Afslag Op Dirkshorn: Succesvolle drooglegging

Onze gedachten gaan automatisch terug naar een van onze eerste bezoeken aan Golfbaan Dirkshorn. Het zal rond 2009 geweest zijn dat we bij aankomst een bekende gestalte in de oefenbunker aantroffen. Wil Besseling, toen nog maar net professional. Hij stond zijn zandspel te perfectioneren en zou dat, zo zagen we bij terugkomst van onze ronde, nog uren blijven doen. Het is een herinnering die we nog wel eens aanhalen om te benadrukken hoe belangrijk het is om te oefenen als je beter wilt worden. En hoeveel tijd topspelers daarin stoppen.

De meeste mannen die deze maandagochtend naar de uit 2008 stammende baan zijn gekomen doen dat niet, uitgebreid oefenen. In plaats daarvan zitten ze zichtbaar te popelen om de baan in te gaan. En dat terwijl de klok nog niet eens negen uur heeft geslagen. Van heinde en verre zijn ze aan komen waaien voor hun drukbezette herenochtend. Misschien wel uit Tuitjenhorn, Warmenhuizen of West-Graftdijk, een paar van de dorpen die we passeerden op weg naar Dirkshorn. In een van die dorpen, Warmenhuizen, schilderden ze ooit de lokale kroeg wit met rode stippen, nadat dorpsgenoot Steven Rooks in de jaren tachtig van de vorige eeuw had geëxcelleerd in de Tour de France. Dat de Noord-Hollander het goed deed in de bergen was verrassend: veel vlakker dan in dit deel van het land wordt het niet. Maar dat hij hier heeft leren stoempen, wekt ook decennia later dan weer geen verbazing. Ook een ander groot Nederlands wielertalent, Thomas Dekker, komt hiervandaan. Lange rechte wegen, met natuurlijk altijd wind tegen. Al is het uitgerekend op de dag van ons bezoek windstil. Althans, een van de deelnemers aan de herenochtend zei dat terwijl hij met een grijns van oor tot oor richting het clubhuis liep. ‘Dat scheelt een slok op een borrel’, voegde hij eraan toe, nu al uitkijkend naar de nazit die op het als oergezellig bekend staande Dirkshorn ongetwijfeld genoten zou gaan worden.

Rechte lijn

Net als de meeste golfers kijken we bij het boeken van een starttijd altijd met een schuin oog naar het weerbericht. Niet dat we ons laten weerhouden door slechte weersvoorspellingen, maar ook wij spelen het liefst als het droog is en de temperatuur aangenaam. Gek genoeg, zo realiseren we ons als we de tee van de par-4 1ste op stappen, kijken we eigenlijk nooit naar wat de wind doet. Terwijl die een veel grotere invloed heeft op ons spel dan de regen. Zéker als je op een baan als Dirkshorn speelt.

Bomen zijn er nauwelijks op deze als inland links in de markt gezette baan, dus de wind heeft overal vrij spel. Mede doordat het omliggende land bestaat uit kale akkers, die de wind ook niet zullen afremmen. Dus nee, de vlaggen stonden niet strak op de mast tijdens ons bezoek en de wind (windkracht 3) speelde een behoorlijke rol. Meestal van de zijkant, maar op enkele holes recht van voren.

In iets meer dan achthonderd meter ga je in één lijn naar het verste punt, waarna je rechtsaf slaat en begint aan de moeilijkste stretch van de baan. Van hole 3 tot en met 5 krijgen we achtereenvolgens te maken met stroke index 1, 7 en 3. De par-4 3de is, in elk geval op papier, de moeilijkste van het stel, waarbij vooral het aanspelen van de green ingewikkeld is. Deze ligt dwars op de hole, waardoor het knap lastig is om met een lange club op de green te eindigen. Of, en dat is voor velen vervelender, je landt net in de bunker voor de green. Wees verstandig en haal de hindernis zoveel mogelijk uit het spel door niet coûte que coûte voor de vlag te willen gaan. Wat verder van de hole maar wel op de green is altijd beter dan vanuit een hindernis verder te moeten spelen.

De par-4 4de ligt aan de overkant van de weg en is een scherpe dogleg naar rechts. Het is een van de vier holes – meer zelfs als we ook de flauwe bochten meetellen – waarbij je na je teeshot de bocht om moet. Het goede nieuws is dat je daarvoor dus nauwelijks over bomen heen hoeft. Als je teeshot wat aan de korte kant is, wordt je tweede slag niet of nauwelijks belemmerd. Het slechte nieuws is dat je bij drie van die vier holes wel voldoende afstand moet hebben gemaakt vanaf de tee om in twee slagen over het water te komen. En dat boezemt sommige spelers angst in. Zo wijst een van de leden met wie we door de baan gaan al bij het spelen van hole 5 (hou je drive wat links om goed zicht te hebben bij je approach) naar de op papier veel makkelijker par-5 6de (stroke index 11). Zijn angst voor de korte par-5 zit hem vooral in de keuze voor de tweede slag, legt hij uit. Ga je over het water of leg je op? En voer je de keuze voor het een of het ander vervolgens ook met overtuiging uit? Als je met twee slagen over het water wilt gaan: wees niet te hebberig. De green aanspelen is in afstand misschien haalbaar, maar je moet over het water, over een bunker, naar een green die voor die hoek helemaal verkeerd ligt. Beter mik je met je tweede of zelfs derde slag op de witte dakopbouw op het huis achter de baan, waarmee je meer op save speelt en vooral ook de ideale hoek naar binnen over hebt voor je volgende slag.

Linksgevoel

Golfbaan Dirkshorn, door velen (zelfs op de website van architect Alan Rijks) abusievelijk Dirkshoorn genoemd, ligt in een gebied waar van oudsher aan water geen gebrek is. Een blik op Wikipedia leert dat zo'n vierhonderd jaar geleden het Schagerwaard, de Voorpolder, het Koetenmeer en het Woudmeer werden drooggelegd. Waar de inwoners van deze streek met succes land wonnen van het water, deden de initiatiefnemers iets soortgelijks toen ze deze plek uitkozen voor een nieuwe golfbaan. En hoe, zouden we daaraan toe willen voegen. Banen in dit deel van het land staan niet zelden voor forse uitdagingen om droog en speelbaar te blijven. Daar lijkt deze net onder NAP liggende course geen probleem mee te hebben. Het kan aan het droge voorjaar liggen, maar ook als we de reviews op Leading Courses erop naslaan, lijkt het merendeel van de golfers de baan te roemen vanwege de goede speelomstandigheden – wanneer ze de baan ook bezoeken.

De baan heeft ook een ‘linksgevoel’ willen creëren. Het gebrek aan beschutting biedende bomen, maar vooral ook de ondulerende harde fairways met zorgvuldig geplaatste bunkers dragen hieraan bij. Meer dan eens vonden we onze bal tientallen meters verder dan we hadden verwacht, allemaal dankzij een goede bounce en wat extra rol. Hoewel dat al snel als muziek in de oren klinkt, brengen die extra meters het gevaar met zich mee dat je bal sneller in de rough belandt. Het loont om op de holeborden te kijken wat de afstanden zijn. En mocht je daarna nog twijfelen, scan dan de QR-code voor een fly-over filmpje dat je een schat aan extra informatie biedt.

Kost dat niet ontzettend veel extra tijd? Goed kijken, filmpje scannen, schotkeuze bepalen? Dat valt alleszins mee, zeggen de mannen die zo vriendelijk waren om ons op sleeptouw te nemen. Sterker nog, het vlotte doorlooptempo was voor hen een van de redenen om zich nog niet zo lang geleden aan te melden als lid. Voor welk abonnement ze kozen, vergaten we te vragen, maar het is zeker vermeldenswaardig dat er een rijke schakering aan abonnementsvormen is. Naar leeftijd, naar hoeveelheid rondes, naar starttijd… Het one size fits all wordt op steeds meer banen tegen het licht gehouden. Of dat goed of wenselijk is, is een discussie van een heel andere orde. Maar wat naar onze mening niet ter discussie hoeft te staan, is het tarief van het jeugdlidmaatschap: kinderen tot en met 15 jaar betalen in 2025 slechts € 25,50 voor het hele jaar. In een land met een schrijnend gebrek aan jeugdgolfers is dat een statement eerste klas.

Toen de herenochtend zich in het clubhuis verzamelde, stond er buiten in de oefenbunker één jongeman bal na bal uit het zand te slaan. Precies zoals we dat Wil Besseling ooit zagen doen.

Praktisch

Golfbaan Dirkshorn

Adres Groenvelderweg 3, 1746 EE Dirkshorn

Reserveren (0224) 27 40 50

Handicapvereiste 54

Website golfbaandirkshorn.nl

Greenfee 18 holes € 67

Baan 18 holes, par 72, Geel 5724 meter, Rood 4805 meter