Is Tommy Fleetwood klaar voor majorzege?

‘The winner of the gold medal and the Champion golfer of the year…’ Met die zo heerlijk traditioneel klinkende zin wordt de winnaar van het Brits Open altijd aangekondigd. Veel golfliefhebbers zouden het prachtig vinden als zondag 19 juli na de 154ste editie van het Brits Open achter Champion golfer of the year heel luid ‘Tommy Fleetwood!’ klinkt. Want de Engelse golfer met de lange haren is wereldwijd geliefd en het Brits Open wordt komende zomer gespeeld op Royal Birkdale, een golfbaan met speciale betekenis voor Fleetwood. De befaamde linkscourse ligt in Southport, de charmante kustplaats aan de Ierse zee waar Tommy Fleetwood op 19 januari 1991 geboren werd. Op Royal Birkdale het Brits Open winnen, het is een droomscenario. Voor Tommy en zijn familie, maar zeker ook voor zijn steeds groter wordende schare fans, want everybody loves Tommy.

Huiliehuilie

Sportliefhebbers vereren winnaars, bewonderen atleten die zelden of nooit onder de druk bezwijken. Maar sportfans hebben doorgaans een groot zwak voor de mannen en vrouwen die overwinningen op dramatische wijze door de vingers laten glippen. En vervolgens niet huiliehuilie hun verhaal doen of de pers volledig mijden, maar de winnaar sportief de hand schudden. Geen slappe excuses zoeken maar eerlijk en oprecht vertellen waarom het misging. Zoals Tommy Fleetwood vorig jaar juni deed nadat hij de titel in het Travelers Championship had verspeeld. De Engelsman begint de laatste ronde als leider met een marge van drie slagen. Op de tee van de 72ste hole heeft hij nog altijd een slag voorsprong op Keegan Bradley, de Amerikaanse Ryder Cup-captain. Na een heel zwakke tweede slag heeft Fleetwood van net buiten de green drie putts nodig voor een bogey. Bradley, een straatvechter die wel raad weet met dit soort situaties, slaat onverbiddelijk toe met een birdie. ‘USA! USA! USA!’, schreeuwen de toeschouwers rond de green van hole 18. Fleetwood druipt teleurgesteld af. Ook in zijn 159ste toernooi op de PGA Tour geen eerste zege. ‘Dit doet pijn, absoluut’, reageert Fleetwood. ‘Ik deed veel dingen goed deze week, dat is positief. Ik ben nu teleurgesteld en boos, maar het domste zou zijn om deze week als een belemmering te zien voor wat hierna komt. Ik wil leren van mijn fouten en zo snel mogelijk weer een kans krijgen om te winnen.’

Populariteit

Die mogelijkheid komt zes weken later. In het FedEx St. Jude Championship, het eerste van de drie play-off-toernooien, heeft Fleetwood met nog drie holes te spelen een voorsprong van twee slagen. Mede door een heel slordige bogey op hole 17 weet hij de zege weer niet over de streep te trekken. ‘Hoe teleurstellend dit ook is, ik moet hier vooral kracht uit putten, zodat ik het een volgende keer in deze situatie wel weet af te maken.’ Terwijl hij de interviewer manmoedig te woord staat, lijken de staalblauwe ogen een stuk doffer. Zijn woorden klinken als een vast riedeltje, een iets te grijs gedraaide grammofoonplaat. En bij de fans die Fleetwood een eerste titel op de PGA Tour zo enorm gunnen, wordt het gevoel sterker dat de sympathieke Tommy wellicht de killersmentaliteit mist om te winnen op de PGA Tour. Zijn populariteit lijdt er niet onder, integendeel. Het golfpubliek leeft mee met Tommy en sluit de sportieve verliezer nog meer in de armen. ‘Ik denk dat ik altijd al een goede connectie met het publiek heb gehad’, aldus Fleetwood. ‘Ik ben ontzettend dankbaar voor alle steun. Ik probeer bovenal een goed persoon te zijn. Dat advies kreeg ik van mijn vader toen ik nog een jonge golfer was, en dat geef ik nu door aan mijn eigen kinderen.’

Briljant

Ook zonder overwinning op de PGA Tour heeft Fleetwood natuurlijk al een mooie carrière. Als 17-jarig tenger gebouwd talent verliest hij in 2008 de finale van het Brits Amateur van de drie jaar oudere Nederlander Reinier Saxton. In zijn tweede jaar als professional wordt hij op 20-jarige leeftijd de jongste winnaar ooit van de jaarranglijst van de Challenge Tour. In 2013 wint hij op Gleneagles het Johnnie Walker Championship, zijn eerste titel op de European Tour. Na drie moeizamere seizoenen zonder overwinning, beleeft hij in 2017 een topjaar. Met overwinningen in het Abu Dhabi HSBC Championship en het Frans Open en nog negen andere top10-noteringen eindigt hij als eerste op de Race to Dubai. Zijn debuut in de Ryder Cup, een jaar later op Le Golf National, is ook ongekend succesvol. Aan de zijde van grote vriend Francesco Molinari verovert Fleetwood vier punten voor het winnende team van captain Thomas Bjørn. Briljant is het filmpje dat de ochtend na de eclatante Europese zege is gemaakt en waarin Fleetwood en Molinari samen in bed ontwaken met op de lakens tussen de twee mannen in de Ryder Cup. ‘How good was that for you?’, vraagt Tommy aan Francesco. ‘4 out of 4!’, antwoordt Molinari, die zelf vijf punten veroverde. ‘I’d give you 5 out of 5, Frankie’, zegt Fleetwood met een liefdevolle blik richting de Italiaan. In de Ryder Cup van 2023 op Marco Simone bij Rome beleeft Fleetwood een persoonlijk hoogtepunt. Door in de singles Rickie Fowler te verslaan, bezorgt hij Europa het winnende punt. Een jaar later verovert de man uit Southport op Le Golf National een zilveren medaille in het Olympisch golftoernooi.

Tweeklapper

Allemaal zeer aansprekende resultaten, maar voor een golfer met zijn kwaliteiten wint Fleetwood te weinig toernooien. In de zomer van 2025 staat de teller op de European Tour op zeven titels en op de PGA Tour is er nog steeds die hatelijke nul. Aan de vooravond van het Tour Championship, het afsluitende toernooi van het seizoen, bestookt het golfjournaille Fleetwood met de onvermijdelijke vragen. ‘Wat moet er gebeuren om te winnen op de PGA Tour, Tommy?’ ‘Denk je dat dit eindelijk jouw week wordt?’ Geduldig geeft Fleetwood zijn standaardantwoord. ‘Zoals ik al vaak heb gezegd, wil ik mezelf in de positie spelen dat ik een kans heb om te winnen. Als ik dat blijf doen, valt het vanzelf een keer mijn kant op.’ Op de baan van East Lake in Georgia in zijn 164ste toernooi op de PGA Tour breekt Fleetwood de ban. En het is meteen een tweeklapper. Hij wint het Tour Championship en daarmee ook de FedEx Cup. Een vette cheque van tien miljoen dollar is de beloning. Na de winnende putt reageert Fleetwood ingetogen. Hij schudt Patrick Cantlay en diens caddie Joey LaCava de hand, omhelst dan Ian Finnis, de man die getuige was bij het huwelijk van Fleetwood en sinds 2016 zijn tas draagt. Dan komt toch de ontlading. Met twee armen in de lucht gooit Fleetwood zijn hoofd naar achteren en schreeuwt het uit. De duizenden toeschouwers rond de green, voornamelijk Amerikanen, schreeuwen met hem mee: ‘Tommy! Tommy! Tommy!’

Sportsmanship

Net als de overwinning van Rory McIlroy een paar maanden eerder in The Masters wordt de zege van Fleetwood met gejuich begroet in de sportwereld. Collega-golfers als Tiger Woods, maar ook beroemde basketballers als LeBron James en Caitlin Clark uiten op social media hun bewondering en respect voor de Engelsman. Die loftuitingen betekenen veel voor Fleetwood. ‘Ik denk dat mensen het inspirerend vinden dat ik altijd positief bleef. De makkelijkste weg na tegenslagen is gaan zitten mokken en jezelf zielig vinden, maar ik heb bewezen dat het uiteindelijk lukt als je na een nederlaag hard blijft werken en geloof houdt.’ Een maand na de winst van de FedEx Cup speelt Fleetwood andermaal een hoofdrol in de Ryder Cup. Een deel van de Amerikaanse fans misdraagt zich op Bethpage Black, de Europese golfers krijgen de smerigste verwensingen naar hun hoofd geslingerd. Fleetwood houdt het hoofd koel en met vier punten uit vijf partijen levert hij een belangrijke bijdrage aan de Europese winst. De Engelsman wordt ook onderscheiden met de Nicklaus-Jacklin Award vanwege zijn sportieve gedrag. ‘Voor mij is het ontzettend eervol om een onderscheiding te krijgen die is vernoemd naar golflegendes als Nicklaus en Jacklin. Sportsmanship, spelen in de spirit die past bij golf, vind ik belangrijk.’

Majors

In oktober wint Fleetwood in India zijn achtste toernooi op de European Tour. Hij besluit 2025 als de nummer 3 van de wereld. Fleetwood laat zien dat je geen long hitter hoeft te zijn om de wereldtop te halen. Met een gemiddelde van 273 meter was de Engelsman in 2025 de nummer 123 in driving distance op de PGA Tour. Maar in Strokes Gained Total eindigt hij als tweede, achter Scottie Scheffler en nog voor Rory McIlroy. Fleetwood gript de club altijd wat korter voor extra controle van het clubblad. Zijn swing met als natuurlijke balvlucht een lichte draw laat hem zelden in de steek. Met korte putts was hij een periode kwetsbaar, maar mede dankzij de inbreng van puttcoach Phil Kenyon besloot Fleetwood 2025 als de nummer 20 in Strokes Gained Putting. Nu hij een toernooi gewonnen heeft op de PGA Tour, is een overwinning in een major het volgende logische doel voor Fleetwood. Hij kwam al een paar keer dichtbij met tweede plaatsen in het U.S. Open (2018) en het Brits Open (2019). Voor Fleetwood steekt één major erboven uit. ‘The Open is het ultieme toernooi voor mij. Als ik één major kan winnen in mijn carrière, dan het liefst The Open.’

In juli krijgt hij de kans om na Nick Faldo in 1992 de volgende Engelsman te worden die The Open op zijn naam schrijft. En dan dus ook nog eens op Royal Birkdale, de linkscourse op steenworp afstand van zijn geboortehuis. Het ‘Come on, Tommy!’ zal veelvuldig te horen zijn. Fleetwood als winnaar met de Claret Jug in zijn handen, de gelukzalige lach, de hemelsblauwe ogen en de lange lokken wapperend in de zeewind: het is een tafereel waar veel golfliefhebbers bij weg zullen smelten.

Abonnee worden?

Dit artikel van de hand van Gerard Louter was eerder te lezen in Golfers Magazine. Altijd alle verhalen lezen? Dat kan: ga nu naar de winkel of beter nog: sluit een abonnement af en ontvang hét golftijdschrift van Nederland en België vanaf volgende maand thuis. Tien keer per jaar, 132 pagina's met alles wat je over jouw sport wilt weten.