Guus Lafeber: 'Deze vergeet ik nooit meer'

'Er waren toen ik thuiskwam best veel mensen en we hebben het mooi gevierd, maar eerlijk? Ik was zó moe dat ik eigenlijk best snel zei dat ik even wilde gaan liggen', lacht Lafeber als hij zijn thuiskomst in Nederland beschrijft. 'Het was geweldig om het samen met mijn familie te kunnen vieren nadat ik het in Ierland vooral met mijn coach Taco (Remkes, red) had gevierd. Maar ik was moe joh...'

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Dat de 17-jarige Amstelvener moe terugkwam van het prestigieuze Boys Amateur Championship was niet gek. Niet alleen kwam er na de zege van alles op hem af, het toernooi zelf vroeg vooral veel van de topamateur.

'Zo'n week duurt best lang, en zeker de slotdag is met twee rondes hard werken. Ik wist dat ik mijn energie goed moest verdelen en dat je op zo'n lange dag niet alleen maar voluit kan gaan. Je moet echt slag voor slag spelen en je geduld bewaren. Ik denk dat dat goed gelukt is', zegt hij met gevoel voor understatement.

Dat Lafeber het tot de finale zou schoppen had hij zelf vooraf ook niet bedacht, maar helemaal verbaasd dat hij een goed toernooi speelde is hij zeker ook niet.

'Ik had een week eerder het NK Strokeplay gewonnen en heb dit seizoen flinke stappen gezet. Wat daar de reden van is? Winnen helpt natuurlijk sowieso voor het vertrouwen maar ook fysiek ontwikkel ik me dit jaar behoorlijk. Het is niet dat ik de bal ineens heel veel verder ben gaan slaan, maar aan kracht en uithoudingsvermogen heb ik absoluut gewonnen. Dat helpt zeker op zo'n lange dag.'

Play-off

Toen Lafeber en zijn Spaanse tegenstrever om 08.30 in de ochtend de baan in gingen, waren de omstandigheden niet ideaal, maar daar liet de Nederlander zich allerminst door van de wijs brengen.

'Het is niet dat ik heel veel ervaring heb op linksbanen, maar ik beheers de slagen die nodig zijn om bij wind te scoren wel. Ik heb, als ik het zeggen mag, eigenlijk alle slagen wel in de tas en dat helpt op een toernooi als dit waar de omstandigheden lastig kunnen zijn en kunnen wisselen. Hoge ballen, lage ballen, half, ik kan ze slaan.'

Dat bleek, want de eerste ronde was nog maar voor de helft voorbij en Lafeber stond al 4up.

'Toch wist ik dat ik daarmee nog niets had. Je speelt twee rondes en die jongen was ook echt wel goed. Ik was me er heel erg van bewust dat hij ergens op de dag vast nog wel terug zou komen. Ik heb geen moment achter gestaan maar naarmate de laatste ronde vorderde werd het wel steeds spannender. Ik had op de 36ste hole een putt om het te beslissen maar miste die. Dat was wel even slikken. Je hebt zó'n kans en dan laat je hem liggen. Gelukkig kon ik samen met Taco op weg naar de eerste tee dat moment loslaten en de boel even resetten waardoor ik me kon richten op de play-off. Toen hij zijn putt te kort liet en ik weer een korte putt over had schoot wel door me heen dat ik nu een heel grote kans had om te winnen en dat als ik zou missen we nóg een hole moesten spelen. Ik zei tegen mezelf: "Rol hem er gewoon in Guus" en gelukkig lukte dat', haalt Lafeber het winnende moment nog eens terug.

'Zo kort na die laatste putt drong vooral tot me door hoe moe ik was, maar tegelijkertijd kwam ook het besef binnen dat ik een heel mooie zege op mijn naam had geschreven. Garcia, Olazabal, Fitzpatrick, het zijn mooie namen die op die beker staan. Ja... daar staat 'Lafeber' nu ook tussen', zegt hij nog altijd met iets van ongeloof in zijn stem. 'Vorig jaar lukte het mijn goede vriend Scott Woltering net niet om te winnen en ik weet nog hoe erg ik dat voor hem vond. Dat het mij nu wel lukt is iets heel moois. Voor mij, voor hem, voor mijn familie en ook wel voor het hele Nederlandse golf.'

Jacques Léglise Trophy

Het plan van Lafeber was om even rust te nemen voor de school weer begint, maar daar komt niets van in.

'Ik had er helemaal geen rekening mee gehouden, maar door deze zege mag ik deze week meedoen aan de Jacques Léglise Trophy. Het team was al rond, maar er was nog een plek beschikbaar voor de winnaar van dit toernooi. Het moment dat ik een appje kreeg van de captain om me welkom te heten bij het team was wel een mega-gaaf gevoel', zegt hij over de internationale ontmoeting tussen GB&I en Continentaal Europa waar hij nu aan mee mag doen.

Het is een nieuw hoogtepunt in het toch al bijzondere jaar van Lafeber die meerdere toernooien op zijn naam schreef en daarbij ook nog eens debuteerde op het KLM Open.

'Het jaar is nog niet voorbij dus ik durf nog niet te zeggen wat mijn mooiste herinnering is, maar ik weet zeker dat ik deze overwinning nog heel lang zal onthouden.'