Op herhaling in finales hoofdklasse

Van onze speciale verslaggever

De finales van de hoofdklasse draaien uit op een herhaling van zetten. Zowel bij de dames als bij de heren gaat de strijd om de landstitel tussen twee teams die elkaar in de poulefase al tegenkwamen. De Pan en de Noordwijkse nemen het bij de dames tegen elkaar op, bij de heren staan Houtrak en de Noordwijkse tegenover elkaar.

Op de in topconditie verkerende baan van De Lage Vuursche zat de spanning dit keer vooral bij de dames. De verhoudingen bij hun mannelijke collega’s waren een stuk duidelijker. De Noordwijkse bevestigde daar de status als voornaamste titelkandidaat door ogenschijnlijk met speels gemak over Broekpolder heen te walsen. Na de foursomes stond daar al een 6-0 tussenstand op het bord.

In de singles had de ploeg uit de badplaats eveneens nauwelijks moeite met Broekpolder, voor wie het halen van de kruisfinales al een prestatie van formaat was. Met de van een lange buitenlandse toernooienreeks teruggekeerde Jerry Ji in de gelederen werd de voorsprong snel uitgebouwd naar een onoverbrugbare marge. Aydan Verdonk, Robbert van Helden en Dennis Asselbergs haalden de volle winst binnen, en ondanks de nederlagen van Jerry Ji en Gerard Geelkerken kon Rick van der Nat het zich al permitteren zijn partij te geven: 12-6.

Opponent in de finale is een oude bekende, in meerdere opzichten. Houtrak en de Noordwijkse stonden drie weken terug al tegenover elkaar in hun poulewedstrijd, maar drie jaar geleden kwamen de twee elkaar ook al tegen in de finale. De Noordwijkse pakte bij die gelegenheid de landstitel.

Tegen de Noord Nederlandse legde Houtrak zoals vaker de basis voor de winst in de foursomes. De eerste twee partijen waren indrukwekkend. Zowel Philip Bootsma en Berry Jole als Frank van Hoof en Mike Korver waren met liefst 6&5 te sterk. Maar de winst van Job Schoenmaker en Maurits Noorda (2&1) gaf de Groningse ploeg nog een lifeline.

Lange tijd leek die in de singles niet te helpen. Bootsma pakte soepel de punten, Jole deed hetzelfde. Maar Korver vergooide in de laatste drie holes de winst op Floris-Jan Oosterhof en mocht uiteindelijk niet mopperen met een puntje. Daardoor moest er in de laatste drie partijen nog iets binnenkomen. Van Hoof tekende daarvoor. Tegen Schoenmaker was op zeventien al zeker dat hij het beslissende tiende punt zou binnenbrengen, en daarmee was de match gespeeld: 10-8.

,,Mijn twaalfde kruisfinale en mijn zevende of achtste finale, dat weet ik niet helemaal zeker’’, stelde Van Hoof, waarmee hij nog maar eens aangaf hoe stabiel Houtrak is als topper in de hoofdklasse. ,,We hebben vandaag in de foursomes voorin echt heel sterk gespeeld, en dan zie je dat het in de singles toch nog even spannend wordt. Het was mooi dat ik zelf de beslissende punten binnenbracht, al had ik dat aanvankelijk helemaal niet in de gaten.’’ Van Hoof kijkt uit naar de finale. ,,Ik denk dat de Noordwijkse de nederlaag in de poule wil rechtzetten, maar wij willen ons revancheren voor het verlies in de finale van 2015, ook hier op de Lage Vuursche. Het wordt zonder twijfel een mooie finale.’’

Bij de dames kan de Noordwijkse ook al een gooi doen naar de landstitel, die nu nog achter de naam staat van de opponent van zondag: De Pan. Om maar even met die laatste te beginnen: de regerend landskampioen had het niet makkelijk tegen de Eindhovensche. De Brabantse vrouwen leidden zelfs na de foursomes. De eerste twee partijen werden gedeeld, waarna Britt Steeghs en Floor Vroomans met een 3&1 zege de voorsprong verzorgden.

De Pan rechtte echter de rug in de singles. Romy Meekers, Caroline Karsten, Marie-Louise Weeda en Noa van Beek boekten overwinning, waarmee het totaal van de Utrechtse club meteen op tien kwam. Dat betekende de beslissing en opnieuw een finaleplaats voor De Pan.

,,Na de foursomes was het spannend, maar we hebben goed gevochten. Ik ben trots op de meiden’’, keek captain Caroline Karsten terug. ,,Het was echt tot het einde spannend, tot de allerlaatste putt. Elke slag heeft geteld, en dat zijn toch de matches waarvoor je het doet, al was het voor de hartslag beter geweest als het iets makkelijker was gegaan.’’ In de finale wacht de Noordwijkse. ,,Kunnen we mooi revanche nemen, want we hebben na de nederlaag in de poule nog wel iets recht te zetten.’’

De Noordwijkse had aanmerkelijk minder problemen met de Haagsche. Dat was opmerkelijk, want de Koninklijke leek op voorhand een lastige klip. In de praktijk viel dat dus mee. In de foursomes nam de Noordwijkse al een voorschot op de zege door een maximale voorsprong te nemen. In de singles was het vervolgens snel klaar. Zeges van Mayka Hoogeboom en Tessa de Bruijn plus puntjes van de weer uit de States teruggekeerde Noëlle Beijer en Sophie van Wijngaarden waren ruim voldoende om de Haagsche definitief te kloppen. Daphne van Son en Zoë van Vliet kon daardoor zelfs hun partijen geven: 12-6.

,,We zijn met acht meiden, die heel hecht zijn geworden. Dat is onze grote kracht. Ik ben ook megatrots op het team’’, stelde captain Sophie van Wijngaarden. Het was zaterdag niet heel makkelijk, ook al leken de cijfers een ander verhaal te vertellen. ,,De partijen waren vaak close, maar vielen onze kant op. Heel mooi, want de Haagsche was op papier toch een heel lastige tegenstander. Met Annemiek Dompeling en Myrte Eikenaar hebben ze voorin veel kwaliteit, maar we hebben het gered.’’ Dat levert dus een weerzien met De Pan op. ,,Daar hebben we in de poule al tegen gespeeld en we hebben er veel zin in dat weer te doen. Of de winst van toen een voordeel is? Ik weet het niet. We gaan in de finale gewoon uit van eigen kracht.’’