slagen boven par. Dat betreft een reeks van dertien opeenvolgende ronden.
De gemiddelde score in de eerste ronde bedroeg: 77,877 in 1986 en 76,474 in 2018. Beide behoren tot de zwaarste openingsronden van de laatste vijftig U.S. Opens.
Van 2004 tot en met 2014 werden acht van de elf U.S. Opens gewonnen door internationale spelers. Sindsdien wonnen Amerikanen negen van de elf edities. De uitzonderingen waren Rory McIlroy (2021) en Matt Fitzpatrick (2022). Tussen 1928 en 1964 wonnen Amerikanen zelfs 33 opeenvolgende U.S. Opens.
Nummers een van de wereld
De enige speler die het U.S. Open won terwijl hij nummer 1 van de wereld was? Tiger Woods. Hij deed dat in: 2000 (Pebble Beach), 2002 (Bethpage) en 2008 (Torrey Pines)
Voor het vijfde opeenvolgende jaar begint Scottie Scheffler het U.S. Open als nummer 1 van de wereld. Zijn resultaten in die periode: T-2 in 2022 (The Country Club) 3de in 2023 (Los Angeles Country Club), T-41 in 2024 (Pinehurst) en T-7 in 2025 (Oakmont)
De enige andere speler die meer dan twee opeenvolgende jaren als nummer 1 aan het U.S. Open begon, was Tiger Woods, die dat elf jaar op rij deed van 2000 tot en met 2010.
Scheffler begint aan zijn 161ste opeenvolgende week als nummer 1 van de wereld. Alleen Tiger Woods kende langere reeksen: 281 weken (2005–2010) en 264 weken (1999–2004).
Dit wordt het dertiende opeenvolgende majorkampioenschap waarin Scheffler als nummer 1 van de wereld aantreedt. Dat is de derde langste reeks in het OWGR-tijdperk sinds 1986 na Woods met 21 opeenvolgende majors als nummer 1 (2005–2010) en 20 opeenvolgende majors als nummer 1 (2000–2004)
De laatste vier U.S. Opens werden gewonnen door spelers die op dat moment buiten de top-10 van de wereldranglijst stonden: Matt Fitzpatrick (#18) in 2022, Wyndham Clark (#32) in 2023, Bryson DeChambeau (#38) in 2024 en J.J. Spaun (#25) in 2025
Slechts één van de laatste 57 majors (sinds de Masters van 2012) werd gewonnen door een speler die buiten de top-50 van de wereld stond: Phil Mickelson, die als nummer 115 het PGA Championship van 2021 op Kiawah Island won.
En dan nog dit
Scheffler, die zondag 30 jaar wordt, heeft een overwinning in het U.S. Open nodig om als zevende speler ooit de Career Grand Slam te voltooien. Nog nooit won een speler een major op zijn verjaardag.
Scheffler speelde zijn laatste negen U.S. Open-ronden allemaal in par of hoger. Sinds de slotronde van het U.S. Open 2023 staat hij in die reeks twaalf boven par.
De Noord-Ier Rory McIlroy en de Engelsman Aaron Rai wonnen de eerste twee majors van 2026. Het is de eerste keer sinds de start van het vier-majors tijdperk in 1934 (in dat jaar vond de eerste editie van The Masters plaats) dat Europeanen de eerste twee kampioenschappen van een kalenderjaar winnen.
Voorafgaand aan 2026 hadden Amerikanen tien van de laatste elf majors gewonnen. Europa maakt nu kans op drie majors op rij, iets wat voor het laatst gebeurde in 2014 toen Martin Kaymer het U.S. Open won en Rory McIlroy vervolgens het Open Championship en het PGA Championship op zijn naam schreef.
Tien van de laatste twaalf U.S. Open-kampioenen stonden na de eerste ronde in de top-10 van het klassement, waaronder J.J. Spaun, die vorig jaar zelfs alleen aan de leiding ging na ronde één. Spaun was echter de eerste leider na de openingsronde die het U.S. Open ook daadwerkelijk won sinds Martin Kaymer op Pinehurst in 2014.
Opmerkelijk is dat de laatste vier U.S. Open-kampioenen op Shinnecock Hills allemaal twintigste of lager stonden na de eerste ronde: Raymond Floyd – T-24 in 1986 , Corey Pavin – T-46 in 1995, Retief Goosen – T-20 in 2004 en Brooks Koepka – T-46 in 2018
Sinds 2020 bedraagt de gemiddelde eindscore van een U.S. Open-kampioen 5,8 slagen onder par.
Leuk weetje tot slot
Aaron Rai evenaarde tijdens het PGA Championship het record van de majorwinnaar met de kortste achternaam. Hij deelt dat record met Ted Ray, Ernie Els en Jason Day.