Hoge handicapper? De waarheid achter je pieken en dalen

Die inconsistentie bij hogere handicappers is geen toeval, blijkt uit data van Arccos waarin scores zijn uitgesplitst naar speelniveau. Kijk maar naar de onderstaande tabellen.

De ronden in de tabellen zijn geclassificeerd op het verschil tussen de score en de handicap-index (netto differentiaal).
Really good round
9 holes differentiaal < 0 / 18 holes differentiaal < 0
Great rounds
9 holes differentiaal < -1,5 / 18 holes differentiaal < -3,0
Below average rounds
9 holes differentiaal > 2 / 18 holes differentiaal > 4
Horrible rounds
9 holes differentiaal > 3,5 / 18 holes differentiaal > 7,0

Pieken en dalen

De belangrijkste conclusie is eenvoudig: hoe hoger de handicap, hoe groter de variatie in scores. Golfers met een hogere handicap hebben relatief vaak uitzonderlijk goede rondes, maar brengen ook beduidend vaker een dramatische score binnen. Het is een mes dat aan twee kanten snijdt. Bij een speler met handicap 20 kan zomaar 'alles lukken', maar hij loopt net zo goed het risico ver onder zijn niveau te spelen.

Minder uitschieters

Bij lage handicaps is die spreiding kleiner. Ook zij kennen uitschieters, maar hun scores blijven gemiddeld dichter bij hun verwachte niveau. Een speler met handicap 2 zal minder vaak ver onder zijn handicap spelen, maar heeft ook zelden grote uitschieters naar boven. Consistentie neemt toe naarmate het speelniveau stijgt.

Waarom is dat belangrijk?

Omdat dramatische rondes bij hogere handicaps geen uitzondering zijn, moet je er niet door van streek raken. Pieken en dalen horen simpelweg bij het spel. Het doel is niet perfectie, maar het beperken van de schade. Een topdag mag je koesteren; een slechte ronde is geen mislukking, maar simpelweg statistische variatie. Golf is nu eenmaal grillig — en hoe hoger je handicap, hoe grilliger het spel.

Bron: Arccos