Columns

Troubadour met liefde voor muziek en golf

Deze week overleed zanger Chip Taylor op 86-jarige leeftijd. Jan Kees van der Velden schreef afgelopen zomer een column over hem.

Golfers Magazine
Troubadour

Hij was de broer van acteur Jon Voight - denk aan Midnight Cowboy - en de oom van Angelina Jolie, ook al bekend van het witte doek. Zijn vader Elmer was jarenlang pro op een golfclub in het noorden van New York City.
Voight probeerde zelf tourpro te worden, maar toen dat niet lukte, koos hij voor zijn tweede liefde - muziek - en veranderde zijn naam in Chip Taylor. Chip omdat zijn korte spel goed was en iedereen hem zo noemde. Taylor? Lukraak gekozen.
Zijn grootste succes kwam al in 1966 toen de (Britse) Troggs van het door hem geschreven Wild Thing een wereldhit maakte. Bijna 125 miljoen keer afgespeeld op Spotify.
Ik zag hem in 1976 in Amsterdam en zijn LP This Side of the River, ook uit die tijd, heb ik grijsgedraaid. Het nummer Same Ol’ Story haalde in Nederland zelfs de top-10 van de hitparade. Misschien maakte ik met die song wel voor het eerst kennis met golf:
And my daddy was a golf pro up in Scarsdale
And he worked his tail off six days a week
You can't plant no taters with your golfclub
But them city boys would listen when he'd speak

Tiger

Tijdens de vakantie in Bretagne heb ik This Side of the River via Spotify met oortjes in, liggend onder een schaduw gevende boom meer dan een keer teruggeluisterd. Het was weer even 1976 toen mijn lief en ik voor het eerst in dit onnavolgbare deel van Frankrijk waren.
Jaren later kwam zelfs Tiger Woods voor op een van zijn albums, Black and Blue America:
Golfcourse in Arizona
Tiger Woods fourteen under
Last round postponed by thunder
Get yourself an umbrella and go fishing boys
You got no chance

Golf album

Taylor is nu 85 en hij maakt nog steeds muziek. Jarenlang deed hij niets - behalve gokken en drinken. De bron was opgedroogd: er kwamen nauwelijks muziek en tekst op papier.
Chip Taylor - zijn echte naam is James Wesley Voight - lijdt al een paar jaar aan keelkanker. Hij weet dat hij ergens op de tweede negen van zijn leven is aanbeland. Misschien dat Taylor daarom wel de laatste tijd actief is.
Hij keerde ook terug naar zijn oude liefde en bracht een album uit dat Son of a Golf Pro heet. Als eerbetoon aan zijn vader en de sport. Het bijbehorende boekje 63 pagina’s tellende boekje getuigt van nog meer liefde voor golf.
In een vorig nummer van Golfers Magazine stond een overzicht die een directe of indirecte lijn naar golf hebben. Maar geen van deze nummers ademt golf zo uit.
Tien songs staan er op het album. Te beginnen met:
It’s double bogey time again my friend
Here comes the big one
I should have seen it coming
I ain’t had one in two holes
Is het een geweldig album? Muzikaal gezien niet, maar van Chip Taylor wil ik bijna alles in de kast hebben en zeker Son of a Golf Pro. Bovendien is de man zoals gezegd al 85 en zijn stem heeft geleden onder zijn ziekte. Het maakt niet uit.
Chip gaat stug door en ik volg hem op de voet.