Joost Luiten: 'Bloedvorm ontbrak in 2020'

Sinds Luiten in 2008 voor het eerst zijn kaart voor de Europese Tour veroverde, eindigde hij – blessures daargelaten – niet eerder zo laag op de jaarranking. 73Ste, met maar drie top-10 noteringen en geen enkele top-5 finish. Dat kan - en moet - beter in 2021.
joost luiten

'Weet jíj hoe het komt?', vraag Luiten retorisch, een kleine week nadat hij het seizoen met een 43ste plaats in het DP World beëindigde. Het ternauwernood gehaalde slot – hij plaatste zich als allerlaatste voor de finale – was misschien wel tekenend voor een groot deel van het seizoen van de Nederlander. Het was niet slecht, maar zeker ook niet goed, zéker niet naar zijn eigen maatstaven. 'Wat ik zeg, leg jij maar uit hoe het komt dat je als topsporter soms periodes hebt dat het niet lekker gaat. Dat kan van ronde tot ronde of van week tot week verschillen, en soms dus ook in een jaar. Hoewel het voor de lockdown best oké was en ik een paar keer dichtbij kwam, was het na de lockdown op een paar uitzonderingen na gewoon niet goed genoeg. Ik heb nooit de bloedvorm gehad die nodig is om te winnen.'

Een grondige analyse waar de pijn vooral zat heeft Luiten (nog) niet gemaakt, zo kort na het seizoen, maar hij kan wel een aantal dingen aanwijzen. Kort samen te vatten als 'de bubbel en de dubbel'.

'Tsja, de coronamaatregelen... Iedereen had er mee te maken, maar ik had echt gewoon erg moeilijk met het leven in de bubbel. Maarten (Bosch, red) noemde het ergens een soort gevangenis, en dat was wel een goede omschrijving. Het was goed hoor dat de Tour het voor elkaar heeft gekregen dat we 'gewoon' konden spelen, maar er is echt helemaal niets aan zo. Normaal is 's avonds een happie eten een van de weinig dingen die je ter ontspanning kan doen, maar nu mocht je niets. Je mocht lange tijd alleen met je caddie eten, later mochten er nog twee anderen bij komen, maar het was vooral veel op je kamer zitten, naast de uren op de baan. Maar dan ben je aan het werk, dat is niet ontspannen. Dan worden het lange weken en dat gold wat mij betreft ook op de baan zelf. Het ontbreken van publiek bij toernooien deed mij echt wat. Ik had me dat nooit zo gerealiseerd, publiek is er altijd geweest in alle jaren dat ik speel, maar nu merkte ik pas was hun aanwezigheid voor mijn focus betekende. Dat vond, en vind, ik lastig. Het is nog net niet of je een clubwedstrijd speelt, maar er is verder echt niets aan. Ik speelde het US PGA. Harstikke mooi altijd, meedoen aan een Major, maar nu was het echt helemaal niets. Niet eens als een normaal toernooi, nee, gewoon niets. Nogmaals, het is heel knap dat de Tour het seizoen zo in heeft kunnen vullen, maar ik hoop echt dat we zo snel mogelijk weer voor publiek kunnen spelen.'

De rol van alle maatregelen mag groot geweest zijn, Luiten gaat niet zo ver om zijn matige resultaten volledig aan de coronacrisis toe te schrijven.

'Het was het allemaal gewoon net niet dit jaar dus ik snap de reacties, maar draai het eens om: voor de lockdown deed ik in Oman en Qatar bovenin mee maar heb ik twee slechte rondes, na de lockdown moet ik in Oostenrijk misschien wel winnen, maar maak ik een dubbel maar word ik – zelfs met een tien op mijn kaart – alsnog zesde. In Italie word ik tiende met een tripple op de laatste. Als je naar de cijfers kijkt en ziet dat het gemiddeld maar net meer dan een halve slag per ronde scheelt ten opzichte van vorig jaar (toen werd hij 25e op de RTD, red) dan zie je dat het allemaal helemaal zo erg niet was. Het is niet dat ik er ineens niets meer van kan of dat dingen heel erg anders moeten, maar dat het niet goed genoeg was lijkt me duidelijk.'

Twee dingen springen daarbij in het oog.

'Ik maak dit jaar veel te veel dubbels en triples. Maak daar 'gewoon' bogeys van en je hebt het nergens over. Maar goed, ik maak ze wel dus daar moet ik wat aan doen. Het chippen speelt daar zeker een rol in. Dat was gewoon niet goed genoeg, maar ook dat is weer een gevolg van. Omdat de andere delen niet goed genoeg waren, miste ik meer greens en moest ik vaker dan normaal chippen waardoor daar meer nadruk op kwam te liggen. En natuurlijk gaat dat op een gegeven moment ook in je hoofd zitten, het zou raar zijn als dat niet zo was. Dat is zeker ook iets dat volgend jaar anders moet en waar ik al hard mee bezig ben, ook mentaal.'

Wat óók anders zal zijn in 2021 is de man op de tas. Na een kleine anderhalf jaar gaan Luiten en caddie Maarten Bosch uit elkaar. Dit tot grote spijt van Luiten.

'Zeker vind ik dat jammer, maar ik zag het op een gegeven moment wel aankomen ook. De lockdown en het leven in de bubbel heeft zeker een rol gespeeld. Maarten had het daar ook gewoon heel zwaar mee, zeker ook omdat je tijdens de lockdown veel thuis was en dus extra merkt hoe het daarna weer is om langere tijd onderweg te zijn. Heel jammer want we hadden het goed naar ons zin en Maarten vervulde ook een belangrijke rol als de ogen en oren van Phil (Allen, red) onderweg. Of het gescheeld had als we een paar keer hadden gewonnen? Misschien wel, maar ook dan zit je in de bubbel en is het leven onderweg lang zo leuk niet als het kan zijn. Jammer, maar zo werkt het in golf. Als speler kan je afscheid nemen van je caddie als het niet bevalt, maar andersom kan je er ook een punt achter zetten. Ik neem nu even de tijd om te kijken met wie ik nu samen ga werken. Met een paar weken (rond de jaarwisseling, red) zal ik wel een beslissing hebben genomen. Ik heb meerdere opties, het is nu zaak te kijken wat ik nodig heb op dit moment en met wie ik denk het beste te kunnen samenwerken.'

Dat Luiten na een korte winterstop weer staat te trappelen om aan de slag te gaan is voor de Bleiswijker geen vraag.

'Natuurlijk niet! Een wat minder jaar maakt echt niet dat ik er meteen geen zin meer in heb, of dat ik het ineens niet meer kan. Er zijn dingen die beter moeten, maar, wat ik zeg, het is echt niet zo dat het helemaal niets was. Alleen maakte ik dus teveel hoge scores, zat er te vaak een slechte ronde tussen en speelde ik nergens vier goede rondes achter elkaar. Maar als je in een jaar als dit één keer wint, wat in Oostenrijk heel goed had gekund en eigenlijk had gemoeten, dan heeft niemand het over een minder jaar.'

Laatste nieuws