Dagboek van Waterland Dames 1 – Over vogels en maanlandschappen

Waar De Haar ons vorige week tijdens ons gastrvrouwschap op Waterland nog prachtig weer had beloofd voor deze speeldag, bleken de weergoden ons totaal niet gunstig gezind en viel het met bakken uit de hemel.

Ondanks het hondenweer blijft De Haar een prachtige baan om te zien en te spelen. Met meer dan genoeg verschillende vogels moet je soms even uitkijken dat je niet wordt ondergepoept of dat je onbedoeld voor een birdie zorgt. Beide gebeurde tijdens deze ronde van de competitie: de een werd ondergepoept, de ander sloeg de boosdoener uit de lucht (grapje natuurlijk, dit laatste was absoluut niet met opzet).

We speelden vandaag tegen een van de koplopers in de poule: Amelisweerd. Na de overtuigende winst van de afgelopen twee wedstrijden was ons team op hun hoede. Tijdens het voorspelen kwamen we erachter dat de greens meer weg hadden van een maanlandschap (schimmels) dan van een fatsoenlijke green. Daarom spraken we af om zelfs putts van 20 cm niet weg te geven want ook die konden alle kanten op gaan. Misschien een idee voor een nieuwe regel: na het spelen op zulke greens verplicht je schoenen en kar desinfecteren, om verspreiding te voorkomen en het speelplezier te behouden. Want niemand zit erop te wachten dat een putt van 10 cm voor de hole ineens haaks links afslaat.

Verzopen katjes

We startten gelukkig maar een halfuur te laat, mét één free drop. Aan de start probeerden we onze tegenstander nog te overtuigen de hele pot te halveren en gezellig met z’n allen warme chocolademelk te gaan drinken (het weer leende zich er uitstekend voor). Maar daar trapten ze niet in en dat werd ze bijna fataal. Na negen holes druppelden we allemaal als verzopen katjes binnen, maar team Waterland nét iets vaker met een glimlach. We werden ontvangen met gazpacho, al hadden we met dit weer een warm soepje ook zeker gewaardeerd.

• Carlijn (hcp 15,9) 3-5 – bleek al haar energie te hebben verbruikt tijdens de fietstocht naar de baan. Volgende keer halen we je gewoon weer op!
• Anna (hcp 19,6) 5-2 – liep met een oorontsteking en nul vertrouwen de baan in, maar veegde alsnog de vloer aan met haar tegenstander.
• Amanda (hcp 20,2) 2-4 – onze Argentijnse schone kon maar niet wennen aan het Hollandse weer.
• Cristina (hcp 22,1) 4-5 – hield het spannend tot het einde, maar miste net die laatste putt… jawel, door een krater.
• Eleanor (hcp 24,6) 5-2 – mogen we haar al onze sterspeler noemen? Tot nu toe al haar singles gewonnen.
• Teamcaptain Marijn (hcp 26,1) 7-1 – werd ondergescheten door een vogel. Dat schijnt geluk te brengen, en bij deze kunnen we dat bevestigen.

Je zou denken dat we gelijk geëindigd zijn, maar dankzij ons monsterscoreverschil (18-holescompetitie) pakten we nog twee extra punten en wonnen we de singles met 8-6.

Een waardige strijd

De greensomes maakten het ons iets lastiger. Als dieseltjes kwamen de dames van Amelisweerd pas na negen holes echt op gang.

• Carlijn & Anna 4-4 – lieten opnieuw zien een topduo te zijn en hielden het spannend tot het einde.
• Amanda & Cristina 3-4 – al jaren vriendinnen, maar misschien heeft dat ze deze ronde juist de kop gekost… iets te veel lol gehad.
• Eleanor & Marijn 2-2 – nieuw duo, beiden sterk uit hun singles, maar moesten hier hard werken voor hun score. Toen de tegenpartij een hole wilde halven met twee putts van 30 cm, aarzelde Marijn geen moment toen ze de krater voor haar bal zag liggen.

Uiteindelijk verloren we op doelsaldo nipt met 9-10 en liepen we de extra punten mis. De eindstand kwam daarmee op 10-12. Desondanks gingen we met opgeheven hoofd naar huis: ons spel wordt elke week beter.

Ze vlogen elkaar in de haren

In het clubhuis aangekomen, doorweekt en met kapsels die alle kanten op stonden, troffen we een levendig tafereel. De dames van De Pan waren druk in de weer met een Dyson-föhn om hun haar weer in model te krijgen er waren tenslotte ook herenteams aanwezig. Wij keken elkaar aan in de spiegel en concludeerden lachend dat dit bij ons een verloren zaak was. Toen iemand nog opperde dat er een Dyson-föhn beschikbaar was, werd dat idee snel van tafel geveegd door de eigenaresse. Tot groot vermaak van ons allemaal.

Maar eerlijk is eerlijk: onze prioriteiten lagen deze avond niet bij het maken van indruk, maar bij het napraten over een enerverende speeldag.

Over twee weken wacht de volgende ontmoeting met koploper Goyer op Amelisweerd. Of we daar alleen punten scoren of misschien ook daarbuiten blijft nog even de vraag. Eén ding is zeker: we kijken er nu al naar uit.