Uit. Ik heb ze allemaal uitgezet. Als fervent nieuwsjunkie – nee, echt niet alleen maar golfnieuws – komen de wereldgebeurtenissen via tal van kanalen tot me. Een ochtend- én een middagkrant? Check. Pushberichten van nieuwssites en persbureaus uit verschillende landen? Natuurlijk. Om over de herhaalde gang langs de pagina’s 101, 601 en 801 nog maar te zwijgen. (Geen idee wat dit is? Sorry… boomertalk). Maar ineens, ineens kon ik het niet meer hebben en zei een stemmetje in mijn hoofd: 'joh, het nieuws kan ook wel even zonder je.'
Nieuwsdieet
Ik herkende dat stemmetje. Ik hoorde hem ook toen de koude oorlog enkele decennia geleden nog eenmaal oplaaide. Sterker, ik kon me nog maar al te goed voor de geest halen dat dat stemmetje me een paar jaar geleden ook al bestraffend toesprak. ‘Je hoet echt niet alles te weten over dat virus. Een beetje volgen is echt goed genoeg hoor.’ Precies zoals het gaat als het aan tafel wéér over de klimaatveranderingen gaat. Ik weet dat het erg is. Ik weet dat we moeten doen wat we kunnen. Maar het er elke dag, bij iedere gelegenheid over hebben trek ik simpelweg niet. En dus heb ik inmiddels geen pushberichten meer op de mijn telefoon, ligt datzelfde toestel veel vaker dan voorheen werkeloos op mijn bureau (best lekker eigenlijk…) en zit ik op een nieuwsdieet van driemaal daags naar 101.
Alleen… er aan ontkomen doe je niet. Waar je ook gaat, gezichten staan op bezorgd, gesprekken gaan binnen twee seconden over deze of gene naderende ramp en ook als de grijze januariwolken de zon even doorlaten, weet je: de donkere wolken zijn nooit ver weg. En opnieuw: ik weet dat het erg is. Ik weet dat we moeten doen wat we kunnen. Maar het er elke dag, bij iedere gelegenheid over hebben...
Smelt sneeuw, smelt!
Er is echter een plek waar alle ellende van de wereld niet lijkt te bestaan. Waar je je even kan onttrekken aan het wereldleed. Omdat je bezig bent met andere dingen. Omdat je telefoon diep onder in de tas zit. Omdat de omgeving en de bezigheden je dwingen met die andere dingen bezig te zijn. De sneeuw smelt in rap tempo weg, de eerste banen hebben de deuren alweer geopend. Tijd om de baan in te gaan, even weg van het nieuws.