Onderweg naar de prachtig gelegen Seezeitlodge aan de Bostalsee kwamen we er al snel achter dat we onze starttijd van 15.00 uur niet gingen halen. Dus geen warming-up op de driving range, maar direct de baan in. Gelukkig hadden we thuis al wat research gedaan naar de baan en we hebben ons voorgenomen dat deze eerste middag vooral draait om verkennen. Dat is nodig ook, want op dag twee staat er een onderlinge wedstrijd op het programma: vader tegen dochter. Natuurlijk is dat niet zomaar een rondje, de familie-eer staat op het spel!
Maar vandaag mogen we dus nog een beetje inslaan. Vanaf de eerste drive valt één ding meteen op: de rust. Geen verkeer, geen rumoer, alleen het geluid van een geraakte bal en hier en daar een vogel die overvliegt. Geen enkele hole is vlak. Drives verdwijnen achter een heuvel of stuiten terug door een onverwachte hobbel in de fairway. Dit is geen baan om je gedachteloos doorheen te beuken. Hier moet je kijken, nadenken en plannen maken. Zonder goed course management ga je hier geen fatsoenlijke score binnenbrengen.
/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2025%2F07%2Fohdclg83TTjzZW1752645042.jpg)
Goede ijzers
Op de eerste holes raken we allebei onze drive goed, maar dat is pas het halve werk, want de verhoogde greens vragen om veel precisie bij de approach. Iets te ver en je rolt via de achterkant de green af, te kort en je blijft hangen. Bovendien rolt de bal door het warme weer en de droge ondergrond ook nog eens meters door. Uitdagend. Na twee holes zijn we het eens: hier moeten we met de baan spelen, niet per se ons eigen spel. Hole 3 is onvergetelijk. Niet om de slagen die we afleveren, wel om het uitzicht. Vanaf de verhoogde tee zien we in de verte het meer schitteren. Het lijkt dichtbij, maar ligt kilometers verder.
Op hole 6 wordt het serieus. Een blinde afslag over een heuvelrug. Mijn vader pakt zijn houten 5 en ik pak vol overtuiging mijn driver, ook al hoor ik het hem al zeggen: 'Soms kun je beter drie keer zeventig meter slaan dan één keer een slechte driver.'
Hole 9 leidt ons langzaam terug richting clubhuis. Het terras wacht, de glazen staan klaar. We maken ons rondje af in de avondzon. Morgen spelen we om het 'echie'. Vandaag ging het om landen, kijken, voelen, de baan leren kennen en vooral plezier.
Culinaire hart
Vanaf Golfpark Bostalsee is het nog geen kwartier rijden naar Seezeitlodge Hotel & Spa, prachtig gelegen op een beboste heuvel aan de oever van de Bostalsee. Het is echt een familiebedrijf. Het hotel wordt gerund door een jong, enthousiast stel, en de golfbaan is in handen van haar ouders. Die verbondenheid voel je meteen. Alles ademt gastvrijheid, aandacht en zorg. Bij aankomst worden we vriendelijk ontvangen. Terwijl onze reservering in orde wordt gemaakt, krijgen we een glas huisgemaakte ijsthee aangeboden. Ondanks de omvang van het hotel voelt het nergens massaal. De inrichting is warm en natuurlijk, met veel hout, zachte stoffen en rustige kleuren. Overal zie je gezellige hoekjes en plekken waar je even kunt zitten en relaxen.
Na onze negen holes in de zon duiken we meteen de spa in. Een paar baantjes in het binnen- en buitenbad, even afkoelen en tot rust komen. De Seezeit Spa is indrukwekkend, met een infinity pool, diverse sauna’s en rustruimtes met uitzicht op het meer. Alles straalt rust uit, tot aan het bos rondom het terrein aan toe. Terug op de kamer, die ruimte en luxe biedt met een weids uitzicht over het meer, kleden we ons om voor het diner. Maar eerst een drankje op het terras. Mijn vader kiest voor een klassiek Duits biertje, ik twijfel even tussen de cocktails, maar ga uiteindelijk voor een Aperol Spritz. Het aanbod is royaal en verrassend, van lokale wijnen uit de Moezel tot creatieve aperitieven.
/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2025%2F07%2FKllkvvKTXb8v1q1752645130.jpg)
Beneden in het hotel ligt Restaurant Lumi, het culinaire hart van Seezeitlodge. Bij het reserveren is het halfpensionmenu inbegrepen, waarbij je per gang drie opties krijgt: vlees, vis of vegetarisch. En natuurlijk is er een mooie wijnkaart. Met de Moezel letterlijk om de hoek kan een lokale witte wijn natuurlijk niet ontbreken. We kiezen er een die perfect aansluit bij onze gerechten. Het personeel is vriendelijk en betrokken. Bij het inschenken vertelt de gastheer waar de wijn vandaan komt. De gerechten zijn verfijnd, licht en seizoensgebonden. Veel komt uit de regio en de kruiden plukken ze gewoon uit de eigen tuin. Of je nu kiest voor zalm, ravioli of een bavette: elk bord is een sensatie, zowel voor het oog als voor de smaakpapillen. Tijdens het eten kijken we uit over het meer en de haven. Tussendoor bespreken we de tactiek voor morgen. Driver of hybride op hole 6? Risico’s nemen of veilig spelen?
Dochter versus vader
Met een starttijd om 09.30 uur en een uitgebreid ontbijtbuffet in het vooruitzicht gaat de wekker vroeg. We beginnen de dag rustig met een kop koffie op de hotelkamer, hijsen ons in een frisse golfoutfit en maken ons klaar voor dag twee. Het buffet is zo uitgebreid dat we niet weten waar we moeten beginnen. Naast het royale aanbod aan broodjes, fruit, yoghurt en zoetigheden kun je ook kiezen uit luxe eiergerechten, vers bereid en geserveerd aan tafel. Voor de zekerheid nemen we ook nog een stuk fruit mee voor onderweg.
De eerste negen holes kennen we van gisteren, dus vandaag moet het beter gaan. We starten op de driving range en iets voor onze starttijd staan we bij hole 1. Waar het spel gisteren nog wat onrustig was, spelen we vandaag met focus en flow. De eerste holes liggen prettig dicht bij elkaar, maar richting hole 11 beginnen we te klimmen. De baan is natuurlijk en afwisselend, met fairways die tussen fruitbomen en beekjes door slingeren. Soms is het alsof je in iemands achtertuin speelt. Overal vind je hutjes, bankjes en strategisch geplaatste toiletten. Handig om meteen je fles bij te vullen met koud water. Mijn vader golft al ruim tien jaar en ik pas sinds afgelopen zomer. Allebei hebben we een hockeyverleden, maar een totaal andere speelstijl. Hij kiest voor controle, ik grijp naar de driver en droom ervan om in één keer de green te halen.
Na hole 9 worden de holes ook ruiger. Meer hoogteverschillen, meer bos en dus is er meer focus nodig. Hole 13 is zo’n hole waarop het er echt aankomt: bunkers links en rechts, een lastige dogleg en genoeg ruimte om jezelf in de problemen te brengen. We kiezen verstandig. Op een gegeven moment dwaalt onze blik steeds vaker af naar het clubhuis in de verte, verlangend naar een koud drankje. Op hole 18 geven we nog één keer alles. Een lange par-4 met op het einde water rond de green. Zoals je natuurlijk hoopt op de laatste hole raak ik mijn driver heerlijk. Eenmaal bij het clubhuis zakken we neer op het terras. De winnaar? Misschien mijn vader, misschien ik. Maar eigenlijk maakt het niet uit. Sommige rondes speel je voor de score. Deze speelden we voor de herinnering.
/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2025%2F07%2F6UJWFD6M3ub2zN1752645258.png)
Afkoelen en herstellen
Terug in het hotel zijn we nog steeds niet helemaal afgekoeld en besluiten we een frisse duik te nemen in het natuurzwembad. Het water heeft een heerlijke temperatuur van zo’n 23 graden. Fris, maar niet koud. Mocht je na zo’n verfrissende duik nog meer willen ontspannen, dan is de Seezeit Spa een aanrader. Hier draait alles om tot rust komen en herstellen. Het aanbod is divers, van gezichtsbehandelingen tot diepe massages. Voor golfers is er zelfs een speciale golfmassage ontwikkeld, die spanningen losmaakt en het herstel na een intensieve dag op de baan ondersteunt. Een perfecte manier om zowel lichaam als geest weer helemaal in balans te brengen.
Wij schuiven na onze duik aan voor het diner. Gezeten aan de rand van het terras genieten we nog één keer van het prachtige uitzicht en halen we herinneringen op aan de afgelopen dagen. Wat hebben we het naar onze zin gehad! Het is zo fijn om er even helemaal tussenuit te zijn, tijd met elkaar door te brengen en écht te ontspannen. Seezeitlodge is de ideale plek om samen met familie, vrienden of je partner helemaal op te laden. En zeg nu zelf: hoeveel sporten kun jij bedenken waar vader en dochter met zoveel plezier de strijd met elkaar aan kunnen gaan?
/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2025%2F07%2Fk5F816AXZZ8nDU1752645296.jpg)
Abonnee worden?
Dit artikel is ook te lezen in Golfers Magazine 6. Het hele nummer lezen? Dat kan: ga nu naar de winkel en lees ook alle andere verhalen. Of beter nog: sluit een abonnement af en ontvang hét golftijdschrift van Nederland en België vanaf volgende maand thuis. Tien keer per jaar, 132 pagina's met alles wat je over jouw sport wilt weten.
- Rosanne Becker / Seezeitlodge