Voelt spelen voor geld nou anders? Ik denk dat dit misschien wel de meest gestelde vraag was na mijn eerste wedstrijd als professional. Voordat ik de overstap maakte naar professioneel golf, vroeg ik me dit zelf ook wel eens af. Zou het anders voelen als er geld op het spel staat of als het je werk is? Ik kon het nooit echt begrijpen. Golf verandert namelijk niet. Het spelletje blijft hetzelfde en de druk en spanning om te winnen heb ik altijd al gevoeld.
Op de eerste tee van mijn eerste toernooi als pro was ik zenuwachtig. Maar niet per se omdat ik nu professional ben. Heel eerlijk: daar was ik nauwelijks mee bezig. Heel even dacht ik: oh ja, ik ben nu pro. Maar daarna concentreerde ik mij op de wedstrijd en voelde het niet anders als voorheen. Misschien helpt het dat ik als amateur al veel professionele toernooien heb gespeeld. Ik voel me thuis in deze toernooien, ken de speelsters al en weet dat ik het niveau aan kan. Dat geeft rust.
Dit is nu mijn werk
Mijn eerste toernooi miste ik helaas de cut. Na een lange periode zonder wedstrijden en te weinig rondes buiten, merkte ik, zoals vele misschien wel herkennen na de winter, dat ik weer in moest komen. Vooral mijn korte spel liet te wensen over. Mijn tweede toernooi ging gelukkig een stuk beter. Ik haalde de cut en verdiende mijn eerste prijzengeld. Geen groot bedrag, maar wel een bijzonder moment. Toen ik na de ronde een mail kreeg met hoe veel ik had verdiend, drong het pas echt door: dit is nu mijn werk. Dat vond ik een heel leuk moment.
Afgelopen week speelde ik mijn derde toernooi. De eerste ronde liep ik 74 (+2). Veel speelsters van de Ladies European Tour deden mee aan dit Sunshine Tour-event, waardoor de cut scherp lag: -3. De tweede ronde speelde ik goed. Na negen holes stond ik level par, dus ik wist dat ik moest aanvallen. Op de tweede negen maakte ik twee eagles, één birdie en één bogey. Vier onder par voor de ronde, en -2 voor het toernooi. Hole 18 was een par 5. Ik wist dat ik een birdie nodig had om de cut te halen.
68 en toch een rotgevoel
Ik sloeg een lange drive en hield nog 215 meter over naar de pin, over water. Ik nam het risico en pakte mijn houten 3. Ik sloeg een goede bal, net naast de green. Een vrij simpele up & down zou genoeg zijn. Mijn chip voelde meteen niet goed. De bal landde anders dan verwacht en ik hield een putt van zo’n 2,5 meter over. Die miste ik. Op dat moment wist ik het al: de cut gemist. Met één slag. Als amateur heb ik dit ook meegemaakt. En toen deed het ook pijn. Maar nu misschien net iets meer. Geen ronde de volgende dag én geen geld. Dat was wel een moment waarop ik gelijk de hardheid van dit beroep voelde. Eén slag kan bepalen of je wel of geen inkomsten hebt. En dus zelfs met een goede ronde van 68 kun je met een rotgevoel van de baan afkomen…
Dus: is het anders om voor geld te spelen? In de wedstrijd zelf vind ik van niet. De zenuwen die ik voel, komen nog steeds voort uit de wil om te winnen. Om goed te spelen en niet om het geld.
Maar de realiteit eromheen verandert wel: winnen levert iets op, verliezen kost iets. En dat voel je wel.