Golfbaan Bentwoud opent ultramoderne Trackman driving range

De nieuwe driving range op het Zuid-Hollandse Bentwoud beschikt over maar liefst 30 afslagplaatsen, verdeeld over twee verdiepingen, en is volledig uitgerust met de nieuwste Trackman technologie. Hiermee krijgen golfers toegang tot geavanceerde trainingsmogelijkheden en een eigentijdse golfbeleving. Een bijzonder onderdeel van de nieuwe faciliteit is de unieke indoor putting green op de bovenverdieping. Deze indrukwekkende putting green van 20 bij 6 meter werd ontworpen door baanarchitect Michiel van de Vaart en biedt golfers extra mogelijkheden om hun korte spel onder optimale omstandigheden te trainen.

Met deze investering zet Golfbaan Bentwoud een grote stap richting de toekomst. De baan onderstreept hiermee haar ambitie om haar gasten de best mogelijke golfervaring te bieden en beschikt voortaan over een modern trainingscentrum waar innovatie, kwaliteit en plezier centraal staan.

Wil je meer dan alleen ballen slaan op de driving range? Dat kan uitstekend op Golfbaan Bentwoud zagen we toen we de baan enkele maanden geleden bezochten voor de rubriek Afslag Op die je elke editie van Golfers Magazine kan lezen.

Golfen zonder poeha

Op het enorme terrein van het Bentwoud, het grootste aaneengesloten bosgebied van de Randstad, was ook plaats voor golf. Veel golf.

We bezochten Golfbaan Bentwoud al eerder. De baan was nog maar net open toen we er in 2012 waren, en het is altijd leuk om voorafgaand aan een volgend bezoek nog eens terug te lezen wat destijds onze bevindingen waren. Dat de kar van een van de redactieleden het water in was gerold, was een goede reminder om de rem te gebruiken. Al blijkt bij aankomst dat de baanstatus 'oranje' is en dat karren, buggy’s en trolleys, niet zijn toegestaan. Na overvloedige regenval was de baan te nat – daar merkten we overigens weinig van – en dus moest de tas op de rug. Nu is het in de donkere maanden natuurlijk altijd goed om voor je de deur uitgaat nog een keer extra te kijken wat de baancondities zijn, en was het onszelf te verwijten dat we dat niet hadden gedaan. Maar dan nog was het prettig geweest als we de bevestiging hadden gekregen dat dat best vervelend was. Al kan het zijn dat we zo vroeg op de dag toch al een beetje de balen hadden van de ontvangst. Dat er aan de baan gewerkt werd, daarvoor hadden we alle begrip, maar om pas na het afrekenen van de greenfee te zeggen dat er werkzaamheden waren en dat sommige holes ingekort konden zijn, dat kon er bij ons niet in. Alsof je een kaartje voor het zwembad koopt en eenmaal in je zwembroek hoort dat het vijftigmeterbad vandaag maar veertig meter lang is. Of dat je pas op de bowlingbaan wordt medegedeeld dat je het met acht kegels moet doen. Hoewel de kans dat je een strike gooit daarmee toeneemt, zou je waarschijnlijk toch niet blij zijn. Dat uiteindelijk alleen de par 4 3de van de A-lus zo'n 180 meter is ingekort, doet niet ter zake. Het is een kleine moeite dat vooraf aan te geven en zou wat ons betreft de normale gang van zaken moeten zijn. Desondanks begeven we ons goedgemutst en met een half setje op de rug naar de eerste tee van de A-lus (Oostwoud) die we vandaag, in combinatie met de B-lus (Zuidwoud), spelen. Het is, zo leerde navraag, de meest gespeelde combinatie. Misschien omdat je op de C-holes (Westwoud) het meest in de bewoonde wereld staat? Althans, dat lazen we in ons vorige verslag: 'Op alle C-holes sta je vol in de wind, terwijl de Thalys en Fyra op slechts een paar meter voorbijrazen.' Maar het kan ook zijn omdat de C-holes, net als de par 3/4-lus (Noordwoud), wat korter zijn.

2,5 miljoen bomen

Nee, dan de andere kant, de holes die ontwerper Michiel van der Vaart de kampioenslussen noemt. Na de eerste hole van A, een par 4 van 348 meter vanaf geel met een lichte dogleg naar rechts, zie je nauwelijks nog iets van de bewoonde wereld. Als je de bocht naar de tee van hole 2 hebt gemaakt, loop je vooral langs de rand van het bos dat ongeveer even oud is als de golfbaan zelf. Op de website van Staatsbosbeheer lezen we dat de inrichting van het gebied precies tien jaar geleden is afgerond. Dat had heel wat voeten in de aarde. Vul maar eens een terrein van achthonderd hectare met 2,5 miljoen (!) bomen en struiken. Dan ben je wel even bezig. Het bos staat dan ook vol met vooral jonge bomen, kriskras door (en dicht op) elkaar. Ze staan ook op de baan, al overheerst het gevoel van een polderbaan – open en veel water. Maar de vele bomen komen regelmatig in het spel. En omdat het een natuurgebied betreft, is het onder en rondom de bomen allemaal niet erg gecultiveerd. Zelfs als je vanaf de tee vrij exact kunt aangeven waar je bal tussen de bomen verdween, is deze vaak lastig te vinden. Opvallend daarbij is dat bij de holes aan de rand van het terrein (de par 4 2de en de par 4 3de van A) de out of bounds-paaltjes een meter of acht het bos in staan. We kunnen ons voorstellen dat dat voor nodeloos veel zoekwerk en dus oponthoud zorgt. Drie tips: sla bij voorkeur een provisionele bal, zoek niet te lang, en – voor de exploitant – overweeg die paaltjes naar de bosrand te verplaatsen. Het komt niet alleen de snelheid ten goede, de natuur wordt ook nog eens minder verstoord.

Terug naar ons vorige bezoek. Wat viel ons nog meer op? 'De holeborden zijn groot en fraai, maar je zoekt tevergeefs naar afstanden. Alleen de afstand van tee naar green staat aangegeven, voor de rest ontbreekt iedere informatie.' Die tijd is duidelijk geweest. Op de holeborden vind je zeer gedetailleerde informatie, met afstandsmarkeringen om de twintig, dertig meter. Dat laatste lijkt misschien veel, maar is zeker op holes met veel water of bunkers erg prettig. Zo worden we vanaf de tee meermaals in verwarring gebracht, omdat bunkers dichter bij elkaar lijken te liggen dan ze daadwerkelijk doen. Het is ook prettig om exact te weten hoeveel je nog hebt tot aan het water. De baanboekjes die voor nog geen vier euro te koop zijn bij de balie, zijn een goede extra investering; je kunt de baanborden nu eenmaal niet mee de fairway op slepen. Extra voordeel van het baanboekje: er staat bij elke hole een kleine plattegrond van de naastgelegen holes, waardoor het je niet snel zal overkomen dat je per ongeluk een verkeerde vlag aanspeelt. Iets wat we anders op meerdere holes zouden zien gebeuren.

Speelplezier gegarandeerd

Het terrein van Golfbaan Bentwoud heeft de status van landgoed en dat betekent dat een deel van de ruim tachtig kilometer aan wandel- en fietspaden over de golfbaan voert en openstaat voor niet-golfers. Die mogen – vooral voor de veiligheid – niet overal komen, en worden daar middels bordjes ('dit is geen wandelpad') meer dan eens op gewezen. Voor golfers is het eigenlijk elke keer wél een pad op weg naar de volgende hole. Handig om te weten en om (ver)dwalen te voorkomen.

Ook op de baan mogen dan tal van bomen aangeplant zijn, maar deze vormen niet de voornaamste verdedigingslinie. Er is veel water (kleine slootjes, maar ook een paar forse vijvers die door honderden watervogels worden bewoond), er liggen veel bunkers (de ene beter onderhouden dan de andere) en de greens zijn niet alleen enorm geonduleerd, maar ook goed onderhouden en, zeker voor de tijd van het jaar, snel. Meer dan eens breken we ons het hoofd over welke lijn we onze bal moeten geven om in de buurt van de vlag uit te komen. Dan hebben we het over de ballen die al op de green liggen, want een gemiste green en je hebt al snel een lastige chip over. Nog altijd beter dan te moeten spelen vanuit een van de vele greensidebunkers. Misschien hadden we gewoon pech met de zandhindernissen, maar elke keer als we er eentje gevonden hadden, lag er achter die green een waterhindernis of dikke(re) rough, waardoor we met knikkende knietjes kozen voor een veilige oplossing en weg speelden van de vlag en het water. Eigenlijk zoals we ook op de tee de ene keer kozen voor de veilige optie en de andere keer juist meer risico namen. Precies zoals ontwerper Michiel van der Vaart het beschrijft in het Bentwoud Magazine van 2025 en het baanboekje: ‘Je kunt kiezen voor de speelwijzen strategisch of heroïsch. Je wordt uitgedaagd om risico's te nemen langs en over bunkers, water en andere hindernissen. Speelplezier gegarandeerd.’