Uit Golfers Magazine: Het bewogen jaar van Jon Rahm

2021 was voor de Spaanse nummer 1 van de wereld een seizoen om nooit te vergeten. In tal van opzichten. Op de laatste dag van het jaar blikt Jan Kees van der Velden terug op het jaar van Rahm.
@media (max-width: 679px){#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7f46e img{#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7f46e img{#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7f46e img{#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7f46e img{#fig-61f1369c7f46e img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}rahm

Twee keer positief getest op covid-19. Geen Olympische Spelen. De geboorte van zijn zoon. Net geen winst in de FedEx Cup. Een onthulling over zijn swingbeperking. De lege batterij in Spanje. Sterk in de Ryder Cup. Winst in het U.S. Open en een gemist Europees Tour Championship. Nog steeds de nummer 1 van de wereld.

Voor de meeste spelers zou dit de oogst van twee, misschien wel drie jaar zijn. Bij Jon Rahm gebeurde dit allemaal in acht maanden tijd. In 2021 won hij in 21 toernooien in de VS en in Europa één keer, maar dat was wel in het U.S. Open. Nog nooit had een Spanjaard dat Major op zijn naam geschreven. Op de ranking van de PGA Tour werd hij tweede achter Patrick Cantlay. In Europa moest de Spanjaard alleen Horschel en Morikawa voor laten gaan.

Half november miste Rahm het Tour Championship in Dubai. Als de nummer 3 van de Order of Merit had hij een behoorlijke kans om voor de tweede keer in zijn carrière de Europese nummer 1 te worden. Maar op de zondag voor het kampioenschap zei hij: ‘Na lange discussies met mijn team heb ik de moeilijke beslissing genomen om niet naar Dubai te gaan. Het lange veeleisende seizoen met veel ups-and-downs heeft veel van mij gevergd. Ik voel dat ik de tijd moet nemen om de accu weer op te laden ‒ gecombineerd met quality time met mijn gezin.’

Al na het missen van de cut in het Andalucia Masters op Valderrama en ‒ de week ervoor ‒ de terugval in het weekeinde van het Open de España, gaf Rahm aan een pauze in te lassen. Toen verwachtte hij nog wel in Dubai aan de start te verschijnen. ‘Voor het eerst in mijn leven heb ik voorlopig geen zin om een club aan te raken’, zei Rahm na de tweede ronde op Valderrama, waar elke slechte slag uitvergroot werd. Met 78-74 (+10) miste hij de cut op vijf slagen. Alle reden om snel te vertrekken zou je denken, maar Rahm bleef op de Zuid-Spaanse baan om handtekeningen uit te delen aan de vele Spaanse kinderen die hem als een held beschouwen. 'Ik ga niet weg voor iedereen een handtekening heeft gehad', zei hij. En hij hield woord.

(Artikel gaat door onder de advertentie)

Waarom Rahms swing anders is

Tijdens een persconferentie in juli, vlak voor de start van The Open op Royal St. George’s, ging Jon Rahm tot in detail in op de beperkingen van zijn swing. ‘Voor wie het niet weet: ik ben geboren met een klompvoet. Mijn rechterbeen was recht tot aan mijn enkel, maar mijn voet was negentig graden naar binnen gedraaid en stond eigenlijk ondersteboven. Vrijwel meteen na mijn geboorte hebben de artsen elk botje in mijn enkel gebroken. Twintig minuten na mijn geboorte zat ik vanaf mijn knie in het gips.

‘Ik denk dat ik elke week terug moest naar het ziekenhuis om nieuw gips te krijgen, dus mijn onderbeen groeide niet zo snel. Daarom is mijn rechterenkel beperkt in zijn bewegingen. Dat onderbeen is ook anderhalve centimeter korter.

‘Als ik het over mijn beperking heb, dan begrijp je dat ik geen volle swing kan maken. Mijn rechterenkel heeft niet de noodzakelijke mobiliteit en de stabiliteit. Dus leerde ik van jongs af aan dat ik creatiever moest zijn om met een kortere swing kracht en consistentie te krijgen. Als ik in de backswing de club volledig parallel zou krijgen, dan zou ik meer snelheid kunnen genereren, maar dan heb ik geen stabiliteit. Mijn enkel kan dat gewoon niet aan. In het begin was ik geen goede ballstriker. Ik was vreselijk slecht. Pas op college (Arizona State, red.) werd ik goed, omdat mijn lichaam mij zei wat ik wel en niet kon. En sommige dingen kun je verbeteren en andere niet. Bij mij beweegt de rechterenkel niet meer dan nu het geval is.

‘Ik weet dit al sinds ik door de Spaanse Federatie in staat werd gesteld om naar TPI (Titleist Performance Institute, red.) te gaan. Daar heb ik geleerd wat mijn lichaam wel en niet kan. Het belangrijkste is toch wel mijn rechtervoet, de enkel die niet goed kan bewegen. En dan is er nog iets: uit vele TPI-tests blijkt dat mijn polsen niet veel mobiliteit hebben als ik ze naar buiten buig, maar ik ben supermobiel als ik ze naar binnen buig. Dat heeft ook invloed op mijn swing. Daar kunnen mensen van leren: laat je lichaam dicteren hoe je kunt swingen. Zo simpel is het. Die korte swing is erg effectief voor mij. Dat is ook de belangrijkste les voor iedere jonge golfer: probeer niet om mijn swing te kopiëren. Gebruik alleen je eigen swing.’

U.S. Open

In 2021 was het matig presteren in eigen land een van de moeilijke momenten voor Jon Rahm, een innemend persoon van 1 meter 88 die nog net geen honderd kilo weegt. Zijn krachtige en stevige onderlichaam (‘trousers full of legs’, zei wijlen Peter Alliss ooit tijdens een tv-verslag) vormt de basis voor zijn sterke lange spel. Afgelopen seizoen was hij de onbetwiste nummer 1 van de mondiale golfwereld en op de PGA Tour de nummer 2. In 64 gemeten ronden won hij met zijn drives 53,366 slagen op de rest. In de VS was er niemand beter van tee tot green. Ook in 64 gemeten ronden pakte hij het onvoorstelbare aantal van 834 strokes op de concurrentie. Toch levert hij qua clubhead speed flink in op de nummer 1 ‒ Bryson DeChambeau vanzelfsprekend: 118,72 om 132,25 mijl.

Zijn imponerende cijfers (zie ook elders in dit artikel) leverden maar één zege op. Maar dat was er wel een voor The Ages. Op 20 juni won hij op Torrey Pines bij San Diego het U.S. Open. Rahm werd de zesde Europeaan die na de Tweede Wereldoorlog het op een na oudste Major in golf op zijn naam schreef. Samen met Martin Kaymer is hij ook nog eens een van de twee continentale winnaars van het U.S. Open. Als Spaanse Major-winnaar trad Rahm in de voetsporen van Severiano Ballesteros, José María Olazábal en Sergio García, al wonnen zij nooit het U.S. Open.

Rahm begon de laatste ronde op de South Course als de nummer 6 van het klassement, op drie slagen van Russell Henley en Louis Oosthuizen. Met twee vroege birdies liet hij zien dat de vorm er was. Na negen holes was de marge met de Zuid-Afrikaan nog maar één slag, maar het duurde tot de zeventiende hole eer Rahm Oosthuizen inhaalde. Louis sloeg zijn drive weg, maakte een bogey en Rahm liet een birdie noteren. Na een matige afslag van de Zuid-Afrikaan op de par-5 achttiende was de strijd beslist. John Rahm won met een score van vijf onder, één slag beter dan Louis Oosthuizen, die overigens ook tweede werd in het PGA Championship en derde in The Open, maar dat is een ander verhaal.

@media (max-width: 680px){#fig-61f1369c7fb55 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7fb55 img{#fig-61f1369c7fb55 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61f1369c7fb55 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7fb55 img{#fig-61f1369c7fb55 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61f1369c7fb55 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61f1369c7fb55 img{#fig-61f1369c7fb55 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Teleurstellingen

De imponerende zege kwam vijftien dagen na een van de meest bizarre momenten van het seizoen. Rahm had zojuist in 64 slagen de derde ronde van The Memorial gespeeld, het toernooi van Jack Nicklaus, om een voorsprong van zes slagen op Collin Morikawa en Patrick Cantlay te nemen.

Toen Rahm met een brede glimlach op zijn gezicht de green van de achttiende afstapte, werd hem door een official van de PGA Tour verteld dat hij positief getest was op covid-19. ‘Ik kreeg al snel een paar telefoontjes. De eerste die ik al in de isolation trailer aan de lijn kreeg, was niet eens familie, maar Pádraig Harrington. Hij vertelde dat hij in een toernooi na 54 holes vijf slagen voorstond en werd gediskwalificeerd omdat hij de verkeerde scorekaart had getekend. Pádraig zei dat hij er [van die teleurstelling] meer had geleerd dan als hij het toernooi had gewonnen.’ (Om de historie correct te vermelden: in het Benson & Hedges International Open van 2000 op The Belfry werd de Ier op zondag slechts een kwartier voor zijn starttijd gediskwalificeerd omdat hij na de eerste ronde zijn kaart niet had getekend.)

Op Torrey Pines ging Jon Rahm ‒ samen met Rory McIlroy waarschijnlijk de openhartigste topspeler van dit moment ‒ nog eens in op het verwerken van teleurstellingen. ‘Je zult in je leven altijd met tegenvallers te maken krijgen, maar ik heb het gevoel dat ze soms uiteindelijk weer mooie momenten opleveren. En ik geloof ook dat nu ik vader ben, ik minder snel kwaad word in de baan. Vroeger had ik het excuus dat ik beter zou worden door boos te reageren, dat ik daardoor toernooien zou winnen. Maar nu ben ik een rolmodel, een voorbeeld voor mijn zoon. Net als ik dat voor veel andere kinderen ben. Na de derde ronde van het PGA Championship in mei (ongeveer een maand na de geboorte van Kepa, red.) maakte ik een afspraak met mijzelf. Ik zwoor dat ik een beter voorbeeld voor mijn zoon zou zijn.’

Jon Rahm kreeg nog een teleurstelling te verwerken. In de aanloop naar de Olympische Spelen in Japan werd hij opnieuw positief getest op covid-19. Weg de ambitie om voor zijn land uit te komen en in Tokio goud te veroveren. Maar tot de dag van vandaag is Rahm ervan overtuigd dat die tweede test nooit een positief resultaat had kunnen opleveren. 'Ik testte twee keer negatief en toen plots positief. Ik heb nog een extra antistoffen- en PCR-test gedaan en die waren negatief en bevestigden dat ik antilichamen had. Ik heb experts laten uitleggen dat dat – na het doormaken van de ziekte – te maken kan hebben met nog aanwezige virusdeeltjes die op kunnen duiken. Maar ik was en ben ervan overtuigd dat ik het op het moment van die laatste positieve test niet had. Het kostte me alleen wel mijn droom om naar de Olympische Spelen te gaan. Ik kon het snel een plek geven, maar moet wel drie jaar wachten voor ik weer een kans krijg.'

Eind augustus greep Rahm mis in het Tour Championship van de PGA Tour. Hij had op East Lake bij Atlanta weliswaar de beste score over 72 holes, maar omdat hij met minder bonusslagen dan Patrick Cantlay van start was gegaan, werd hij op één slag tweede op de FedEx Ranking 2021. ‘Leuk dat ik de beste score had, maar dit is nu eenmaal het systeem dat we hebben. En hoewel het voor mijn gevoel niet echt klopt, weet ik dat ik deze week alles heb gegeven. Het was niet genoeg, maar het jaar is nog niet voorbij. Er komen nog een paar grote toernooien aan, ook op de Europese Tour.’

Een van die ‘big ones’ was natuurlijk de Ryder Cup. Rahm speelde sterk op Whistling Straits ‒ in tegenstelling tot het gros van het team. Hij won samen met Sergio García drie van zijn vier partijen in de foursomes en gekoppeld aan een matige Tyrrell Hatton peurde hij nog een half punt uit de match tegen Dustin Johnson en Collin Morikawa.

Daarna was de tank leeg. Scottie Scheffler had op zondag weinig moeite met Jon Rahm, die zich opnieuw een galante verliezer toonde. De man uit Barrika had genoeg gedaan op Whistling Straits. Op Morikawa na veroverde geen enkele Amerikaan zoveel punten als Jon Rahm. Hij deed zijn positie als nummer 1 van de wereld opnieuw eer aan

Laatste nieuws