Waarom Nelly Korda switchte van ijzers... en wat amateurs daarvan kunnen leren

Korda stapte over van de TaylorMade P7MC naar P7CB ijzers. Ofwel: van een muscle back naar een cavity back. Of nog duidelijker: voor een weinig vergevingsgezinde club naar een model dat iets meer hulp biedt als je de sweetspot mist, en hoger vliegt.

'Ik wilde wat meer hoogte, waardoor de bal een steilere landingshoek heeft.'

Hoger en makkelijker

De P7CB ijzers van TaylorMade zijn ontworpen met een iets groter clubhoofd en meer gewicht aan de uiteinden (perimeter weighting) dan de P7MC modellen. Dit geeft spelers meer stabiliteit, terwijl ze nog steeds de controle en het gevoel behouden dat ze zoeken.

Ook heeft de CB een hogere balvlucht dan de MC waarmee Korda voorheen speelde. 'Ik wilde naast wat extra hulp meer hoogte, waardoor de bal een steilere landingshoek heeft.' Het gevolg hiervan is dat dat de bal zachter landt en eerder stil ligt op de green.

Wat kunnen clubgolfers hiervan leren?

Stop. Lees de vorige alinea nog een keer goed door. Als ze ijzers testen zijn veel amateurs op zoek naar maximale balsnelheid en lengte, terwijl een hoge balvlucht wordt afgedaan als 'te veel spin' of 'te kort'. Wees eerlijk: geldt dat ook voor jou?

Kijk naar wat Korda doet. Het gaat bij de ijzers niet om lengte, maar om consistentie en accuratesse. Je wilt een balvlucht die je kunt controleren en een bal die zacht landt. Met een steile landingshoek wordt het verschil tussen je carry en je totale afstand (dus met rol) minder groot. En dat maakt het eenvoudiger om vlaggen aan te vallen.

Op de TrackMan: 45º is het minimum

Leer van de voormalige nummer 1 van de wereld en hou je landingshoek in de gaten, de volgende keer dat je met een TrackMan werkt. Veel lager dan 45-46º wil je niet gaan. En ja, dat geldt voor elke club (behalve de driver). Genereer je met langere ijzers niet voldoende snelheid en hoogte om deze steile landingshoek te krijgen? Dan ligt hier je 'kantelpunt' en moet je op zoek naar hybrides voor de langere afstanden.