In mijn adjunct-directie-periode op Golfsociëteit De Lage Vuursche sprak hij mij aan. De man was geen lid, maar speelde met enige regelmaat als gast. “Het ziet er hier altijd keurig uit: dat wil ik ook!”. Hij, van wie ik wist dat het ‘een grote meneer’ was, vertelde over zijn landgoed in het zuiden des lands. Hij had het aangeschaft om in het kasteel dat erop stond zijn bedrijf te vestigen. Maar de paar hectares eromheen zou hij graag ingericht zien als golfbaan. En zo geschiedde.
Een golfbaanarchitect tekende vier greens die vanaf zeven verschillende plekken konden worden aangespeeld. Na de aanleg was de klus aan mij. Er moest een machinepark worden aangeschaft. De algemeen medewerker/tuinman moest geleerd worden hoe te greenkeepen. Dit alles was een kolfje naar mijn hand. Langzaam maar zeker werden de verschillende spelonderdelen duidelijk zichtbaar. Een volgend verzoek aan mij was om de baan in te richten. De eigenaar had een duidelijke stijl voor ogen: veel zwart, veel mooie materialen.
Toen het gebouw gerenoveerd en ingericht was… Toen de op-en-top ingerichte keuken in de oranjerie getest was… Toen er op de greens kon worden geput… Toen was het tijd voor een feestelijke opening.
Op de bewuste avond stond de oprijlaan vol met butlers in jacquet. Valetparking werd verzorgd. Rondgangen door het kasteel leverden bijzonder veel oh’s en ah’s op. Met oog voor detail en gevoel voor innovatie was het resultaat prachtig geworden.
Erasmusbrug
De rondleidingen eindigden in een grote feesttent. Een bekende Nederlandse discjockey draaide plaatjes. Optredens van diverse orkesten en artiesten wisselden elkaar af. Zij, uiteraard ook bn’er, praatte het geheel aan elkaar. Toewerkend naar een absoluut hoogtepunt. “Als alle inwoners van dit dorp hadden geweten welke zanger én twaalfkoppige band hier vanavond zou optreden stonden ze allemaal aan de hekken om mee te luisteren”.
Dit concert bleek overigens niet het einde van het feest: om middernacht werd iedereen verzocht om zich richting provinciale weg te begeven. Deze was afgesloten. Om ruimte te bieden aan een hoogwerker. Iemand stak het aan… Dat vuurwerk waar ze tijdens oud en nieuw op de Erasmusbrug jaloers op zouden zijn. Hierna was het tijd om huiswaarts te keren. Een en ander evaluerend bleken bij mijn vrouw en bij mij de open monden en de oh’s en ah’s nog niet verdwenen. Wát een wereld…
(Terzijde: wel eens zwarte golfballen gezien? Hij bestelde er dozijnen van.)
De Jager Golf en Greenkeeping
Arnoud de Jager is al decennia werkzaam in de golfwereld.Zo was hij onder meer (hoofd-)greenkeeper, directeur van Golfsociëteit De Lage Vuursche en eigenaar van Golfbaan De Biltse Duinen. Tegenwoordig is hij eigenaar van De Jager Golf en Greenkeeping. Over zijn (ruime) ervaring in de golfwereld schrijft hij regelmatig stukken op LinkedIn en Golfers Magazine.