Pluk de dag in bourgondisch België

Bløf probeert ons al sinds 1995 te verleiden tot een bezoek aan de Zeeuwse kust. Maar hoe gezellig die mosselfeesten uit hun megahit ook klinken, wij zochten het toch net wat zuidelijker. We reisden al eerder af naar de 65 kilometer lange kuststrook tussen het Zeeuwse Cadzand en het Franse Duinkerke. Niet om bij te bruinen op de afgeladen stranden van Knokke-Heist en Blankenberge, maar om te golfen op de heerlijke golfbanen die de Vlaamse Kust in de aanbieding heeft. En natuurlijk om na een rondje te genieten van een robuust Belgisch biertje en een zojuist uit de Noordzee gehengeld visje. Hier wordt de dag nog geplukt. Nog geen driehonderd kilometer rijden en je bent écht op vakantie. Toen de kans voor een nieuw bezoek aan onze zuiderburen zich aandiende, stond de Royal Ostend Golf Club meteen bovenaan onze verlanglijst. Het is geen geheim dat linksgolf ons hart sneller doet kloppen en dit is niet alleen de enige kustbaan van België, maar ook een van de oudste banen van het land. Wat ons betreft een must play. Maar de regio heeft meer smaken. Met Koksijde Golf ter Hille, waar onderhoud met een kapitaal wordt geschreven, voegden we een moderne 'polderlinks' aan de golfmaaltijd toe, met als toetje de statige parkbaan van de Damme Golf & Country Club. Aan tafel...

Gastvrijheid

Dat doen we om te beginnen in het restaurant van onze uitvalsbasis, Hotel Weinebrugge. Dat ligt net onder Brugge, vanwaar alle banen binnen een half uur te bereiken zijn. Ideaal. De menukaart staat boordevol klassieke gerechten uit de Frans-Belgische keuken, waarin lokale producten de hoofdrol spelen – dat is het voordeel als je vlak bij de zee tussen de weilanden zit. Het is maar goed dat het slechts een korte wandeling is naar een van de 47 kamers die het viersterrenhotel rijk is. Ze liggen in een hoefijzervorm, rond een gezellig verlichte binnenplaats, waardoor het geheel een beetje de sfeer van een abdij krijgt. Voeg daar een flinke portie Vlaamse gastvrijheid aan toe en je voelt je meteen helemaal thuis.

Op de Royal Ostend Golf Club is dat niet anders. Om de leden niet voor de voeten te lopen, kunnen we pas na twee uur de baan in, maar we zijn vóór de ronde uitgenodigd voor een lunch in het prachtige clubhuis. Met zijn witgeverfde stenen en rode dakpannen wanen we ons aan de andere kant van het kanaal, een gevoel dat later nog sterker terug zal komen. Van het hoge terras heb je een prachtig uitzicht op vertrekkende en binnenkomende flights, en we kunnen niet wachten om hun voorbeeld te volgen. Bij ons vorige bezoek moesten we het op de driving range nog doen met een handvol keiharde matten en een gemixt assortiment ballen uit de vorige eeuw, maar intussen zijn die allemaal vervangen en heeft ook hier de Trackman zijn intrede gedaan. Keurig. Maar we komen om te golfen, niet om te oefenen.

Royal Ostend werd in 1903 ontworpen door Seymour Dunn, familie van de beroemde Dunns die in het Schotse Musselburgh generatieslang hun stempel op golf drukten. Niet alleen Dunn zag de potentie van de smalle strook land langs de Belgische Kust, ook de strijdende partijen tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog beseften het belang ervan, wat erin resulteerde dat de baan en het clubhuis twee keer volledig werden verwoest. Golfers zijn echter een standvastig volk en tot twee keer toe herrees Royal Ostend uit de as. In 1990 maakte architect Martin Hawtree de course klaar voor de nieuwe eeuw, zonder het klassieke karakter van het design geweld aan te doen. Gelukkig maar, want qua golfbaan kun je je niet beter wensen dan de gouden periode van een eeuw geleden.

Firm and fast

Aan ons vorige bezoek was een nat voorjaar voorafgegaan, waardoor de links eigenlijk te stevig in het gras zat. Linksgolf speel je in principe voor een groot deel over de grond, maar dat wordt lastig als het gras op de fairway, apron en green de bal 'grijpt' in plaats van vrijuit laat rollen. Dat probleem was er nu niet. Na maanden van droogte speelde de links zoals het hoort in de nazomer: fast and firm. Tijdens de coronacrisis werd de bewateringsinstallatie in één keer volledig vernieuwd, maar dat betekent niet dat de kraan in droge perioden continu opengaat. Duurzaamheid is gelukkig ook hier het devies, met minimaal gebruik van pesticiden en steeds minder water. We werden van tevoren al gewaarschuwd dat het groene ideaalbeeld dat veel mensen van een golfbaan hebben, na de droge zomer behoorlijk uit het zicht is verdwenen. 'Mooi zo, we voeden de golfer wel op', was onze reactie. Augusta National mag niet de maatstaf zijn waarlangs we golfbanen meten. Als het lang droog is, worden golfbanen bruin en hard. Zo werkt de natuur. En een op zandgrond gelegen links doet er dan vaak nog een schepje bovenop. Zo hoort het. Deal with it. Sterker nog, probeer de natuurlijke schoonheid ervan te zien en ga op zoek naar andere manieren om de bal in de hole te krijgen. Je wordt er een betere golfer van. Tot zover de les, class dismissed. Tijd om buiten te spelen.

De eerste vier en de laatste twee holes van Royal Ostend zijn van de kust gescheiden door een strook bomen en een doorgaande weg, maar ze hebben wel degelijk het karakter van een linksbaan. We spelen over geonduleerde fairways en langs diepe potbunkers naar greens met geniepige, bijna onleesbare lijntjes. Voeg daar de keiharde ondergrond aan toe en je weet dat je aan de bak moet. Door de langdurige droogte zitten de fairways wat inconsistent in het gras, maar we spelen met 'preferred lies' en mogen dus steeds een fatsoenlijk stukje zoeken om de bal vanaf te spelen. Dit geldt overigens voor alle banen die we op deze trip spelen, en is iets wat we zonder twijfel vaker zullen gaan meemaken met de steeds extremere weersomstandigheden. Mopper niet op de greenkeepers, die doen hun stinkende best. Geniet in plaats daarvan van de uitdaging die een lastige ligging biedt, train je creativiteit, speel strategisch en leer verschillende balvluchten om de bal te laten doen wat jij wilt. Dat de omstandigheden op een golfbaan altijd anders zijn, is immers een van de mooiste dingen van onze sport.

Bij die uitdaging horen ook de andere baangebruikers. Wij zitten achter een seniorenwedstrijd en moeten extreem veel geduld opbrengen. Niet makkelijk, en soms zelfs ronduit frustrerend, maar we besluiten ons maar te focussen op de fantastische omgeving. Hole 5 tot en met 10 liggen pal aan de kust en bieden vanaf hoge duinen prachtige uitzichten over de Noordzee en het linksplateau onder ons. De vergelijking met het Nederlandse Domburg dringt zich op, maar hier in België worden we verwend met achttien in plaats van negen holes. De weg terug richting clubhuis is iets minder spectaculair, maar heeft met een aantal kortere par 4's en lastige par 3's meer dan voldoende te bieden om de aandacht vast te houden. Ja, dit is nog steeds onze favoriet bij de zuiderburen.

Oefenfaciliteiten

Transporteert Royal Ostend je terug naar honderd jaar geleden, onze volgende stop, Koksijde Golf ter Hille, stamt uit 2013 en is het schoolvoorbeeld van een moderne golfbaan. De zo populaire 'inland links', om precies te zijn. Zelf kiezen we trouwens liever voor de omschrijving 'polderlinks'. Ja, het open karakter, met glooiende fairways en lage heuveltjes vol wuivend zwenkgras, betuigt eer aan de klassieke links. En ook de grote geonduleerde greens, zoals het hoort bewaakt door diepe bunkers en steile run-off area's, zijn afgekeken van de kustbanen. Maar je zit hier nog steeds tussen de weilanden en er is aan alle kanten water in het spel. Niks mis mee, maar het voelt meer als een polderbaan. Wel een perfect onderhouden exemplaar overigens.

Ook hier heeft het gras op de fairways door het gebrek aan regen behoorlijk op zijn donder gehad, maar de greens zijn van extreem hoge kwaliteit en het is een verademing om van tees te spelen die volledig waterpas liggen. Overal zijn greenkeepers aan het werk en de eerste negen is zelfs helemaal dicht voor groot onderhoud. Niet piepen, om een golfbaan in topconditie te houden moet je goed voor 'm zorgen. Gelukkig bieden de back nine en de net iets kortere Hazebeek-course ruim voldoende uitdaging, zeker als het waait. Goed course management en vol overtuiging voor de gekozen lijn gaan is essentieel. Twijfel of een verkeerde keus leidt in veel gevallen tot een verloren bal, of het nu in het water of de hoge rough is. Zorg dus dat je genoeg exemplaren in de tas hebt.

De oefenfaciliteiten en het restaurant zijn van hetzelfde hoge niveau. De driving range staat vol met doelen en elke afslagplek is voorzien van een launch monitor. Meten is weten. Er liggen matten om schuine liggingen te oefenen, rond de chipping green is werkelijk elke ligging te trainen en de oefengreen is groot en razendsnel. Hier kunnen we zonder problemen de rest van de middag doorbrengen. Ware het niet dat het terras lonkt. De zomer is nog steeds niet afgelopen en wat is er na een rondje golf beter dan een Brugse Zot en een uitgebreide lunch in het zonnetje?

Mooi én slim

De laatste baan van onze trip naar de Vlaamse Kust heeft een Nederlands tintje. De statige parkbaan van Damme Golf & Country Club werd namelijk ontworpen door Joan Dudok van Heel, een van de meest succesvolle golfers die ons land heeft voortgebracht. Naast talloze nationale titels en optredens in de Eisenhower Trophy (het WK voor amateurs) maakte hij ook naam als golfbaanarchitect. Ondanks zijn succesvolle carrière als speler hield Dudok van Heel vooral van de beleving van het spel: lekker met kameraden van de natuur genieten. Een golfbaan moest volgens hem harmonieus in het landschap liggen, uitdagend zijn voor de betere speler en toegankelijk voor de mindere golfer. Die visie zie je duidelijk terug op Damme Golf.

De baan stamt uit 1987 en combineert bosholes met meer open stukken parkland, waarbij regelmatig grote vijvers in het spel komen. Het resulteert in een gevarieerd en visueel zeer aantrekkelijk geheel, maar vergis je niet: onder dit fraaie uiterlijk schuilt een intelligent design. Geen enkele hole is rechttoe rechtaan, waardoor je continu wordt gedwongen om na te denken voordat je een club uit de tas trekt. Water en bossen straffen domme beslissingen of slechte slagen genadeloos af. De greens zijn klein en geonduleerd, wat veel vraagt van je approaches en korte spel. Je merkt aan alles dat Dudok van Heel een goede golfer was: het is hier hard werken om een par te maken. Maar als je de bal in het spel weet te houden, ligt een bogey altijd binnen handbereik. Het maakt de championship course van Damme Golf plezierig om te spelen voor golfers van elk niveau.

Heb je de smaak te pakken? Pak dan ook de door Bruno Steensels ontworpen Presidents Nine uit 2014 nog even mee. De negen geonduleerde holes hebben een open linkskarakter, maar aan alle kanten lonkt het water. Meer 'risk and reward' wordt golf niet.

Damme Golf voert niet voor niets de toevoeging Golf & Country Club. De volwassen bomen, de kinderkopjes van de toegangsweg en de tot clubhuis omgebouwde boerderij zorgen voor een statige uitstraling. Modern chic, want de kleedkamers zijn fonkelnieuw en als het buiten regent, kun je ook binnen oefenen met putten. En zoals we het bij onze zuiderburen gewend zijn: je bent als gast van harte welkom.

De Vlaamse Kust? Laat het u smaken!