De oorlog in het Midden-Oosten brengt vooral veel ellende, maar zonder datzelfde conflict was er van een Challenge the Tourpro geen sprake geweest. Dan waren de mannen van de Pro Golf Tour onderweg geweest, net als de spelers van de Hotelplanner Tour en dan was ook de enige speler van de DP World Tour in het veld, Toorop dus, niet naar Haviksoord in Leende gereden, simpelweg omdat er geen evenement op de kalender had gestaan. Want dat er nu wel een toernooi gespeeld werd op de fraaie Brabantse baan was in eerste instantie te danken aan twee mannen: baaneigenaar Tony Jackson en playing pro Wouter de Vries. De eerste omdat hij zijn baan beschikbaar stelde, de tweede omdat hij met het idee voor de wedstrijd op de proppen was gekomen en er zijn collega's warm voor had weten te krijgen.
'Toen er toernooien uit het schema werden gehaald realiseerde ik me dat we heel lang geen wedstrijden zouden hebben. Ik heb toen aan Tony gevraag of we niet op zijn baan terecht konden voor een wedstrijd met een stel pro's en hun gasten. Hij was meteen enthousiast en gelukkig waren de andere spelers dat ook. Ik denk dat we hier best een bijzonder veld hebben', zei de speler van de HotelPlanner Tour aan het begin van de dag dan ook moet gevoel voor understatement.
Sterk bezet
Het concept was simpel. De benaderde pro's mochten ieder twee sponsors/gasten uitnodigen en iedere speler (pro én amateur) moest tweehonderd euro in de pot leggen, een pot die aan het eind van de dag in zijn geheel werd uitgekeerd aan de top-8 van het klassement.
Omdat spelen met een scorekaart op zak, en voor een bescheiden prijzengeld, meestal beter werkt dan wéér een trainingsrondje werd een fraai stel Nederlandse spelers bereid gevonden mee te doen. Nederlandse én één Belgische want niemand minder dan Thomas Pieters was een van de deelnemers. 'We zouden gisteren en vandaag trainen en spelen op Bernardus dus waren toch in de buurt', legde Wil Besseling de komst van zijn goede vriend 's ochtends uit. 'Als je toch gaat spelen waarom dan niet in een wedstrijd als dit?'
Ook Lars van Meijel, Koen Kouwenaar, Dario Antonisse, Aydan Verdonk, Lars Keunen, Daan Huizing, Sven Maurits, Mike Toorop en de enige vrouw in het veld, Pasqualle Coffa, dachten er duidelijk zo over, want toen om 10.00 de wedstrijd op alle holes tegelijk starten, was het direct game-time. Natuurlijk was er ruimte voor plezier met de gasten, maar iedereen had wel oren naar de grootste greep uit de pot, en wilde, misschien nog wel meer, niet verliezen van de collega's in het sterk bezette veld.
Stil clubhuis
Dat er niet heel laag werd gescoord was de verdienste van de omstandigheden en van Haviksoord, een baan die voor veel van de pro's een grote onbekende was, smal en met lastig gestoken vlaggen. 'Hier zouden ze echt een keer een toernooi voor topamateurs moeten organiseren', was bijvoorbeeld Verdonk enthousiast, 'op veel banen kan je bij wijze van spreken met je ogen dicht nog afslaan, hier is het zó smal dat je echt goed op moet letten en geen foutjes moet maken, aldus een van de vijf spelers die in -1 rond gingen en daarmee de derde plaats deelden.
Ook Mike Toorop was onder de indruk van de baan. 'Het is nog vroeg in het seizoen maar je ziet dat deze baan in de zomer echt heel goed moet zijn. De greens en voorgreens zijn dat nu al', zei hij vlak voor hij zich op zijn voorlaatste hole bijna verslikte op de verhoogde green van de par-5 16e. De chip-in waarmee hij zijn par redde bleek van groot belang. Met een score van -4 bleef hij organisator Wouter de Vries één slag voor. 'Ik heb een heel lastige week doordat een goede vriend van me afgelopen weekend door zinloos geweld om het leven is gekomen,' kreeg Toorop het clubhuis bij de prijsuitreiking doodstil, 'deze golfdag was een heel welkome afleiding van alle verdriet.'