Dat klinkt als golfmuziek in de oren

Hij is de broer van acteur Jon Voight, een van de hoofdrolspelers in de film Midnight Cowboy, en de oom van Angelina Jolie, ook al bekend van het witte doek. Zijn vader Elmer was jarenlang pro op een golfclub in het noorden van New York City en hijzelf probeerde tourpro te worden. Maar toen dat niet lukte, koos hij voor zijn tweede liefde, muziek, en veranderde zijn naam in Chip Taylor. Chip omdat zijn korte spel goed was en iedereen hem zo noemde. Taylor? Lukraak gekozen.

Zijn grootste succes kwam al in 1966, toen de (Britse) rockband The Troggs van het door hem geschreven Wild Thing een wereldhit maakte. Bijna 125 miljoen keer afgespeeld op Spotify.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Ik zag hem in 1976 in Amsterdam en heb zijn LP This Side of the Big River, ook uit die tijd, grijsgedraaid. Het nummer Same Ol’ Story haalde in Nederland de top 10 van de hitparade. Misschien maakte ik via dat lied wel voor het eerst kennis met golf, en wel via dit couplet:

And my daddy was a golf pro up in Scarsdale

And he worked his tail off six days a week

You can't plant no taters with your golfclub

But them city boys would listen when he'd speak

Tijdens de vakantie in Bretagne heb ik This Side of the Big River meer dan eens teruggeluisterd, via Spotify en met oortjes in, liggend in de schaduw van een boom. Het was weer even 1976, toen mijn lief en ik voor het eerst in dit onnavolgbare deel van Frankrijk waren.

Jaren later kwam zelfs Tiger Woods op een van zijn albums, getiteld Black and Blue America, voor:

Golfcourse in Arizona

Tiger Woods fourteen under

Last round postponed by thunder

Get yourself an umbrella and go fishing boys

You got no chance

Son of a golf pro

Taylor is nu 85 en hij maakt nog steeds muziek. Jarenlang deed hij niets, behalve gokken en drinken. De bron was opgedroogd; er kwamen nauwelijks muziek en tekst op papier.

Taylor – zijn echte naam is James Wesley Voight – lijdt al een paar jaar aan keelkanker. Hij weet dat hij ergens op de tweede negen van zijn leven is aanbeland. Misschien dat hij daarom wel weer actief is de laatste tijd.

Hij keerde ook terug naar zijn oude liefde en bracht een album uit dat Son of a Golf Pro heet. Als eerbetoon aan zijn vader en de sport. Het bijbehorende boekje, dat 63 pagina’s telt, getuigt van nog meer liefde voor golf.

In het vorige nummer van Golfers Magazine stond een overzicht van liedjes die direct of indirect over golf gaan. Maar geen van die nummers ademt zo veel golf als de nummers op dit nieuwe album. Tien songs staan erop, te beginnen met Double Bogey Time Again:

It’s double bogey time again my friend

Her comes the big one

I should have seen it coming

I ain’t had one in two holes

Is het een geweldig album? Muzikaal gezien niet, maar van Chip Taylor wil ik bijna alles in de kast hebben en zeker Son of a Golf Pro. Bovendien is de man zoals gezegd al 85 en zijn stem heeft geleden onder zijn ziekte. Het maakt niet uit. Chip gaat stug door en ik volg hem op de voet.