Terug naar 2016: Hoe mijn familie wel/niet ging golfen

In het voorjaar van 2016 deed hoofdredacteur Martijn Paehlig dappere pogingen om zijn gezin aan het golfen te krijgen. Een bezoek aan een Frans familiepark zou toch zeker wel de sleutel voor familiegolf zijn?

Pappa zag dat het goed was

'Ik ga het vast nog wel een keer doen, maar ik ga er écht niet weer op, hoor pa', hoor ik mijn oudste zoon (15) zeggen op het moment dat ik de golfspullen in de auto leg voor 'een weekje familiegolf in de Dordogne'. Want zo staat het in de brochure van Pin High. Vijf sterren krijgt de Souillac Golf & Country Club waar het kindvriendelijkheid betreft, en in de begeleidende tekst ronkt het dat het 'door de vele faciliteiten een ideaal adres is voor een verblijf met het hele gezin'.

Het lijkt een uitgelezen kans om het aantal golfers in huize Paehlig weer wat op te voeren. Want welke golfer wil dat nu niet? Zijn of haar hobby delen met zijn familie? Omdat je op zaterdag een balletje wil slaan, maar je er niet op zit te wachten je een hele dag af te zonderen van je gezin. Na het eten nog even samen naar de driving range? Een vakantiedag doorbrengen op die prachtige baan die 'toevallig' vlak bij het vakantiepark ligt? Het zijn vooruitzichten waar golfers in het algemeen – en golfredacteuren in het bijzonder – van dromen. Even leek het erop dat ik zo'n gezin had. Heel even. De oudste zoon haalde zijn GVB toen hij acht was, de jongste ging al op vijfjarige leeftijd met veel enthousiasme mee naar de instuifmiddagen op de club, en zelfs mijn lief ging op les. En pappa? Pappa zag dat het goed was. Maar helaas... niet voor niets zong Marco Borsato ooit dat de meeste dromen bedrog zijn. De een vond golf te tijdrovend en andere dingen leuker, nummer twee vond het of te koud, te warm, te nat of te droog om te golfen, en nummer drie ontbeerde balgevoel maar vond er vooral gewoon niets aan. Tja, dan heeft het ook geen zin om door te zetten tot je je GVB hebt behaald. Alsof je daarna dan wél de baan in gaat... Nee, soms moet je ook accepteren dat dingen er gewoon niet inzitten.

Adembenemende duik

Geen golfgezin dus, hoe enthousiast de Nederlandse Golf Federatie 'familiegolf' ook promoot. Natuurlijk komen we weleens op een mooie golfbestemming als de gelegenheid zich voordoet om een reportage en vakantie te combineren. Een week PortAventura voor achtbanen en golf in Spanje, of een paar dagen Domaine de la Brie voor golf en Eurodisney. Maar als de golfbaan bezocht moet worden, dan ga ik er toch echt alleen op uit.

'Ik denk dat ze hier wel mee willen, hoor', zegt Eric Bakker van Pin High Golf Travel echter als hij vertelt over Souillac Golf & Country Club in de Dordogne. 'We krijgen veel enthousiaste reacties van gasten. Een kindvriendelijk park met veel zwembaden en andere faciliteiten, en een prettige baan met – voor wie dat wil – les van een Nederlandse professional.'

Negen zwembaden telt het park, als dát geen argument is om mee te gaan naar Souillac, dan weten we het ook niet meer. Wel is het verstandig te gaan als het nog buitenzwemweer is. Geen van de zwembaden is overdekt, wat zwemmen in de herfstvakantie tot een hachelijke onderneming maakt. De baden zijn begin oktober nog open, maar meer dan één (letterlijk) adembenemende duik zit er niet in. Dus voor uitgebreid zwemvertier kun je beter ergens tussen juni in september naar dit deel van Frankrijk gaan. Ook de overige kinderfaciliteiten op het park vallen jammergenoeg wat tegen. Heerlijk rommelen in de bossen kan, een ruim speelveld is er vanzelfsprekend ook, maar de gamehal – een heiligdom voor de jeugd van tegenwoordig – is onlangs verbouwd tot een spa. Jammer voor de kids, fijn voor de niet golfende wederhelft.

Je hoeft natuurlijk niet op het park te blijven. In de omgeving is genoeg te doen. Zo mag een bezoek aan bedevaartsoord Rocamadour niet ontbreken op de to-dolijst. Het deels uit de rotsen gehouwen dorpje is een grote regionale trekpleister. Sinds de twaalfde eeuw zijn maar liefst 126 wonderen toegeschreven aan de kluizenaar St. Amadour – wiens eeuwenoude lichaam in 1166 vrijwel intact bij de Mariakapel werd aangetroffen, en de Heilige Maria. Het zorgt tot op de dag van vandaag voor een gestage stroom pelgrims die stuk voor stuk de steile trappen van het dorpje beklimmen om de heiligdommen te bezoeken. Met een beetje goede wil, en de belofte van een pannenkoek, willen de kinderen best mee. En anders wel met het vooruitzicht om later naar een van de vele kastelen in de omgeving te gaan.

Mopperen

Maar eerst moet er natuurlijk gegolft worden. Alleen, of met het gezin. Een verblijf in een van de fraaie, compleet ingerichte houten villa's op het park is niet compleet zonder een paar rondjes over de vriendelijke baan. Wie denkt een championshipcourse aan te treffen, komt bedrogen uit. Met een par van 67, en een lengte van 4300 meter van de backtees (!) voldoet de baan bij lange niet aan die kwalificatie. De langste hole – de par-5 vierde – meet vanaf geel nog 433 meter, maar verder is geen enkele hole langer dan 360 meter. Vanaf rood is de totale lengte van de baan zelfs maar net iets meer dan 3500 meter.

Het is dan wel geen kampioensbaan, maar voor wie het spel nog niet zo machtig is, zijn de afstanden ideaal om te wennen aan 'de grote baan'. Al moet je, voor je de wei in mag, wél in het bezit zijn van minimaal een baanpermissie. Of je moet met Marcel Tiemens een paar holes spelen tijdens een baanles. 'Als er wat ruimte is probeer ik dat altijd te doen', zegt de Nederlandse pro die Souillac als uitvalsbasis heeft. 'In de ochtend en de middag is het vrij druk, maar als je rond lunchtijd afslaat heb je de baan al snel voor jezelf. Fransen zitten dan sowieso te lunchen en de meeste Britten – negentig procent van de villa's heeft een eigenaar uit de UK – hebben zich aan die gewoonte aangepast.'

Een goede lunch is ook wel nodig ook, de baan vreet ondanks zijn lengte energie. Heuvel op, heuvel af gaat het. We voelen de kuiten en staan – ondanks een prima conditie – nu en dan eerst even uit te puffen boven onze bal. Ineens snapten we de vele buggy's die bij de villa's geparkeerd staan een stuk beter. De heuvels maken de baan niet alleen pittig, vaak is onze ligging zo schuin dat we de bal maar moeilijk stil krijgen. Zelfs op de greens is het hoogteverschil meer dan eens buitenproportioneel. Hoe moet je hier je bal in de buurt van de vlag krijgen, om het over een maken van een downhill putt nog maar te zwijgen?

Ballen slaan

'Het klopt dat niet alle holes even goed zijn', beaamt Tiemens. 'De baan is in twee fases aangelegd en dat zie je terug in de kwaliteit van de holes. Met het verbouwen van enkele greens zou je veel kunnen bereiken. Waarmee ik overigens niets af wil doen aan het geheel. Het is een uitstekende course om een lekker rondje te spelen. Voor de betere golfer is er de uitdaging te scoren, terwijl de beginnende golfer op een “echte” baan speelt en toch af en toe successen boekt, omdat de afstanden haalbaar zijn.' De uit Haarlem afkomstige teaching pro houdt de junioren Paehlig een fraaie worst voor: 'Wat is nu leuker dan na een clinic de echte baan op te gaan en een par-3 of par-4 te spelen?'

Voor het zover is gaat het eerst naar de driving range. Ook deze behoort niet tot 's werelds beste, maar je kunt er prima uit de voeten. Om zelf wat te oefenen of voor een lesje of clinic, voor gevorderden of absolute beginners. Al behoren de Paehligs niet tot die laatste categorie, Tiemens laat met plezier zien hoe hij een familieclinic aanpakt. Hoe hij de set doorgaat, de basisbeginselen bijbrengt, een halve swing, een volle swing, dat eerste gevoel van een goed geraakte bal. 'Er is weinig leukers dan mensen die nog nooit gespeeld hebben dat te zien ervaren: “Oh, zo moet dat dus.” Dat is toch leuk?', glundert de pro, die zich op Souillac vooral bezighoudt met clinics en lessen aan Nederlandse gasten.

Inderdaad, dat is leuk. Zó leuk dat de jongste Paehlig (12) na het zoveelste emmertje ballen best mee wil naar een restaurant en een stadje, 'als we dan vanmiddag wel nog even naar de driving range gaan, hoor pap'.

Zou het dan toch?

(Dit artikel was eerder te lezen in Golfers Magazine 2 in het jaar 2016. Zijn de Paehligs later alsnog gaan golfen? Helaas, meer dan af en toe een emmertje op de driving range of een rondje op de par 3 baan zit er ook tien jaar nog altijd niet in.)