Dagboek van Waterland Dames 1 – Lot uit de loterij

Dat wij zonder twijfel het leukste team zijn, gehuld in de allerleukste outfits (met dank aan adidas golf), stond natuurlijk al vast. Maar daar bleef het niet bij. Bij het bekendmaken van de poule bleek al snel dat ook de golfgoden een zwak voor ons hebben. De banen waar wij dit seizoen mogen aantreden liegen er niet om: De Pan, De Goyer, De Haar en Amelisweerd. Naast ons eigen Waterland stuk voor stuk banen waar menig golfer spontaan zijn agenda voor leegmaakt. Deze week mochten wij ons debuut als competitieteam maken op de Pan. Dan heb je op voorhand al niet verloren!

Voorbereiding is het halve werk

Als debuterend team wil je natuurlijk goed voorbereid aan de start verschijnen. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Voorspelen op De Pan was ongeveer net zo haalbaar als een hole-in-one slaan met je ogen dicht. Gelukkig beschikt onze captain Marijn over een waardevol netwerk. Dankzij een connectie met een lid van De Pan – tevens PGA-coach – kon zij enkele dagen voor de wedstrijd alsnog de baan verkennen. Rafael wist haar alle ins en outs van de baan te vertellen en nog wat laatste tips en trics mee te geven. Nog voor ze in de auto zat had ze alles gedeeld met haar teamgenoten. Met deze minimale voorbereiding gingen we deze zondag ten strijde.

Het strijdtoneel

Zondagochtend. Een frisse 12 graden, een voorzichtig lentezonnetje en een baan die er – zoals verwacht – fenomenaal bij lag. Voor sommigen reden genoeg om het rokje uit de kast te trekken. De start verliep niet geheel vlekkeloos. Twee speelsters hadden enige overtuigingskracht nodig om hun caddie (lees: partner/reservespeler) mee de baan in te krijgen – iets wat blijkbaar niet overal vanzelfsprekend is. Bij binnenkomst werd er nog een beetje lacherig gedaan over “dat teampje”, maar dat beeld kantelde snel. Vanaf hole 1 maakten we indruk. Lange, strakke drives vonden moeiteloos de fairway en ineens waren wij niet langer “dat teampje”, maar simpelweg: “het team”.

De singles: strijd, pech en karakter

We begonnen sterk aan de singles en lieten zien dat we thuishoren in deze competitie, al pakte het resultaat niet voor iedereen even gunstig uit. Ondanks de imponerende drives van 250 meter van Carlijn (hcp 15.9) ) wist haar tegenstander haar toch te verslaan (2-5). Teresa hcp 20,4 (2-5) vond het vandaag wat moeilijk om in haar spel te komen maar zelfs zonder warming up wist ze toch nog een paar holes te winnen. Cristina (hcp 22.1) werd al vroeg uit haar spel gehaald door caddieproblemen en stond mede daardoor vaker in de heide dan gewild (2-7). Eleanor hcp 24.6 was misschien wel de meest sportieve speler van vandaag. Ze stond bij de afslag op hole 1 misschien wel harder te applaudisseren en juichen voor goeie ballen van de tegenstanders dan voor haar eigen teamgenoten. Maar eenmaal zelf afgeslagen veegde ze de vloer met ze aan (5-2). Anita hcp 25.9 liet haar tegenstander (met een veel lagere hcp) alle hoeken van de baan zien. Als ze nog niet fanatiek genoeg was maakte deze winst haar hongerig naar meer (6-3). En tot slot Marijn (hcp 26.9). Ze begon goed maar helaas werd haar blaas haar de fataal. Al vanaf hole 2 moest zij plassen dus de laatste holes stond zij met gekruisde benen af te slaan. Kunnen we van toiletten in de golfbaan een agendapunt maken?

Door de baan gejaagd

Ondanks dat we later de baan in gingen dan gepland en continu aansluiting hielden met de flight voor ons, kregen we het gevoel opgejaagd te worden door de host. Bij de turn was er nét tijd voor een bliksembezoek aan het toilet – snelheid was hier geen luxe maar noodzaak – waarna we doorgingen met de greensomes. Daar waar het fanatisme bij de een verder werd aangewakkerd, was de ander vooral opgelucht dat een monsterscore uitbleef. De greensomes leverden helaas geen winst op, maar dat deed niets af aan de sfeer. Zoals altijd bleven we elkaar, zoals golfmeiden doen, steunen, aanmoedigen en vooral relativeren waar nodig.

Hoewel de overwinning uitbleef, hebben we ons meer dan staande gehouden. En misschien nog wel belangrijker: we zijn niet als laatste geëindigd – die eer ging naar Amelisweerd. Met opgeheven hoofd en hernieuwde energie kijken we uit naar volgende week, wanneer we aantreden op De Goyer – toevallig ook de winnaar van deze speeldag. Een mooie kans op revanche.

Wordt vervolgd… ⛳️