Joost Luiten blaast veertig kaarsjes uit

Konden Nico en Nel Luiten, de ouders van Willebrordus Adrianus Maria Luiten, toen deze op 7 januari 1986 geboren werd bevroeden dat Joost, zoals zijn roepnaam luidt, zo lang gezichtsbepalend voor het Nederlandse golf zou worden? De kans is klein, al was Luiten er wel snel bij op de golfbaan. Als zijn oom Wim hem op zesjarige leeftijd voor het eerst meeneemt naar de driving range is de basis voor een bijzondere loopbaan gelegd.

Een overzicht in negen bijzondere momenten

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Wereldkampioen - 2006

Hoewel insiders de jongeman uit het Zuid-Hollandse Bleijswijk al een tijdje op de radar hadden, is 2006 het jaar dat hij voor het eerst bredere bekendheid geniet. Om precies te zijn vanaf 29 oktober van dat jaar als hij, samen met teamgenoten Wil Besseling en Tim Sluiter, beslag legt op de wereldtitel voor amateurs. Hoewel het Besseling is die individueel als eerste eindigt is het de dan 20-jarige Luiten die op de slotdag de meeste ogen op zich gericht weet. De topamateur eindigt zijn ronde in zes onder par over over de laatste vijf holes en legt daarmee een stevig fundament onder de even later veiliggestelde titel. 'This is stuff legends are made of', is een van de commentaren na afloop over het slot van de ronde van Luiten.

Gouden schoenen, gouden toekomst - 2007

Het duurt na de vorstelijke ontvangst in Nederland (in een bomvol zaaltje op Schiphol neemt het winnende trio een telegram van de koningin in ontvangst) niet lang voordat Luiten besluit professional te worden. Hij begint op de EPD Tour (de tegenwoordige Pro Golf Tour) maar is na een invite voor de (dan nog) Challenge Tour, snel gevlogen van het satellietcircuit. Hij eindigt bij zijn debuut in het Kenia Open als tiende, mag daardoor meedoen aan het volgende toernooi in Italie (3e) en wint op 13 mei zijn eerste toernooi (Open de Toulouse) en nog geen maand later zijn tweede (Vodafone Challenge) waarmee zijn promotie naar de Europese Tour een feit is. Het hoogtepunt van het jaar vindt echter plaats op eigen bodem, als hij mee mag doen in het KLM Open en daar brutaal, en op gouden puma schoenen, tweede wordt. Door een regelkwestie bij Ross Fisher wint hij zelfs bijna maar Luiten kan er niet mee zitten dat de hoofdprijs aan hem voorbij gaat. Zou hij toen al geweten hebben dat zijn tijd nog wel zou komen?

In de voetsporen van Muntz, Lafeber en Derksen - 2011

Het duurt relatief lang voordat Luiten ook op het hoogste niveau wint. Een slepende polsblessure - en noodzakelijke operatie - speelt daarbij zeker een rol, en zeggen ze niet ook dat je moet leren winnen? Als dat zo is was oktober 2010 een laatste proefexamen: in een maand tijd behaalt hij drie top-5 plaatsen, met opnieuw een tweede plaats, nu in het Portugal Masters, als beste notering. In 2011 is het eindelijk wél raak voor de man die daarmee in de voetsporen van de drie eerdere Nederlandse tourwinnaars treedt. In een bloedheet Maleisie houdt hij het hele veld achter zich. 'Met nog vier holes te spelen zei mijn caddie tegen me dat de enige van wie ik het toernooi nog kon verliezen ik zelf was. Ik moest gewoon mijn spel spelen en dan moesten ze me maar zien te pakken.' Dat lukte niet waarmee Luiten zich mocht melden in de winnaarscirkel van het hoogste niveau. 'Ik ben een aantal keer dichtbij geweest, mooi dat het nu gelukt is.'

Droomjaar - 2013

Als er één jaar uitspringt uit de lange loopbaan van Luiten dan is het 2013. Nadat hij in 2012 'slechts' als 44ste eindigt op de order of merit, breekt hij in 2013 écht door. Nadat hij in juni de beste is in het Lyoness Open (waar hij de Deen Bjorn van zich af weet te houden) volgt het hoogtepunt in eigen land als hij het KLM Open wint. Op dezelfde baan waar hij in 2007 net tekort komt tegen Ross Fisher, eindigt hij na 72 holes nu gelijk met de Spanjaard Miguel Angél Jímenez waarna een play-off noodzakelijk wordt. Gedragen door het publiek maakt hij het al op de eerste extra hole af. De beelden van de door de lucht vliegende putter ten overstaan van de bomvolle tribunes en in aanwezigheid van zijn vrienden en familie zijn onvergetelijk. Met zijn zege voegt Luiten zich bij Maarten Lafeber als winnaar van het KLM Open, maar tegelijkertijd vormt hij vanaf nu echt een league of his own: geen enkele Nederlander won ooit drie keer op het hoogste niveau. Behalve Luiten.

Meesterlijk - 2014

Oké, ook 2014 mag niet vergeten worden. Niet alleen omdat hij in Wales zijn vierde zege boekt door Shane Lowry en Tommy Fleetwood één slag voor te blijven, nee, het hoogtepunt van het jaar vindt al in april plaats als hij, als speler uit de top-50 van de wereldranglijst, zijn debuut maakt in The Masters. 'In april 2014 heb ik mijn debuut gemaakt in de Masters op Augusta National. Het was nog mooier dan ik vooraf had gedacht. De golfbaan, de tradities, alles is perfect. De Masters is mijn favoriete toernooi. Ik hoop er nog heel vaak te spelen en natuurlijk hoop ik ooit zo’n prachtig groen jasje aangereikt te krijgen', staat er nog altijd op zijn website te lezen. Niet alleen haalde Luiten knap de cut, met een 67 op de slotdag tekende hij voor de laagste dagscore. Heel vaak speelde hij er niet meer (alleen in 2015 nog een keer) maar de herinneringen aan die meesterlijke laatste ronde van 2014 blijven.

Op herhaling - 2016

Hij overwoog sterk om zich terug te trekken voor het KLM Open op The Dutch omdat hij 'de ballen aan alle kanten van de planeet sloeg', zei hij na afloop van het toernooi, 'maar na een paar holes klikte het ineens'. Het resulteerde in een afgetekende overwinning in eigen land. Waar hij in 2013 nog een play-off nodig had, liet hij nu het hele veld ruim achter zich. Een indrukwekkende 63 op de slotdag was ruim genoeg om op herhaling te gaan in zíjn KLM Open. 'Het was zo'n dag dat elke bal waar ik ook maar naar keek in de hole verdween. Dit zijn de dagen waarvoor je elke dag je bed uitkomt.'

Winnaar in de woestijn - 2018

Nog één keer mocht Luiten zich na zijn tweede overwinning in Nederland melden om een hoofdprijs op te halen, in Oman boekt hij zijn zesde overwinning. Dat uitgerekend in de woestijn de lange droogte begint is symbolisch. Hoewel hij nadien nog meerdere keren in de buurt van de zevende zege komt, zijn er ook dieptepunten. Zo eindigt hij in 2022 zelfs slechts als 126ste op de order of merit, waardoor hij voor 2023 aanspraak moet maken op een speciale categorie om zijn seizoen aan te kunnen vangen. Dat Luiten daar recht op heeft bewijst hij direct met zeven top-10 plaatsen en de 26ste plaats op de order of merit aan het eind van de rit.

Familieman - 2022

Het leven van een topsporter mag dan vooral om diezelfde topsporter draaien, Luiten is inmiddels alweer jaren gelukkig getrouwd met Melanie-Jane Luiten-Lancaster. Bij hun huwelijk in de zomer van 2022 waren op een zonovergoten dag tal van gasten aanwezig, voor de inner-circle duurde het feest zelfs drie dagen. In december 2023 breidde het gezin Luiten zich uit van twee naar drie personen met de komst van zoon Dex. 'Zeker de eerste maanden vond ik het erg wennen. Hoe pas je een kind in in jouw trainingsschema? Hoe doe je het met reizen? Hoe doe je het samen? Van huis gaan en je vrouw en kind achterlaten is lastig, maar ook hoe je het doet als je wel thuis bent. Dan kon ik niet tegen Mel zeggen: nou zoek het uit, ik ga trainen. Zo werkt het niet. Je wilt ook vader zijn. Dat ging, zeker in het begin, wel eens ten koste van mijn trainingsuren. Maar dat is helemaal niet erg. Als je zo'n kleine hebt, is dat even prioriteit nummer 1. Dat je dan met zijn drieën moet zoeken naar hoe je het allemaal inpast, hoe je elkaar het beste kunt ondersteunen, dat is logisch', zei hij daar een klein jaar geleden over. 'Ik denk dat we het aardig voor elkaar hebben nu.'

Veertig jaar Luiten - 2026

Aan het begin van het vijfde decennium uit zijn leven is Luiten nog gedreven als altijd. In wat alweer zijn negentiende opeenvolgende seizoen op het hoogste niveau is - een prestatie op zich - brandt het heilig vuur nog altijd volop. Lees nog maar eens terug hoe boos hij onlangs nog was op de DP World Tour, zie hem in de sneeuw zijn uren maken, en je weet: het mag dan even geleden zijn dat hij voor het laatst won en nog veel langer geleden sinds hij pro werd; ook als veertigjarige routinier is Willebrordus Adrianus Maria Luiten nog lang niet klaar met golf.