Mel on Tour: Slaapkamerproblemen

Bij het tourleven hoort ook het elke keer opnieuw in slaap vallen in een ander bed. De een heeft het daar makkelijker mee dan de ander, zo blijkt uit de meest recente column van Melanie-Jane Lancaster.

Elke week weer moeten wennen aan slapen in een ander bed, met andere geluiden. De een heeft er meer moeite mee dan de ander. Mij kun je overal neerleggen en ik slaap. In het begin maakte Joost zich zelfs zorgen, omdat ik zo'n slaapster ben die wakker wordt in dezelfde positie als waarin ze in slaap is gevallen. Joost daarentegen wordt van alles wakker en draait wel vijftig keer per nacht om een goede positie te vinden.

Goede nachtrust is belangrijk voor iedereen, maar helemaal voor iemand die zijn lichaam nodig heeft voor zijn werk. Joost heeft vaak last van zijn schouder en rug. Hij reist met zijn eigen kussen, zodat hij in ieder geval elke nacht met zijn nek in een goede positie ligt. Eén keer is hij midden in de nacht bij het uitchecken zijn kussen vergeten. Hemel en aarde werden bewogen om het ding weer terug te krijgen.

Zoemende liftschachten, ratelende airco’s, drukke snelwegen, knipperende lichtjes op het plafond en slechte matrassen zijn vaak de reden dat Joost van kamer wisselt. Dan heb ik mijn koffer al uitgepakt, mijn kleding in de kast gehangen en mijn spulletjes uitgestald in de badkamer, en kunnen we weer naar beneden om bij de receptie om een andere kamer te vragen. Of we zijn midden in de nacht aangekomen en liggen net in bed. Het komt nooit goed uit. Ik heb op zo’n moment alleen maar behoefte aan een bed, maar loop dan zonder make-up, met mijn haar in een knot, in een badjas en op hotelslippers met alle koffers achter Joost aan naar de nieuwe kamer.

Ook word ik wel eens wakker gemaakt voor een verbouwing. Het matras moet worden omgedraaid of de airco moet worden afgeplakt met een handdoek. Het komt ook voor dat ik de volgende morgen wakker word en van de hele verbouwing niks heb meegekregen. Het voordeel van een diepe slaper zijn.

De Europese Tour heeft elke week een speciaal ‘spelershotel’. Veel golfers boeken daar hun kamer omdat je dan gebruik kunt maken van de courtesy car naar de baan, je gezellig wat kunt eten met andere spelers en de organisatie aanwezig is voor eventuele vragen. Na al die jaren op de Tour heeft Joost een voorkeur voor bepaalde hotels, andere mijdt hij vanwege de wat mindere kamers. De laatste jaren zit hij liever in een ander hotel als hij weet dat hij daar beter kan slapen en eventuele blessures kan voorkomen.

@media (max-width: 680px){#fig-61abe97569f54 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61abe97569f54 img{#fig-61abe97569f54 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61abe97569f54 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61abe97569f54 img{#fig-61abe97569f54 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61abe97569f54 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61abe97569f54 img{#fig-61abe97569f54 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Melanie-Jane Lancaster is de partner van Joost Luiten, werkzaam op golfbaan The Dunes, en reist zo vaak het kan mee met haar vriend. Over het leven met en van een topsporter schrijft ze elke editie van Golfers Magazine een column. Deze bijdrage was eerder te lezen in editie 9.

Laatste nieuws