Openingsdag The Open met winnaars en verliezers

Het zijn de 'wetten van de sport' dat je niet op de eerste dag kan winnen, dat je wel kan verliezen en dat er spelers zijn die weten dat ze rustig naar de volgende ronde kunnen gaan, net zoals dat er spelers zijn die weten dat ze vol aan de bak moeten op de tweede dag. En toch gaat dat voor The Open niet helemaal op. Eén slechte swing, één goede bounce, en alles kan anders zijn. Hoe goed je er ook voor staat, hoe uitzichtloos de situatie ook lijkt.

Op de eerste dag van de 153ste editie van The Open bewees Royal Portrush waarom linksgolf zo'n ander spelletje is, The Open een toernooi als geen ander. Als topsporter wil je het liefst totale controle hebben, dat áls er iets mis gaat, je niemand anders dan jezelf verwijten kan maken. Maar dat, controle, is nu precies wat je op een pure links als de gastheer van The Open maar in beperkte mate hebt.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Schijnbaar perfect geslagen ballen rollen alsnog van de green. Goede slagen eindigen net in die run-off of bunker. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de weersomstandigheden die tijdens een lange golfdag enorm kunnen verschillen.

Alles wat je van The Open mag verwachten

De spelers die vroeg op de dag speelden hadden te maken met een aardig windje en lage temperaturen, in de (vroege) middag kwam het ineens met bakken uit de hemel, en wie verwachtte dat de late starters wel zouden profiteren van het vrijwel altijd kalmere weer aan het eind van de dag zullen met verbazing aan hebben gezien dat iemand als Rory McIlroy juist op dat moment van de dag slagen in begon te leveren omdat hij er maar niet in slaagde zijn bal op de fairway te houden.

De eerste dag van The Open bood kortom alles wat je van een eerste ronde van het oudste major mag verwachten.

Een paar voorbeelden?

Padraig Harrington (+4) die na het slaan van een nerveuze eerste drive van het toernooi ook de eerste birdie van de dag op de borden brengt.

Phil Mickelson (-1) die niet uit de greensidebunker op hole 3 komt en vervolgens zijn tweede slag uit diezelfde bunker in de hole spint.

Matt Fitzpatrick (-4) die diep in de rough van de par-3 16e ligt maar vanaf daar een 'slam dunk' voor birdie maakt.

Rory McIlroy (-1) die ondanks slecht spel van de tee kort na de turn op -3 staat maar in een paar holes tijd de aansluiting met de kop van het veld uit handen geeft.

K.J. Choi (+10) die een openingsdrive slaat van net 150 meter.

Oud-winnaar Darren Clarke (+4) die op de 17e vanuit de diepe rough uit weet te holen.

Bryson DeChambeau die futloos de laatste green verliet en met +7 waarlijk verslagen was door de baan.

De gebroeders Hojgaard die ook vandaag nauwelijks uit elkaar te houden waren en dezelfde score binnenbrachten (-2).

's Werelds nummer 1 Scottie Scheffler die eerder deze week zei 'niet veel te geven om een zege' maar die fluitend een 68 (-3) maakte.

Meer voorbeelden nodig?

Kwintet koplopers

De eerste leider in het clubhuis was Nicolai Hojgaard die, spelend in de eerste groep tekende voor een -2. Minuten later moest de Deen die koppositie alweer afstaan aan landgenoot J.B. Olesen die in 2024 meedeed als winnaar van The Amateur, maar nu als nieuwbakken pro een 67 (-4) binnenbracht.

Dat was een score waarop de hele dag iedereen de tanden stukbeet. Li, Fitzpatrick, Bezuidenhout en laat op de dag Harris English kwamen tot dezelfde score, mannen als Scheffler en Hatton strandden op één slag. Een routinier als Justin Rose behield, ondanks het tergend trage spel, zijn hoofd erbij en tekende voor een bogeyvrije -2, terwijl de winnaar van de vorige editie op Portrush, Shane Lowry, met -1 ook zeker nog niet kansloos is.

Nog een paar uurtjes (door traag spel eindigde de eerste dag pas ruim na 22.00 uur) dan begint dag 2 alweer.