Afslag Op de enige golfbaan van Nederland met blauw bloed: De Koninklijke Haagsche Golf & Country Club

Eigenlijk best gek. Als we in het buitenland zijn, weten we vaak niet hoe snel we een souvenir met het logo van de net gespeelde baan moeten kopen, maar in Nederland doen we dat niet. Zeker niet als de baan niet je homecourse is. Kijk de volgende keer maar eens om je heen in het gemiddelde clubhuis. Het zal je direct opvallen. Een overvloed aan aansprekende logo's uit den vreemde en slechts enkele Nederlandse. Zijn we niet trots op onze banen? Is het aanbod clubmaterialen niet zo groot? Of pocht het wellicht fijner met Black Mountains, Le Golf National of El Camiral op je mouw of pet? Hoe het ook zij: ook in onze tassen ontbraken Nederlandse logo's. En dus bedachten we tijdens onze ronde op de Koninklijke Haagsche dat we onszelf na afloop zouden trakteren op een headcover met het fraaie ooievaarslogo van de oudste club van het land. Zodat wij in den vreemde trots konden verhalen over 'onze' Haagsche. Of kwamen we op die gedachte doordat we, net als bij eerdere bezoeken, zo onder de indruk waren van de baan die, ook internationaal, hoog in aanzien staat? Al jaren staat de Haagsche bovenaan bij Leading Courses. Op de ranglijst van Europa's beste banen van Todays Golfer komt hij op de vierde plek, nog voor topbanen als Lofoten Links en Valderrama. En ook op top100golfcourses.com neemt de Wassenaarse baan een prominente plaats in, voor het Amerikaanse Whistling Straits en net achter Royal Birkdale. De Koninklijke is een baan die buitenlandse gasten maar wat graag afstrepen van hun bucketlist. En dat geldt voor landgenoten net zo zeer.

Uitgestrekt en glooiend

Nadat we het steile pad omhoog naar de eerste tee hebben beklommen, zijn we opnieuw diep onder de indruk van het land dat zich veelbelovend voor ons uitstrekt. Ja, je weet dat je slechts enkele kilometers van de kust bent. En ja, daar horen duinen bij. Maar de uitgestrektheid en het glooiende terrein verrassen toch elke keer weer. Meteen al op de eerste hole (een vriendelijke par 5 van nog geen 450 meter) worden we bij herhaling geconfronteerd met een blinde slag. Omdat onze bal naar beneden rolde, moeten we over een volgende glooiing heen zien te spelen. Nog voor we op de eerste green zijn, hebben we elkaar drie keer een lijntje gegeven om de exacte speelrichting te bepalen. Het baanboekje dat we bij de gastvrije caddiemaster kochten, blijkt al snel geen slechte investering.

Geen besloten baan

De Haagsche is weliswaar een mooie, maar geen makkelijke baan. Ballen verliezen in het water doe je niet, eenvoudigweg omdat er geen enkele waterhindernis te vinden is. In de vaak hoge rough ben je ze echter alsnog zo kwijt. Om over de uitdagingen rond en op de greens nog maar te zwijgen. Zelfs als je in regulation op het kortst gemaaide gras ligt, is de kans dat je nog slagen inlevert groot. Niet dat wij maatgevend zijn, maar na onze zevende drieputt van de dag stopten we toch maar met tellen van het aantal putts: het moet wel leuk blijven. Het is echter begrijpelijk dat de maximale handicap voor gasten 24,0 is. Over gasten gesproken: sommigen denken dat de Haagsche een besloten baan is. Een hardnekkig misverstand. Als je lid bent van de NGF en je handicap aan de limiet voldoet, dan staat niets je in de weg om een starttijd te boeken. Niet massaal, niet voor vierballen, niet meer dan vier keer per jaar en niet op alle tijden, maar de Haagsche is vele malen bereikbaarder dan je misschien denkt. Al is het met € 150,- voor een rondje niet goedkoop. Aan de andere kant: de ervaring is zó mooi dat je na afloop met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid concludeert dat het money well spent was. Vergelijk het met eten in een sterrenzaak. Dat doe je ook niet dagelijks. Maar de ervaring neem je een leven lang met je mee.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door European Golf Association (@ega_golf)

Alle windrichtingen

Lastige greencomplexen, schuine liggingen, het constante draaien en keren: dat zijn misschien wel de drie voornaamste wapens waarmee de voormalige gastheer van het Dutch Open zich verdedigt. De holes liggen werkelijk in alle windrichtingen en zo vlak aan de kust betekent dat veel manoeuvreren met de wind. De par 5 1ste speelt nagenoeg pal naar het noorden, de lastige par 4 2de (de fairway slopet sterk van links naar rechts, en als je net te kort bent met je approach, dan rol je ver terug) speelt zuidwaarts, de par 4 3de (een dogleg naar rechts met een blind teeshot) buigt af naar het oosten, en de schitterende par 3 4de (neem even de tijd om van het uitzicht te genieten) speelt weer meer naar het westen. Je bent pas vier holes onderweg en alle windrichtingen zijn al voorbijgekomen.

Weemoed

De bekendste hole van de baan is zonder meer de par 5 18de, met zijn hooggelegen teeshot en het iconische clubhuis in de verte. Maar er zijn hier zoveel mooie holes dat we eigenlijk elke hole die we niet noemen tekort doen, en dus geven we een volledige opsomming.

We waren gebleven bij hole 5, een van de makkelijkste van de baan. Ruige duinbegroeiing rechts van het hek en net achter de green maken je misschien wat nerveus, maar de hole is prima speelbaar. Hoe anders is dat bij de moeilijkste hole van de baan, de par 4 6de. Je teeshot mist makkelijk de fairway en ook de slag naar de green is lastig, met links een mansdiepe bunker en rechts een valley of sin. Je zult niet de eerste zijn die een keertje extra moet chippen omdat de bal terug naar je voeten rolde. De par 4 7de biedt een blind teeshot en met een beetje pech ook een blinde approachslag. Hole 8 is een lange par 3 (185 meter vanaf geel) en de green van hole 9 ligt pal naast de tee van 10, met een lastige bunker als extra uitdaging bij je approach.

Na de turn blijven de mooie holes elkaar opvolgen. De 10de heeft een imposante rij naaldbomen links van de fairway. Hole 11 en 12 vormen de opmaat voor een indrukwekkende slotstretch die ze ook wel de Haagsche Lus noemen, zo lezen we in het baanboekje. Hole 13 begint makkelijk, maar de smalle goed beschermde green is niet zomaar gevonden. Na een stevige wandeling heuvelop vind je de tee van de par 4 14de. Ogenschijnlijk smal, want achter de heuvel rechts is meer ruimte dan je denkt. Neem voor je slag naar binnen genoeg club, maar niet te veel. De kans dat je na een net niet perfecte slag een lastige chip naar de hooggelegen green overhoudt, is groot. Hole 15 is ook niet breed en wil je vooral rechts niet missen. Op hole 16 geldt hetzelfde, met drie diepe bunkers naast de green.

En dan, op de tee van de par 3 17de, realiseer je je dat het golffeest er alweer bijna opzit. Ons overviel een licht gevoel van weemoed. Dat de Koninklijke Haagsche zo hoog op al die ranglijsten staat, is dan ook niet voor niets. Als we na de ronde en een smakelijke lunch in het klassieke clubhuis nogmaals naar de caddiemaster wandelen, doen we dat met een duidelijk doel voor ogen. Niet om nóg een rondje te gaan spelen (hoewel we dat best hadden gewild), maar om die headcover aan te schaffen. Tenslotte is de Koninklijke Haagsche een baan om trots op te zijn en dat mag je best laten zien.

Praktisch

Koninklijke Haagsche Golf & Country Club

Adres Groot Haesebroekseweg 22, 2243 EC Wassenaar

Reserveren (070) 517 96 07

Handicapvereiste 24

Website khgcc.nl

Greenfee € 150,- (NGF-leden) € 240,- (niet-NGF-leden, zakelijk en bezoekers buitenland) (tarieven 2025)

Baan 18 holes, par 72, Geel 5657 meter, Rood 5061 meter