Is dit de opvolger van Anne van Dam?

De meeste spelers die op het punt staan om professional te worden, staan al jaren op de radar van fanatieke golfvolgers. Of het nu Joost Luiten, Anne van Dam of Lars van der Vight was,er werd naarstig naar hun entree gewacht. Dat is niet per se het geval bij de 24-jarige in Haarlem geboren en in Bloemendaal opgegroeide Hester Sicking die zich deze week via het pre-kwalificatietoernooi van de Ladies European Tour knap plaatste voor de finale en nu kans maakt op een kaart voor het hoogste niveau. Zelfs voor tal van goed ingevoerde volgers zijn haar opkomst en recente successen tamelijk verrassend. En dus snapt ze de eerste vraag ook wel.

‘Wie is Hester Sicking?’, herhaalt ze. ‘Ja, dat kan ik me wel voorstellen dat mensen zich dat afvragen. Ik heb altijd mijn eigen pad gevolgd en ben daarom misschien niet zo bekend. Ik ben niet het typische meisje dat alle selecties doorlopen heeft of dat al van jongs af aan op de golfbaan stond. Ik ben wat later begonnen met golf en was veel meer bezig met hockey, waar ik bij Bloemendaal altijd in de eerste teams speelde. Ik vond hockey veel leuker, omdat het een echte teamsport was. Pas op mijn 15de dacht ik: ik ga ook golfles nemen. En dat ging best goed. Na een paar jaar mocht ik al meetrainen met Dames 1, en dat werd al snel meespelen met Dames 1. We hadden een superleuk team, met onder anderen Mayka, Tessa, Zoë en Sophie (Hoogeboom, De Bruijn, Van Vliet en Van Wijngaarden, red.), meiden die ik nog altijd goede vriendinnen mag noemen. En we werden landskampioen. Het was het eerste jaar dat ik golf echt superleuk vond en er veel tijd in stak.' Ze is even stil en zegt dan lachend: 'Voor mijn bekendheid hielp het ook niet dat ik al snel naar het buitenland vertrok.'

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Collegegolf

Waar 'het buitenland' voor talentvolle amateurs in de regel een college in Amerika is, trok Sicking naar Spanje, en niet om een studie te gaan volgen, maar voor een zogenaamd gap year program.

'Ik had het gymnasium succesvol afgerond en had me al aangemeld om in Leiden rechten te gaan studeren. Dat was het oorspronkelijke plan. Maar toen werd ik dus echt gegrepen door golf. Ik realiseerde me dat als ik naar Leiden zou gaan en lid van een studentenvereniging zou worden, dat golf op de tweede plaats zou komen. Dat wilde ik niet, ik had het tenslotte net helemaal gevonden. Dus toen heb ik gezocht naar een plek om mij verder te ontwikkelen als golfster en die vond ik in Spanje. De taal leren en ondertussen heel veel golfen. Spanje heeft niet alleen een klimaat waardoor je het hele jaar goed kunt spelen, er komen ook veel goede spelers vandaan en op WK's en dergelijke doen ze het ook altijd goed. Daar moest ik zijn. Amerika, college dus, was toen nog geen optie. Ik wist wel van het bestaan ervan, maar ik was helemaal niet bezig met hoe je daar dan zou kunnen komen. Dat kwam pas later.

‘Ik speelde goed in de Copa Andalucía, waar ook veel collegecoaches komen kijken, en bleef me snel ontwikkelen. Daardoor begon ik erover na te denken of ik misschien ook naar college zou kunnen. Via een bedrijf dat spelers helpt om een college te vinden, heb ik toen een introductievideo gemaakt. Daar kwamen best veel reacties op en daar zaten gelukkig ook D1-colleges bij. Want ik wist: als ik naar Amerika ga, dan wil ik wel spelen op het hoogste niveau en onder een coach bij wie ik me goed voel. Op South Dakota State vond ik die combinatie. Eigenlijk elke speler die werkte onder coach Casey VanDamme zag je in het eerste jaar met sprongen vooruitgaan. Ik baalde dan ook wel toen hij aan het eind van mijn eerste jaar vertrok omdat hij naar een nog betere school kon.

‘De interim-coach die we toen kregen, was prima. Toch besloot ik in de transfercorridor naar een andere universiteit over te stappen. Ik speelde goed, waardoor ik in aanmerking kwam voor nog hoger gerankte teams. Ik koos voor Kent State University, en het toeval wilde dat dat de school was waar VanDamme ook heen was gegaan. Het was niet zo dat ik om die reden naar dat college ging, maar wat gold voor hem, gold ook voor mij: South Dakota was goed, maar Kent State is een school die nog hoger aangeschreven staat.'

Discipline

Een beter college betekent echter ook betere spelers om je heen, waardoor je zomaar 'op de bank' kunt belanden. Een van de redenen waarom collegegolf zo geprezen wordt, is dat je elke week moet spelen om je plekje in het team van die week veilig te stellen. Hard, maar het maakt je wel competitiever en leert je omgaan met teleurstellingen. 'Ik heb, zeker aan het begin, een aantal keer de selectie niet gehaald', kijkt Sicking terug op haar start op Kent State. 'Natuurlijk was dat niet leuk, je wilt altijd spelen. Tegelijkertijd wil je dat het beste team aan de start verschijnt en als jij daar die week geen onderdeel van uitmaakt, dan moet je gewoon harder werken om het team de volgende keer wel te kunnen helpen. Dan kun je gaan zitten balen, maar ik ben er zeker van dat je juist een betere speler wordt van de momenten dat het tegenzit. Iedereen wil altijd met tien slagen voorsprong winnen, ik ook, maar beter word je dan waarschijnlijk niet meer. Dat word je wel als je weerstand moet overwinnen. Daarbij is winnen echt veel leuker als je dat doet na er extra voor geknokt te hebben.

'In de weekenden dat ik niet meespeelde, werkte ik dus misschien ook wel nog harder. Niet alleen om een volgende keer wel van waarde te kunnen zijn, maar ook omdat ik echt vond dat ik het verplicht was. Aan mezelf, aan mijn team en aan de universiteit. Je krijgt zo veel kansen. De faciliteiten zijn geweldig, alles wordt voor je geregeld en er staat altijd een heel team voor je klaar. In Nederland zou dat allemaal bij elkaar onbetaalbaar zijn, nu kreeg ik het 'gratis'. Het minste wat je dan kunt doen, is keihard werken. Op de golfbaan en in de studiebanken.'

De gedrevenheid van de Bloemendaalse, die in Amerika magna cum laude haar studie economie afrondde, is niet aan iedereen besteed, zo weet ze. 'Je moet er dingen voor laten. Ook het studentenleven gaat in veel opzichten aan je voorbij. Waar 'gewone' studenten lekker aan het feesten zijn, sta jij weer op de driving range of zit je in de sportschool. Het is een heel gedisciplineerd bestaan en dat moet je wel liggen. Als je topsportambities hebt, als je ooit de stap wilt maken, dan moet je veel tijd investeren. Als ik kijk naar mijn teamgenoten, dan hadden we allemaal wel die instelling. Een aantal van hen speelt inmiddels op de Ladies European Tour, eentje speelt op de LET Access Tour, eentje op de Thaise LPGA Tour. Het is goed mogelijk, wil ik maar zeggen.'

Als je ervoor openstaat om te leren en er hard voor werkt, als je scores binnenbrengt, dan komen de kansen uiteindelijk vanzelf.

Miljoen vragen

Op de vraag of het ook voor haar mogelijk is, of zij ook professional wil worden, blijft ze even stil en zegt dan: 'Eigenlijk is dat wat mij betreft de verkeerde vraag. Of ik pro wil worden. Als ik vanmiddag naar de Kamer van Koophandel ga, dan ben ik pro. Pro worden is geen doel op zich. Spelen op de Ladies European Tour is wél een concreet doel. Daar winnen ook. Professional worden is een stap die daarbij hoort. Niet meer en niet minder. Ik wil de tour op.'

Als we haar proberen te verleiden om die opmerking aan te vullen met een 'en wel zo snel mogelijk', haalt ze haar schouders op. 'Natuurlijk hoop je zo snel mogelijk een goede kaart in de wacht te slepen, maar het is zeker niet zo dat ik per se en nú daar moet zijn. Stel dat ik maar een kleine kaart verdien. Dan heb ik er voor mijn ontwikkeling misschien wel veel meer aan om amateur te blijven, omdat ik dan meer goede toernooien kan spelen. Bijvoorbeeld een toernooi als het WK', zegt ze terugkijkend op het eerder dit jaar gespeelde toernooi in Singapore, waar ze Oranje vertegenwoordigde. 'Hoewel ik me er meer van voor had gesteld (ze bracht één meetellende score binnen en kampte met een kaakontsteking, red.), was het ontzettend leerzaam om er te mogen spelen. Op een ander continent en in heel andere omstandigheden. Het is mooi dat ik, hoewel ik niet in de selectie zit, die kans kreeg. Ik denk ook dat dat goed is van de NGF: niet je plek in de selectie maar je spelniveau op een bepaald moment moet bepalen of jij of een ander mag spelen. Op die manier heb ik ook een paar startbewijzen voor de LET gekregen het afgelopen jaar. Ik miste de cut op de Goyer in het Dutch Ladies Open op één slag, maar leerde er ontzettend veel. Ik denk dat ik tijdens mijn oefenronde wel een miljoen vragen aan Anne van Dam heb gesteld!

'Het is een van de vele mooie dingen aan golf, wat mij betreft. Als je ervoor openstaat om te leren en er hard voor werkt, als je scores binnenbrengt, dan komen de kansen uiteindelijk vanzelf. Als je bij hockey op de bank terechtkomt, is het vaak klaar. Met golf kun je je inschrijven voor een wedstrijd en je clubs laten spreken. Je hebt wat dat betreft niemand nodig. Natuurlijk wel een goed coachingsteam. En financiering, als je het wilt redden als beginnend professional. Maar uiteindelijk kun jij het met goed spel zelf afdwingen. Dat past wel bij me. Laat het maar zien.'

Bio

Naam Hester Sicking

Geboortedatum 6 juni 2001

Woonplaats Bloemendaal

WAGR: 539e

Titels

2019 Landskampioen NGF Hoofdklasse Noordwijkse Golfclub

2024 Winnaar NK Strokeplay

2024 Winnaar Nationaal Open

2024 Winnaar Mid-American Conference Tournament

2025 Winnaar Dutch Amateur Championship

Abonnee worden?

Dit artikel was eerder te lezen in Golfers Magazine 9. Voortaan alle verhalen lezen? Sluit dan nu een abonnement af en ontvang hét golftijdschrift van Nederland en België vanaf volgende maand thuis. Tien keer per jaar, 132 pagina's met alles wat je over jouw sport wilt weten.