Afslag Op: Het Rijk van Sybrook

'We rekenen vandaag het wintertarief. De werkzaamheden aan de greens zijn wat uitgelopen, waardoor er gisteravond nog geprikt en bezand is. De baan is dus ook niet qualifying. Mocht u alsnog een goede kaart lopen, dan moet u hem maar een weekje bewaren', aldus de vriendelijke dame die ons in de shop annex receptie van Het Rijk van Sybrook met een verontschuldigende glimlach welkom heet als we ons daar melden voor onze rondje in het kader van Afslag Op.

Natuurlijk is het netjes dat er niet het volle pond wordt gerekend voor een baan waar inderdaad veel zand op de greens ligt. Toch hadden we dit liever gehoord voordat we de lange reis vanuit het westen naar Enschede hadden gemaakt. Als we op weg naar de eerste tee van de Zuid-lus nog even op de website kijken of we het misschien hadden kunnen weten, staat daar alleen dat de baan niet qualifying is en niet waarom. Hopen dus maar dat het meevalt, denken we als we de tee van de lastige (stroke index 3) par-4 1ste opstappen. Eerst die green maar eens zien te halen tussen de bomen door.

De meest oostelijk gelegen baan van het viertal dat samen Het Rijk Golfbanen vormt, ligt op nauwelijks vijftien minuten rijden van de Duitse grens. Het aanrijden is kinderlijk eenvoudig. Gewoon de A1 volgen, afrit 33 nemen en nog geen twee kilometer verderop sta je al op het ruime parkeerterrein. De baan, die in 1994 zijn deuren opende, is een initiatief van twee Twentse textielbroers. Eerst kwamen er achttien holes op het oude landgoed, de uitbreiding naar 27 holes volgde in 2003, en sinds 2006 maakt de baan deel uit van Het Rijk. Niet alleen is de look en feel van het clubhuis daardoor herkenbaar, en het niveau van de baan hoog: op het centrale plein staat ook een bordje met de afstanden tot de andere banen van Het Rijk: Nunspeet ligt op 78 kilometer, Nijmegen op 83, Margraten op 180. Dat je maar weet hoe ver je moet rijden om een Rondje Rijk (18 holes op alle vier banen voor € 229) te voltooien.

Paarse muren

Eenmaal op de eerste tee dringt zich onherroepelijk de herinnering aan de EPD Tour aan ons op. Bijna twintig jaar geleden was het Rijk van Sybrook (toen nog Golf & Countryclub 't Sybrook) een aantal jaren gastheer van wat nu de Pro Golf Tour heet. Elke wedstrijd werden de spelers de baan in gestuurd door de in pak gestoken starter Bernd Kraft, die iedereen viel Spaß wenste. We zien hem zo voor ons staan, rechts op de tee. Waarom die herinnering zo sterk is? Destijds reisden we af naar Enschede omdat het toptalent Martin Kaymer er in actie zou komen. Dat hij te elfder ure afzegde – hij zou zelfs nooit meer een wedstrijd op het circuit spelen – was jammer. Maar het was mooi om te zien hoe de spelers van het satellietcircuit de baan met chirurgische precisie benaderden. De Nederlander Robin Swane eindigde dat jaar met -11 als de beste.

Enfin, anders dan de heren professionals spelen wij de baan niet vanaf de backtees maar vanaf geel. Met iets meer dan 5.800 meter is de baan vanaf daar niet extreem lang, maar zeker ook niet kort. Dat betekent dat de driver dus wel uit de tas moet, en dat is zeker op de in het bos gelegen holes best een uitdaging. Op sommige holes is de fairway nauwelijks twintig meter breed en aan weerszijden voorzien van (hoge) bomen of waterhindernissen. En hoge rododendrons, voegen we daaraan toe. Niet dat je moeite moet doen om eroverheen te slaan, maar de soms wel vijf meter hoge muren van paars trekken zó de aandacht dat we niet altijd even scherp zijn als we boven de bal staan. Tip: geniet van de korte periode dat de struiken zo prachtig in bloei staan, maar zet ze uit je hoofd als het tijd is om de bal te slaan.

Links

Drie lussen telt de baan dus: Noord, Oost en Zuid. Wij spelen vandaag de laatste twee, een combinatie van oude bosholes en de later aangelegde 'open' holes. De eerste drie van Zuid spelen van het clubhuis weg en vragen meteen veel van je. Voor je goed en wel in de ronde zit, heb je de holes met stroke index 3, 9 en 1 al gehad. De openingshole is recht maar smal, terwijl hole 2 en 3 juist flinke doglegs hebben. Voor de par-4 2de heb je een drive van een kleine tweehonderd meter nodig om een goed schot naar de green te hebben. Opvallend: de hoek naar links is meer dan negentig graden en gaat over een forse vijver. Op hole 3, op papier de moeilijkste van de baan, gaat de bocht juist weer negentig graden naar rechts. Een goede (rechte) afslag is absoluut noodzakelijk om je tweede slag in positie te krijgen voor een slag naar de green. Wij sloegen onze bal té goed (lees: te lang), schoten door de fairway heen en vonden onze bal niet meer terug in het met rode paaltjes afgezette gebied achter de fairway. Goed om te weten voor de volgende keer: liever wat korter houden en een korte (hoge) club hebben voor de tweede slag door de bocht. Hou je teeshot wel iets links: te veel rechts en je komt zeker niet over de bomen heen.

Links houden moet je ook op weg naar hole 4. 'Bent u hier bekend?', had de dame van de receptie gevraagd. Om na ons ontkennende antwoord de route op de scorekaart uit te tekenen. Er zullen toch wel bordjes staan?, dachten we op dat moment. En hoewel die er inderdaad staan, zijn we maar wat blij met de aanwijzingen. Niet dat we ze meteen opvolgen, maar kennelijk hadden ze zich wel ergens in ons hoofd genesteld. Want als we klaarstaan om af te slaan op de par-3 4de kijken we toch nog even op het holebord... om te constateren dat we bijna hadden afgeslagen op hole 5 van Oost. Volg na de green van hole 3 het pad links tussen de bomen door om bij de goede tee uit te komen. Dat is óók een par-3, maar wel een in het open deel van de baan. Het is de eerste van de als laatste aangelegde holes, waar de wind – als die er is – een veel grotere rol speelt. Beschutting is hier nauwelijks te vinden, water des te meer en voor je het weet lever je een paar ballen in. Tijdens ons bezoek aan het eind van een van de droogste voorjaren ooit zijn de fairways spijkerhard, met een paar onvoorziene bounces tot gevolg.

Compact

Hole 5, 6 en 7 lopen langs de rand van het terrein. Op de weidse akkers scharrelen een paar reeën rond die ook regelmatig de baan bezoeken, zo blijkt uit de vele hoefsporen in de bunkers. Daar valt niet tegenop te harken. Gelukkig zijn de meeste bunkers niet diep en goed speelbaar. Als je dan per ongeluk in een 'pootstap' ligt, moet je er maar mee dealen. Al gaat wel even de vraag door ons heen waarom in de plaatselijke regels wel een passage is opgenomen over de uitwerpselen van ganzen, maar niet over deze hoefsporen.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de buitenste holes het qua look en feel afleggen tegen de bosholes. Er is voldoende afwisseling, en ook hier treffen we heel wat doglegs, maar het haalt het niet bij de wandeling tussen de bomen en rododendrons die de ronde vanaf Oost 5 weer is. Of het nu de lange par-5 6de is, de lastige par-4 7de, of de smalle dogleg par-4 8ste waarbij een eenzame boom rechts op de fairway een lastige sta in de weg is. De bosholes zijn wat compacter. Kijk maar op de kaart naar de hele Noord-lus. En ervaar het anders zelf op de slothole, waar de driving range en de oefengreen bijna in het spel komen. Het slot is zelfs zó compact dat twee vriendelijke Duitse dames rustig op onze green staan te oefenen, volledig in de veronderstelling dat de laatste green van Oost bij het oefenterrein hoort. Als ze de green na veel Entschuldigungen hebben verlaten en wij onze ronde hebben voltooid, voelen we ook een beetje spijt. Spijt dat we geen tijd hebben om ook Noord nog te spelen. De rododendrons bloeien, de zon schijnt en het is heerlijk rustig in de baan. Ja, hier in het oosten van het land ben je, zelfs met zwaar bezande greens, de koning te rijk.

Praktisch

Golfbaan Het Rijk van Sybrook

Adres Veendijk 100, 7525 PZ Enschede

Reserveren (0541) 53 03 31

Handicapvereiste 54

Website golfenophetrijk.nl/sybrook

Greenfee 18 holes € 76,50 (ma-do) € 86,- (vr/zo/feest)

Baan 18 holes, par 72, Geel 5862 meter, Rood 4992 meter (zuid/oost)

Abonnee worden?

Dit artikel was ook te lezen in Golfers Magazine 6. Het hele nummer lezen? Dat kan: ga nu naar de winkel en lees ook alle andere verhalen. Of beter nog: sluit een abonnement af en ontvang hét golftijdschrift van Nederland en België vanaf volgende maand thuis. Tien keer per jaar, 132 pagina's met alles wat je over jouw sport wilt weten.